'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor
 9 augustus 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
19de zondag door het jaar - B-jaar 2018.
"Ik ben het levende brood"
 
1 Kon. 19, 4-8  -  Ef. 4, 30 – 5, 2  -  Joh. 6, 41-51
"Dank U wel, Heer"
Graag wil ik bij U ‘in de leer’ komen, God.
Laat me daarom vaak en heel intens naar U luisteren
en ervaren dat Gij
op een bijzondere wijze van me houdt.
 
Wil me ‘onderwijzen’ in het wonder van de liefde,
zodat ik in alles wat ik zeg en doe
spiegel ben van uw menslievendheid,
ook al is het vaak met vallen en opstaan.
 
Dank U wel, Heer,
dat Gij mij het eerst hebt bemind.
Erwin Roosen
 
1 Kon. 19, 4-8 — "Sta op en eet"
Na een tocht van een dag in de woestijn kwam Elia bij een bremstruik. Hij ging eronder zitten. Hij wilde sterven en zei: `Het wordt mij teveel, Heer; laat mij sterven want ik ben niet beter dan mijn voorvaders.’ Daarna ging hij onder de bremstruik liggen en sliep in. Maar opeens stootte een engel hem aan en zei tegen hem: `Sta op en eet.’ Hij keek op en daar zag hij aan zijn hoofdeinde een koek, op gloeiende stenen gebakken, en een kruik water. Hij at en dronk en viel weer in slaap. Maar opnieuw, voor de tweede maal, stootte de engel van de Heer hem aan en zei: `Sta op en eet; anders gaat de reis uw krachten te boven.’ Toen stond hij op, at en dronk, en gesterkt door dat voedsel liep hij veertig dagen en nachten, tot hij de berg van God, de Horeb bereikte.
Ef. 4, 30 – 5, 2 — "Leid een leven van liefde"
Broeders en zusters,
Bedroef Gods heilige Geest niet: u bent met zijn zegel gewaarmerkt voor de dag van de verlossing. Alle wrok, drift, woede, geschreeuw en gevloek, kortom: alle boosaardigheid moet bij u verdwijnen. Wees goed en hartelijk voor elkaar. Vergeef elkaar zoals ook God u vergeven heeft in Christus. Wees dus navolgers van God, als geliefde kinderen, en leid een leven van liefde, zoals ook Christus ons heeft liefgehad en zich voor ons heeft overgeleverd als offergave en slachtoffer, een lieflijke geur voor God.
 
Joh. 6, 41-51 — "Dit brood is mijn vlees"
In die tijd morden de Joden omdat Hij gezegd had: `Ik ben het brood dat uit de hemel is neergedaald.’ `Dit is toch Jezus, de zoon van Jozef?’ zeiden ze. `En zijn vader en moeder zijn hier toch bekend? Hoe kan Hij dan beweren: `Ik ben uit de hemel neergedaald”?’ Jezus gaf hun ten antwoord: `Houd op met dat gemor! Niemand kan naar Mij toe komen tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem naar Mij toe haalt – en Ik laat hem op de laatste dag opstaan. Er staat geschreven bij de Profeten: En allen zullen onderricht ontvangen van God. Wie naar de Vader heeft geluisterd en bij Hem in de leer is geweest, komt naar Mij toe. Niet dat iemand de Vader ooit gezien heeft: alleen Hij die van God komt, heeft de Vader gezien. Waarachtig, Ik verzeker u: wie gelooft, bezit eeuwig leven. Ik ben het brood om van te leven. Uw voorouders hebben in de woestijn het manna gegeten, en toch zijn ze gestorven. Zo is het niet met het brood dat uit de hemel neerdaalt: wie daarvan eet zal niet sterven. Ik ben het levende brood, dat uit de hemel is neergedaald. Als men van dát brood eet, zal men leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, voor het leven van de wereld.’
"Ik ben het levende brood"
Ik las een tijdje geleden ergens een artikel over de diepere betekenis van de eucharistie. De auteur begon met te zeggen: “Als er een medicament zou worden uitgevonden waardoor de mensen zouden blijven leven, de apotheken zouden bestormd worden.” Daarna citeerde de schrijver de woorden uit het evangelie van dit weekend: "Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald. Als iemand van dit brood eet zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat ik zal geven is mijn vlees ten bate van het leven van de wereld."
Toen ik dat las was ik eigenlijk een beetje geschokt. Het is – voor mij althans – een totaal verkeerde opvatting. Het is een aanfluiting van de echte betekenis van de eucharistie. De hostie die wij nuttigen is geen soort medicament om niet te sterven. Dat is nonsens. Want we zullen natuurlijk wèl sterven. De  hostie of het brood van de eucharistie is geen medicament en het is ook niet het lichaam van Christus op een materialistische wijze, maar als een sacrament, een heilig teken. Dit laatste heeft dan weer niets te maken met de opvatting van veel brave, vrome gelovigen die doet denken aan magie, aan een soort hocus pocus. Ook dat is de eucharistie allerminst.
 
Jezus zei op het laatste avondmaal: "Doe dit tot mijn gedachtenis". Eucharistie is dus een dankbare herinnering aan Jezus. En die herinnering gebeurt in de vorm van 'eten en drinken'. Jezus wilde voor ons zijn als  gebroken uitgedeeld brood en als vergoten wijn. Zo heeft hij zijn leven gegeven op het kruis en zijn bloed vergoten uit liefde voor ons. Als we te communie gaan is het omdat wij willen 'ingenomen' zijn door hem, op hem willen gelijken, zijn weg willen gaan in ons leven.
Als Jezus tijdens het laatste avondmaal het brood nam en het brak en uitdeelde en zei: ”Dit ben ik voor jullie", dan is hij echt zoals  brood voor zijn leerlingen en voor ons. Dan wil hij ons voeden. Hij wil ons van zijn leven geven. Van zijn liefdeleven. Dan is het brood in zijn handen niet meer brood om de maag te vullen, niet meer een materieel iets, maar teken van zijn wil tot intense ontmoeting en verbondenheid . Als wij er maar willen op ingaan.
 
Met het breken en uitdelen van het brood liet Jezus ons zien en ervaren dat hij zichzelf prijs wilde geven. Met het zegenen van de beker met wijn maakte Jezus ons duidelijk dat hij bereid was zijn leven te geven voor ons, want bloed betekent leven.
 
Jezus komt werkelijk tegenwoordig in de eucharistie zoals hij nu is. De verrezen Heer die leeft als Messias bij God. Brood en wijn zijn de zichtbare tekenen van deze reële persoonlijke tegenwoordigheid. Jezus’ Geest belichaamt zich daarin.
 
Als iemand voor zijn of haar partner die jarig is, rozen gaat kopen in de bloemenwinkel, dan zijn die rozen materiële handelswaar. Maar als ze mooi ingepakt en met een lieve kus aan hem of haar worden gegeven, zijn die rozen veranderd in een geschenk dat een teken is van een diepe, oprechte genegenheid. Die rozen belichamen die diepe liefde die niet in woorden te vatten is. En telkens als je naar die rozen kijkt weet je, ervaar je, dat je partner je meedraagt in zijn of haar hart.
 
Als iemand een brief schrijft naar zijn of haar geliefde, wordt dat papier plots veranderd in een liefdesbrief die gretig en blij wordt gelezen, misschien wordt gekust maar zeker zorgvuldig wordt bewaard. Dan is de partner door die brief  werkelijk persoonlijk tegenwoordig. En zo groeit er een wederliefde, een verbondenheid en wordt de relatie verdiept en verinnigd.
 
Dat is wat Jezus gedaan heeft tijdens dat laatste avondmaal. Hij heeft zijn liefde tot ter dood, tot bloedens toe, belichaamd in die tekenen van brood en wijn. Daarbij heeft hij ons gevraagd dat wij hem telkens weer op die manier zouden herinneren. Wat Jezus deed, ligt in de lijn van wat geliefden willen uitdrukken met een bos rozen of met een liefdesbrief. Als wij communiceren, zijn we met Jezus – en zo ook met God – verbonden. Dan delen we in zijn leven dat 'eeuwig leven' genoemd wordt. Het eigenlijke leven en datgene waar het uiteindelijk om gaat. Door de eucharistie kan ons menselijk leven verdiept en verinnigd worden tot evangelisch christelijk leven. Eucharistie vieren is vol vreugde God danken, loven en prijzen die door Jezus midden onder ons aanwezig is. Tot heil van ons allen en van allen die we als christenen mogen ontmoeten.
@preekvdw
"Jezus, ons Levensbrood"

Het klinkt arrogant:
brood uit de hemel te zijn.
Wie durft dit van zichzelf te zeggen?
Dat is niet aan mensenkinderen gegeven.
Geen wonder dat de Joden misnoegd
naar de uitspraak van Jezus luisterden.
Het lijkt godslasterlijk,
want brood uit de hemel is van Godswege.
Het was de redding van het volk
toen ze door de woestijn zwierven.
Het was een onvoorzien Godsgeschenk:
het betekende redding uit
een uitzichtloze situatie.
 
Zoals toen, zo wil Jezus Levensbrood zijn.
Hij is Toekomst en Kracht,
Hij is Leeftocht, Voedsel voor onderweg.
Hij doet mensen opstaan
om verder te kunnen in het leven.
Waar toekomst afgebroken lijkt,
daar biedt Hij nieuw uitzicht.
Waar dood onafwendbaar en definitief is,
daar geeft Hij – onverwacht – nieuw leven.
Hijzelf staat ervoor garant
dat het leven het wint van de dood.
 
Jezus, ons Levensbrood:
dat is geen zoethoudertje, geen opium.
Het is eerder een uitdaging
om zelf brood te worden voor wie honger hebben.
We mogen anderen leven en toekomst aanreiken.
Dat is onze eerste opdracht:
geven van onszelf,
opdat anderen kunnen leven.
Alleen zo worden we goddelijke mensen,
als we zorg dragen voor anderen,
voor de minsten het eerst en het meest.

Wim Holterman
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.