Nieuwsbrief februari 2019
                 Ruimte voor rituelen 
voor het markeren van belangrijke overgangsmomenten in je leven
                                   aanmelden voor nieuwsbrief

Ritueel moment bij binnenkomst.
Afgelopen zomer mocht ik een stel trouwen op een prachtige locatie in Limburg.
We hadden een uitgebreid voorgesprek gehad waarin duidelijk werd dat ze goed hadden nagedacht over de invulling van de dag en de ceremonie. Over iedere stap dachten ze na, voors en tegens afwegend, soms op een besluit terugkomend omdat ze hadden geluisterd naar een andere invalshoek. Deze voorbereiding maakte dat ze op de dag zelf alles los konden laten.
Er is veel te vertellen over de ceremonie, die vele mooie momenten had.
Eén onderdeel waar goed over nagedacht was wil ik hier uitlichten.
De sluier, de bruidssluier.
Het was de eerste keer dat ik dit subtiele detail van de ceremonie op dergelijke wijze heb zien vormgegeven.
Over de entree was namelijk ook goed nagedacht.
Alle gasten zaten reeds in een smakelijk ingerichte ruimte.
Omdat de bruid aan de arm van haar vader binnen zou komen, kwam de bruidegom eerst aan de arm van zíjn moeder binnen, gevolgd door bruidsmeisjes met de getuigen.
En toen kwam de bruid geleid door haar vader, in het wit met een sluier. Door haar vader werd ze langs haar moeder geleid die de sluier oplichtte en naar achteren mocht schuiven.
Vervolgens bracht haar vader zijn dochter naar diens toekomstige echtgenoot, waar ze zorgzaam en vol liefde werd overgedragen en ontvangen.
 
In vroeger tijden werd de sluier door de man opgetild en naar achteren gedaan, en daar sprak een gebaar van bezit uit. In de 60er jaren van de vorige eeuw ontstond hier verzet tegen en wilden de vrouwen zelf hun sluier optillen ten teken van hun eigen zelfstandigheid.
Deze mensen kozen hun eigen vorm: wel de traditie volgend, met sluier en vader, maar met hun persoonlijke invulling.
Dit kleine gebaar, bij haar moeder, sprak boekdelen, terwijl er niets werd gezegd.
De vrouw die haar heeft gebaard en opgevoed, met wie ze een onverbrekelijke en intieme band heeft, die heeft bijgedragen aan wie ze nu is geworden, kreeg door dit kleine gebaar erkenning voor alles wat ze voor haar dochter heeft betekend.
‘Jij hebt me het leven en mijn jeugd gegeven, en nu mag jij mijn sluier oplichten waardoor ik een nieuwe fase van mijn leven betreedt, die van getrouwde vrouw”.
Het was voor alle aanwezigen een ontroerend moment, zonder woorden met een enorme zeggingskracht.
 
Leuk klein weetje: de sluier is een van de oudste bruidskledingstukken. Zelfs al er geen geld was voor een mooie jurk, dan nog werd meestal wel een sluier gedragen.

Agenda: klik website
Rode tent/vrouwencirkel: Een avond delen, stilte, muziek en meditatie ma.avond 4 februari, 19.30 uur, Cyclaamstraat 14, Den Haag (de volgende is dinsdag 5 maart) graag aanmelden  info  
Mediteren en zingen met overledenen: dinsdag 26 februari info  
Mantrazang in het Couveehuis: wegens het vol-zijn van de eerste groep start vanaf 4 maart een tweede groep van 15.45 tot 17.15 uur. Je verbindt je telkens voor 8 keer. Info kan bij mij, en hier aanmelden
Labyrintloop aan de vloedlijn met volle maan: 20 maart 18.30, info
Lente-equinox viering: 21 maart, we vieren de overgang van winter naar voorjaar met zang, drum en ritueel, wederom bij mij thuis, met een klein vuurtje  info  
Mantra-dagboekje maken: 23 maart met Elly en Marion, mantra's zingen en eco-printen, je heerlijk onderdompelen in zingen en creëren met je handen, hier lees je er alles over
Ruimte voor nieuwe rituelen voor overgangsmomenten in je leven, twee vrijdagmiddagen bij de Zonneboom duiken in rituelen, 29 maart en 5 april info en aanmelden klik hier
Vrouwenreis naar Chartres: 30 april t/m 4 mei, de reis is vol, je kan op de wachtlijst info 
Externsteine: Zingen en Zijn bij de stenen, een miljoenen jaren oude rotsformatie: 15 t/m 18 mei, max 8 pp, er is nog plek, stuur me een mail info

Bijzondere vermeldingen:  
Op mijn Blog kan je lezen over de heilzame werking van het zingen van mantra's op de maandagmiddag
Boekentip: Zeerslag door Monica Boschman, prachtige dichtbundel van een dichteres die mij lief is en mooie dingen aanbiedt.
Voor de laatste keer het kerkasiel, waar na een drie maanden durende dienst woensdagmiddag een vreugedevolle afsluitende dienst is gehouden, over hoop en vertrouwen. Wonderen bestaan. Laten we blijven streven naar een humaan beleid omdat ze allemaal mens zijn. Hier lees je de laatste info en een prachtig gedicht van Marinus van den Berg
Tot slot: over zingen gesproken: deze professor legt uit waarom zingen zo gezond is, een 'natuurlijke therapie'.
 

Wil jij een bepaald moment in je leven extra aandacht geven of een bepaalde periode afsluiten om zo ruimte te maken voor het in vrijheid kunnen vormgeven van nieuwe plannen? Bel of mail me dan.
Ruimte voor Rituelen, www.ruimtevoorrituelen.nl