'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

29 november 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
1ste zondag van de Advent - A-jaar 2019.
"Geen einde maar voltooiing"
 
Jes. 2,1-5  -  Rom. 13,11-14  -  Mt. 24,37-44
"Misschien herken je me niet"
Wees waakzaam, zegt God,
en hou je ogen en je hart open
voor wat er rondom je gebeurt.

Durf te zien waar mensen in nood zijn
en probeer er iets aan te doen,
op je eigen, beperkte manier,
kwetsbaar, maar toch vastberaden.

Riskeer het om je leven te delen
met armen en kleinen
en ontmoet in hen mijn eigen Zoon,
onverwacht, soms, heel even.

In eenvoudige en gekwetste mensen
wil Ik geboren worden.
Kijk om je heen en je zult Mij ontdekken
in de glimlach van een kind
en in de ogen van een zieke.

Wees dus waakzaam,
want misschien herken je me niet.

Erwin Roosen
 
Jes. 2,1-5 — "Kom, laat ons optrekken naar de berg van de Heer"
 
Visioen van Jesaja, de zoon van Amos, over Juda en Jeruzalem. Op het einde der dagen zal de berg waarop de tempel van de Heer staat, oprijzen boven alle bergen en uitsteken boven alle heuvels. Alle volkeren zullen erheen stromen en talloze naties erheen trekken. Zij zullen zeggen: “Kom, laat ons optrekken naar de berg van de Heer, naar de tempel van Jakobs God. Hij zal ons zijn wegen wijzen en wij zullen zijn paden bewandelen. Want uit Sion komt de Wet, het Woord van de Heer uit Jeruzalem. Oordelen zal Hij de volkeren, rechtspreken over de talloze naties. Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers, hun speren tot sikkels. Geen volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander, en niemand zal nog leren oorlog voeren. Huis van Jakob, kom, laat ons wandelen in het licht van de Heer.”
Rom. 13,11-14 — "De nacht loopt ten einde, de dag breekt aan"
Broeders en zusters,
gij weet dat het uur om uit de slaap te ontwaken reeds is aangebroken. Thans is ons heil dichterbij dan toen wij tot het geloof kwamen. De nacht loopt ten einde, de dag breekt aan. Laten wij ons dus ontdoen van de werken der duisternis en ons wapenen met het licht. Laten wij ons behoorlijk gedragen als op klaarlichte dag, en ons onthouden van braspartijen en drinkgelagen, van ontucht en losbandigheid, van twist en nijd. Bekleedt u met de Heer Jezus Christus en koestert geen zondige begeerten meer.
 
Mt. 24,37-44 — "Weest dus waakzaam"
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Zoals het ging in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. Zoals de mensen in de dagen vóór de zondvloed doorgingen met eten en drinken, met huwen en ten huwelijk geven, tot op de dag waarop Noach de ark binnenging, en zij niets vermoedden totdat de zondvloed kwam en allen wegrukte: zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. Dan zullen er twee op de akker zijn: de een wordt meegenomen, de ander achtergelaten: twee vrouwen zullen met de molen aan het malen zijn: de een wordt meegenomen, de andere achtergelaten. Weest dus waakzaam, want gij weet niet op welke dag uw Heer komt. Begrijpt dit wel: als de eigenaar van het huis wist op welk uur van de nacht de dief zou komen, zou hij blijven waken en in zijn huis niet laten inbreken. Weest ook gij dus bereid, omdat de Mensenzoon komt op het uur waarop gij het niet verwacht.”
"Geen einde maar voltooiing"
Een kerkelijke nieuwjaarsdag valt altijd op een zondag: de eerste van de vier zondagen vóór Kerstmis. De eerste zondag van de Advent dus. In zowat alle kerken en kapellen wordt dan de eerste adventskaars aangestoken. Maar dat vlammetje is helemaal niet te vergelijken met het spetterend vuurwerk om middernacht op 31 december. Kerkgangers wensen elkaar ook geen zalig kerkelijk nieuwjaar en sturen geen nieuwjaarskaartjes. En het belangrijkste verschil: ze kijken niet vooruit naar het nieuwe kalenderjaar. Het evange­lie doet hen vooruitkijken naar het einde van de wereld. Niemand weet wanneer dat zal gebeuren, maar het kan ons zeer onverwacht overvallen, als een dief in de nacht. Elk moment kan het vijf voor twaalf zijn.
 
Wist u trouwens dat de adventskrans een vóórchristelijk verleden heeft? De oude Germanen hingen een met bosgroen versierd wagenwiel aan het plafond of de muur om de winterzonnewende te vieren. Ze dachten dat de zon toen een aantal dagen stilstond. Uit eerbied voor de zon werkten ze die dagen niet. Daarvan was het opgehangen rad het symbool. Ze verwachtten dat het zonnerad weer zou voortdraaien en om het licht van de zon te ondersteunen brandden ze houtvuren. Het was ook een welkom aan de nieuwe zon en het nieuwe jaar. Zo vierden ze dat het licht en het leven het haalt op de duisternis en telkens opnieuw het laatste woord blijkt te hebben.
 
De adventskrans is in onze kerken en kapellen dus een laatkomer. Duitse soldaten hebben hem tijdens de Eerste Wereldoorlog bij ons geïntroduceerd. Een christelijke vormgeving van het oude Germaanse wagenwiel, met een vergelijkbare symboliek: de krans als cirkelvormige kandelaar, het groen als kleur van hoop en verwachting, het weekritme van het toenemende kaarslicht naar Kerstmis toe: het geboortefeest van het 'Licht van de wereld'.
 
Eens de eerste adventskaars aangestoken beginnen we de dagen af te tellen tot het kerstfeest met alles wat erbij hoort. 'Verwachting' is in zekere zin een te groot woord. Alle verrassing is eruit weg. We weten zeker dat Kerstmis komt. De datum ligt vast. Het zal zijn zoals het de jaren voordien is geweest.
 
Maar in het evangelie dat de adventstijd opent gaat het helemaal niet over dit vooruitzicht van Kerstmis. Het is zoals in de dagen van Noach lezen we. Eten en drinken, vrijen en trouwen, kopen en verkopen, in beslag genomen door de routines, de zorgen en de vreugden van alledag. Misschien zijn wij nu minder kortzichtig dan de mensen in de dagen van Noach. Ze hadden er geen benul van dat er een alles verzwelgende zondvloed op til was. Misschien kijken wij verder vooruit dan de smalle horizon van de onmiddellijkheid en hebben we oog voor de ernstige dreiging van rampen die ons kunnen overkomen. Misschien luisteren we naar de stemmen van klimaatactivisten, van wetenschapers en onderzoekers die waarschuwen dat het vijf voor twaalf is. 'Wordt wakker, let op! Straks is het te laat.'
 
In het evangelie betreft de waarschuwing geen dreigende ramp, maar de komst van de Mensenzoon die de geschiedenis zal voltooien. Het is geschreven voor lezers die dachten dat het einde van de wereld niet voor de deur stond. Ze hielden er geen rekening mee. Vandaar de waarschuwing: laat in elk geval uw waakzaamheid niet verslappen, Hij kan elk ogenblik komen, de Mensenzoon, Hij kan onverhoeds bij u inbreken als een dief in de nacht.
 
Die waarschuwing van het evangelie is ook bedoeld voor hedendaagse lezers. Ze roept ons op niet onbedachtzaam te leven. We moeten niet wakker liggen van het einde van de geschiedenis, maar van de voortgaande weg erheen: naar haar voltooiing. Zolang we leven zijn we allen daarheen onderweg. Hoe ze zal voltooid worden hangt ook van iedereen van ons af.
 
Je moet altijd klaarstaan, zegt het evangelie, op elk moment kan de Mensenzoon komen, hij die in de wereld Gods koninkrijk van vrede, gerechtigheid en vreugde naar zijn voltooiing zal leiden. Gods koninkrijk is altijd verder aan het komen. Gelukkig geprezen wordt de huisknecht die zorgzaam bezig is wanneer zijn heer komt (Matteüs 24,46). Ieder van ons is als die knecht: knecht in het huis van Gods koninkrijk. We hebben de wereld niet in bezit en niemand leeft hier alleen voor zichzelf. Maar we zijn er wel verantwoordelijk voor. Soms leven we te verstrooid en te onachtzaam. Beslissende momenten  kunnen ons ontgaan. Momenten waarop we voor keuzes staan waarvan onze verdere toekomst en die van anderen afhangt. Hoe verantwoordelijk of onachtzaam we omgaan met onze wereld en met eigen leven, bepaalt hoe het uiteindelijk met ons en de wereld afloopt.
 
De komst van Gods koninkrijk heeft niets van een spektakel. Ze speelt zich af in het leven van alledag, in het gewone van menselijke ontmoetingen, in de manier waarop we omgaan met de natuur, met de zorg voor het leven dat ook morgen nog mogelijk moet zijn.
@preekvdw
"Advent is dromen..."
Net als Maria de dagen aftellen
en samen op zijn geboorte wachten.
 
Al de verhalen en de dromen
die de komst van dit kind oproepen
aan elkaar vertellen.
 
Ons huis klaarmaken
zodat elkeen die nu reeds binnenkomt
voelt dat het kind welkom is.
 
Met verlangen de naam uitspreken
die straks op de dag van zijn geboorte
met vreugde zal klinken: Jezus.
 
Advent is volop dromen van de dag
dat dit goddelijk kind er zal zijn.

Antoon Vandeputte

 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.