Op 16 Februari zijn wij, Mea Leppink, Jan-Dirk de Rijke en Joëlle Bartels afgereisd naar Peru om Hogar de Gina te bezoeken. Na een 3 uur durende autorit van Lima naar Chosica, 42km verderop, kwamen we aan bij Hogar de Gina! De reis heeft veel indruk gemaakt, we hebben gezien dat de materiele armoede en de uitzichtloosheid van de meiden groot is. Het idee dat het bijna onmogelijk is om als meisje uit de vicieuze cirkel van armoede, fysiek en seksueel geweld te komen heeft ons erg geraakt.
Ook heeft de reis ons nieuwe plannen opgeleverd, zo hebben we tijdens ons bezoek aan Hogar de Gina om de tafel mogen zitten met een aannemer welke het klaslokaal wil verbouwen. Op dit moment is er naast het huis een klaslokaal van golfplaten waar de meiden ’s middags hun huiswerk maken. Dit lokaal willen we gaan aanpakken zo dat de meiden in een prettige omgeving hun huiswerk kunnen maken.
Daarnaast hebben we het reilen en zeilen van het tehuis gecontroleerd en aandacht gegeven aan de meiden. We hebben onder andere veel gevolleybald en muziek gemaakt met de meiden. Stéphanie, een vrijwilliger uit Canada heeft haar baan in Canada opgezegd en is afgereisd naar Hogar de Gina samen met haar hond en 8 gitaren. Ze heeft de oudste meiden gitaar leren spelen. Daarnaast waren er nog twee andere vrijwilligers uit Nederland, Jan en Renate. Jan heeft het een en ander aan (onderhoud) klussen uitgevoerd, Renate heeft veel betekent in de dagelijkse zorg van de meiden.
Ook zijn we nog een dagje met de meiden naar een waterpark in Lima geweest. Het was erg gezellig om met zo’n grote groep meiden op stap te zijn, de meiden hebben intens genoten! Er is geen budget voor uitjes, hierom komen de meiden er niet vaak uit. Ze zijn dus altijd erg blij als er vrijwilligers langskomen en hun een keer mee uit nemen!
De dag voor ons vertrek naar Nederland werden Brittany en Marisol ziek, we zijn met hun naar een privé kliniek geweest. In de kliniek bleek dat Brittany een buikgriep had opgelopen en Marisol een infectie aan haar oor had. Beiden verlieten ze de kliniek met een doktersrecept, voor ons was het vervolgens nog even zoeken om de juiste medicatie overal vandaan te halen. Niet alles was voorradig in de apotheek. Voor ons was het een bijzondere ervaring! De laatste avond hebben we onze ‘Nederlandse roots’ in de strijd gegooid en pannenkoeken gebakken voor de meiden. Het was een groot succes! De volgende morgen was het dan helaas tijd om onze koffers te pakken en afscheid te nemen van de meiden. We werden wederom, bedolven door alle knuffels van de meiden!
