'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

26 april 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
2de zondag van Pasen - C-jaar 2019.
"Beloken Pasen" - "Zondag van de goddelijke barmhartigheid"
"Het kwaad overwonnen"
 
Hand. 5,12-16  -  Apok. 1,9-11a.12-13.17-19  -  Joh. 20,19-31
"De wonden van het kwaad"
Hij was een man uit één stuk,
een echte volgeling.
Hij was bereid om met Jezus te sterven.
 
Na Pasen trok hij zich niet terug
achter gesloten deuren.
Geloven was voor hem niet
bevangen zijn door angst.
Eerder was hij een realist,
een die aan lijden en dood
een plaats wist te geven.
Hij moést de wonden van de Gekruisigde
kunnen herkennen in de Verrezene.
 
Toen hij zijn Meester zo mocht ontmoeten,
toen ging hij door de knieën.
Als eerste van de leerlingen
sprak hij zijn geloven uit:
“Mijn Heer en mijn God”!
Hij was ervan overtuigd:
de Gekruisigde leefde!
 
Daarvan heeft hij toen
in lief en leed getuigd.
Hij is niet de ongelovige,
maar degene die gelooft;
een realist met beide voeten
in de harde werkelijkheid;
voor ons een voorbeeld
om te gaan geloven
midden in onze wereld.

Wim Holterman
 
Hand. 5,12-16 — "Allen waren eensgezind"
  Door de handen van de apostelen geschiedden er vele wondertekenen onder het volk. Allen waren eensgezind en kwamen tezamen in de Zuilengang van Salomo. Van de overigen durfde niemand zich bij hen te voegen, hoezeer het volk hen ook prees. Steeds meer geloofden er in de Heer; mannen zowel als vrouwen sloten zich in grote groepen bij hen aan. Men bracht zelfs de zieken op straat; ze werden neergelegd, de een op een bed, de ander op een draagbaar, in de hoop dat als Petrus voorbijging tenminste zijn schaduw op één van hen zou vallen. Zelfs uit de steden rondom Jeruzalem stroomden de mensen toe. Zij brachten zieken mee en mensen die van onreine geesten te lijden hadden, en allen werden genezen.
Apok. 1,9-11a.12-13.17-19 — "Schrijf op wat gij ziet"
Ik, Johannes, uw broeder en uw deelgenoot in de verdrukking en in het Koninkrijk en de verwachting van Jezus, ik bevond mij op het eiland Patmos omwille van het woord Gods en het getuigenis over Jezus. Ik raakte in geestvervoering op de dag des Heren en hoorde achter mij een stem, luid als een trompet, die riep: "Schrijf op in een boek wat gij ziet, en stuur het aan de zeven kerken". Ik keerde mij om om te zien wie mij had aangesproken. En toen ik mij omkeerde zag ik zeven gouden luchters, en tussen die luchters iemand als een Mensenzoon, gekleed in een gewaad dat tot de voeten reikte, het middel omgord met een gouden gordel. Toen ik Hem zag, viel ik als dood voor zijn voeten. Maar Hij legde zijn rechterhand op mij en sprak: "Vreest niet. Ik ben het, de Eerste en de Laatste, de Levende. Ik was dood, en zie Ik leef in de eeuwen der eeuwen. En Ik heb de sleutels van de dood en het dodenrijk. Schrijf dan op wat gij gezien hebt, én wat nu is én wat hierna geschieden zal.  
Joh. 20,19-31 — "Mijn Heer en mijn God"
Op de avond van de eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: "Vrede zij u." Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: "Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u." Na deze woorden blies Hij over hen en zei: "Ontvangt de heilige Geest. Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven, en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven." Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd, was echter niet bij hen toen Jezus kwam. De andere leerlingen vertelden hem: "Wij hebben de Heer gezien." Maar hij antwoordde: "Zolang ik in zijn handen niet het teken van de nagelen zie, en mijn vinger in de plaats van de nagelen kan steken, en mijn hand in zijn zijde leggen, zal ik zeker niet geloven." Acht dagen later waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen, en nu was Tomas er bij. Hoewel de deuren gesloten waren kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: "Vrede zij u." Vervolgens zei Hij tot Tomas: "Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen. Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde en wees niet langer ongelovig maar gelovig." Toen riep Tomas uit: "Mijn Heer en mijn God!" Toen zei Jezus tot hem: " Omdat gij Mij gezien hebt gelooft ge? Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben." In het bijzijn van zijn leerlingen heeft Jezus nog vele andere tekenen gedaan welke niet in dit boek zijn opgetekend opdat gij moogt geloven dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt in zijn Naam.
"Het kwaad overwonnen"
De leerling van Jezus die bekend staat als de ongelovige Thomas behoort tot de heiligen van de eerste generatie. Maar voor veel moderne en hedendaagse mensen is het nog steeds en misschien meer dan vroeger een sympathieke heilige. Iemand in wie ze zichzelf gemakkelijk herkennen. Je moet niet naïef zijn, je neemt iets niet aan als je geen voldoende bewijzen hebt. Je zou bedrogen kunnen uitkomen.
Dat is de populaire voorstelling van Thomas. Maar het is niet de Thomas van het evangelie dat vandaag wordt gelezen. De Thomas die het evangelie presenteert is iemand die zich heeft bekeerd, een man die uit zijn ontgoocheling over het faliekant afgelopen avontuur met Jezus is opgestaan en begonnen is aan een nieuw leven.
 
Over dat nieuwe leven gaat het in de lezingen die aan het evangelie voorafgaan. Het geloof in de verrezen Christus groeide zienderogen aan en werkte zijn levenwekkende kracht uit. Zoals in de tijd dat Jezus nog leefde gebeurden er door de hand van de apostelen onder het volk talrijke tekenen en wonderen. Veel mensen werden bevrijd uit allerhande kwade machten en men sprak met grote waardering over de eerste gemeenschap van christenen en haar voorbeeldige wijze van leven.
Het evangelie beschrijft het allereerste begin.
 
Het belangrijkste is, denk ik, niet de beschrijving van wat er die eerste dag van de tweede week na Jezus' dood gebeurd is, toen Thomas, die er de eerste keer niet bij was, zich tot het geloof in het verheerlijkte leven van Jezus heeft bekeerd. Het belangrijkste is de verschijning van Christus op de zondag van de eerste week. De leerlingen waren bijeengekomen voor de gemeenschappelijke maaltijd, zoals Jezus hen had opgedragen bij het laatste avondmaal: blijft dit doen, maaltijd houden, om mij te gedenken. Ze wisten dat hij in hun midden was, en ze zagen hem verschijnen. En hij gaf hun weer een opdracht. Door de kracht van de Geest die hij zond, zullen ze in staat zijn zonden te vergeven, het kwade door vergiffenis te overwinnen.
We verstaan dit gewoonlijk als een bevoegdheid die de apostelen, en na hen, de bisschoppen en de priesters in de kerk is geschonken. Alleen als zij de vergiffenis uitspreken, is het kwaad van de zonde vergeven. Als zij dit niet doen, blijft het kwaad behouden. Maar als we het alleen zo verstaan, zien we het voornaamste, de essentie van de zaak, over het hoofd.
 
Bisschoppen en priesters zijn niet als ambtenaren die de stempels drukken en de zegels plakken waardoor officiële documenten geldigheid verkrijgen. Het voornaamste van alles gaat daaraan vooraf: dat aan de gemeenschap het vermogen wordt geschonken om zich uit het kwaad te los te maken door de bevrijdende macht van de vergiffenis.
Dit is een opdracht. Als mensen niet in staat zijn tot vergiffenis, blijft het kwaad dat ze aangericht hebben, voortwoekeren, altijd verder, in een spiraal die nooit meer eindigt. Het vergoten bloed droogt nooit op, de schuld kan nooit uitgewist worden, mensen blijven voorgoed vastgespijkerd op wat ze verkeerd hebben gedaan. Zo wordt elke goede toekomst vernietigd, ieder nieuw begin onmogelijk gemaakt. Alleen vergiffenis kan een einde stellen aan het kwaad dat we onszelf en anderen hebben aangedaan. Vergiffenis heeft altijd twee kanten. Ze begint met vergiffenis vragen, en dat betekent schuld bekennen om van die schuld af te kunnen geraken en daarvoor bereid zijn boete te doen. En ze wordt effectief doordat men vergiffenis krijgt.
 
Iedereen van ons weet uit ondervinding hoe ontzettend moeilijk dat is: zowel vergiffenis vragen als vergiffenis schenken. We ondervinden hoe verhoudingen tussen mensen en groepen door kwaad vertroebeld raken en blijven verzieken omdat het niet lukt elkaar te vergeven en genezing te bewerken. Maar geloven in de verrijzenis betekent juist de overtuiging niet laten schieten dat we het, uit kracht van Gods Geest die in ons vaardig wordt, zover kunnen brengen: het kwaad overwinnen door elkaar te vergeven.
 
Als Thomas er dan bij is, bij de broodmaaltijd op de tweede zondag, kan hij het niet geloven als de anderen het hem vertellen, over de opdracht en het vermogen tot vergiffenis. Dan ziet hij Jezus verschijnen, met in zijn lichaam de duidelijke tekenen van het kwaad, van de gewelddadige dood die hij heeft moeten ondergaan. Het zijn de tekenen van de ontgoocheling van Thomas. De dood van Jezus was het einde. Maar dan beseft hij het ineens: hier is Jezus die uit het kwaad van de dood is opgestaan. En hij staat op uit zijn ongeloof. Hij spreekt zijn geloof uit. Het kwaad heeft niet het laatste woord. Het dodende, vernielende en verminkende kwaad, we kunnen eruit los geraken. Jezus heeft het ons gezegd en nu toont hij het. De kracht van Gods Geest is ons geschonken, het kan ons lukken, we zijn ertoe in staat gesteld.
@preekvdw
'Blindenzorg - Licht & Liefde'
Als op deze “Zondag van de goddelijke barmhartigheid”, ‘Blindenzorg – Licht en Liefde’ onze bijzondere aandacht vraagt is dat niet verwonderlijk.
Bewogen door dat gevoel van barmhartigheid, warmhartigheid, willen de medewerkers van ‘Blindenzorg – Licht en Liefde’ – de beroepskrachten en de vele vrijwilligers – er zijn voor slechtziende en blinde medemensen. Daarbij willen ze op de eerste plaats een luisterend oor zijn en vanuit de vraag die Jezus zo vaak stelde “wat wil je dat ik voor je doe”, trachten een passend antwoord te vinden op de specifieke noden van iedere slechtziende of blinde medemens. Net zoals Jezus wil ook ‘Blindenzorg – Licht en Liefde’ mensen nabij zijn, de resolute keuze maken voor hen die het niet altijd even makkelijk hebben in het leven.
 
Zoals velen op ‘Blindenzorg – Licht en Liefde’ rekenen, hopen wij dit weekend te mogen rekenen op jullie ondersteuning zodat wij onze werken van barmhartigheid kunnen blijven waarmaken. Alvast van harte dank!
 
 
Voor meer informatie kan u terecht op de webstek
van ‘Blindenzorg – Licht en Liefde’: KLIK HIER.
Of de website van VeBes: KLIK HIER.
 
Ter gelegenheid van 'Beloken Pasen'
biedt de werkgroep
'Ont-Moeten' u een themaviering aan met preekvoorbeeld.
Deze teksten kan u hieronder downloaden als 'word-bestand'.
KLIK HIER.
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.