gedichten - levensverhalen - creatief schrijven - schrijfprojecten - schrijftijd - schrijfpad

Onbevangen als de wind
Gassel, 2 juni 2019
contact: info@mbcommunicatie.nl
 
   
Het is bijna Pinksteren. Ik geloof dat het ontvangen van 'de heilige geest' ook met schrijven te maken heeft en met inspiratie. Zoals je ineens vervuld kunt zijn van woorden waarvan je niet weet waar ze vandaan komen. Inspiratie, inblazen, adem geven. Verbaasd, verrast en geraakt zijn. Of zelfs in vuur en vlam staan, zoals verteld wordt over de eerste Christenen. Ontvankelijk zijn, zien wat er komt en je laten meedrijven. Zo schep je iets nieuws, onbevangen als de wind. Met niet te vangen levenskracht.
 
In deze nieuwsbrief informatie over een mooie schrijfweek in juni waarvoor je je nog kunt aanmelden. En er is zoveel meer om over te schrijven. Van Nick Cave tot poëzie op school. Van een psychiater tot de zin van verhalen. Welkom als lezer, welkom als schrijver. Misschien is het allemaal hetzelfde. 
 
Schrijfgroet,
Monica Boschman
 
 
Ga je mee?
Schrijfweek in Lochem

Van dinsdag 25 juni tot zondag 30 juni 2019 kun je meedoen aan een mooie schrijfweek in Lochem. Een week om te werken aan je gedichten, korte verhalen of boek. Ontdekken wat je werkelijk wilt schrijven, je eigen stijl verder ontwikkelen en je manuscript laten groeien. Na deze week kijk en schrijf je anders. Door mijn vragen, oefeningen en coaching, ook door samen te zijn met andere mensen die weten wat schrijven hen brengt.
Wil je meer weten over de opzet, de locatie en de kosten van deze schrijfweek? Open dan het informatieblad. 
Neem gerust contact op als je wilt overleggen of deze week bij je past.
 
‘Bij een schrijfweek hoef je alleen jezelf mee te nemen.’
 
   
 
'Je moet niet alleen, om de plek te bereiken, 
thuis opstappen, maar ook uit manieren van kijken.'
(Herman de Coninck, 1944-1997)
 
 
 
 
Pinkstercadeau
Set inspiratiekaarten bij start schrijfreis
 
Pinksteren, inspiratie, de geest krijgen. Een mooi moment in het jaar om jezelf te stimuleren om te schrijven, bijvoorbeeld door mee te doen aan een schrijfprogramma. Mijn nieuwste schrijfreis bestaat uit inspirerende schrijfoefeningen bij de gedichten uit mijn bundel Zeerslag. Steeds nodigt één gedicht je uit te schrijven over je eigen herkomst, liefde, verlies, kartels of toekomst. Elke dag drukken dichtregels of woorden knopjes in die je aan het schrijven zetten en leiden tot eigen verhalen, gedichten en herinneringen. De woorden liggen al te wachten, de witregels ook.
 
In mijn webwinkel staan alle schrijfreizen op een rij. Wanneer je met een van de schrijfreizen start op maandag 10 juni of je uiterlijk die dag opgeeft om te starten op een ander moment, dan krijg je een set inspiratiekaarten cadeau: Mijn anker is van papier. De actie geldt bij alle schrijfreizen. De inspiratiekaarten komen niet bij je bestelling te staan. Je krijgt ze gewoon binnen een week thuisgestuurd.
 
Naast mijn eigen inspiratiekaarten ‘Mijn anker is van papier’ verkoop ik Labyrinth Wisdom Cards van Tony Christie en de kaartenreeks De reis van de Held van Anne Pauen. Kaarten en boodschappen die 'onderweg' een spiegel kunnen zijn.
 
 
Hieronder wat reacties van deelnemers op mijn schrijfprogramma's:
 
'Jouw schrijfreizen zitten heel goed in elkaar. Een goede 'reis' om gedachten te ordenen,
te verwerken en nieuwe dingen te ontdekken, met veel plezier.’

‘Ik heb genoten van de reis en ben op plaatsen geweest waarvan ik niet had bedacht
daar te komen. Heel verrijkend.’

‘Dank voor jouw fijne schrijfopdrachten, en ook weer voor het losweken
van mijn creativiteit en liefde voor het schrijven.'
 
Zeerslag
 

 
Dit gedicht staat in mijn bundel Zeerslag, die eind 2018 verscheen. Hier kun je luisteren naar 3 gedichten uit de bundel: Grondslag, Wiegelied en Bruidsmeisje.
Zeerslag kun je bestellen in mijn webwinkel en in de boekhandel. De illustratie bij dit gedicht is gemaakt door Handan Arik, die ook de afbeelding op de voorkant van de bundel maakte.
 
 
'Ik voel me groter dan normaal'
Poëzieles op school
 
In mei gaf ik poëzieles aan alle groepen van een basisschool. Eigenlijk kreeg ik poëzieles, want kinderen zijn gewoon poëzie. In alle klassen hadden we het over het dorp, vooral over de weg van huis naar school. De kinderen van groep 1 en 2 leerden me de waarde van fantasie. Een meisje vertelde dat ze die ochtend een tijger was tegengekomen en ik geloofde haar. Toen ik een grote doos met letters op de vloer uitstrooide wilden alle kinderen met letters spelen. Op de poëzieplaten van deze kinderen staan nog niet zoveel woorden. Max bedacht een ‘streperige straat’ en Veerle zag een ‘stevige stoep’. Spelenderwijs kwamen we een heel eind.  
De kinderen van groep 3 en 4 vertelden me van alles over rijm, over klanken, over veel zeggen met weinig woorden. Ze gingen aan de slag met de dingen die ze hadden gezien. Ze maakten een echogedicht bij het gedicht ‘Marc groet ’s morgens de dingen’ van Paul van Ostaijen. Het dorp kwam de gedichten binnen: ‘dag kleuren rijken huizen langs de weg’, ‘dag lamentjes langs de laan’. De eigen schrijfwijze die extra betekenis geeft. Niet bang zijn, gaan.  
In groep 5 en 6 merkte ik dat het denken toesloeg. Zodra de pennen op het papier werden gezet, verwierpen sommige kinderen hun eigen gedachten. Toch wisten ze in de klas aan te wijzen wat allemaal poëzie was en dat was veel. Ze begrepen dat poëzie begint met kijken, naar buiten en naar binnen. Dat de woorden dan volgen. Een gedicht met de spannende titel ’10 vieze lammetjes’ en de regel ‘ik voel de kou van de auto’s’. In een ander gedicht de regel: ‘Elke dag is een karwei’ en ‘Ik voel me groter dan normaal’. Zo veel woorden om van te houden.  
Groep 7 en groep 8 lieten zien dat poëzie overal is. In de krant, en hoe. Ze plakten gedichten over het leven, over hoe wij leven. Ze lieten zich uitnodigen door een gedicht van K. Schippers en voelden hoe je kunt voortbouwen op dingen die al eerder gedaan zijn. Dat helpt om zelf nieuwe wegen te vinden.  Een jongen gaf zijn klasgenoten een tip voor het voordragen: ‘met passie, recht uit het hart.’ De mond van de juf viel nog net niet open. Poëzie in de klas, kinderen die zich laten zien.
 
Jur schreef:
Niet de gekke kleuren tegels
Niet de hond die blaft
Ook niet de mooie tuinen met mannen erin
Maar ik in de friettent met een frikandel
die steeds kleiner wordt.
 
Joyce schreef:
In het dorp
Niet de blauwe auto bij de buren
Niet het saaie bord bij school
Ook niet de vliegen die je vervelen
Maar thuis zie ik altijd opa’s potje
van de begraafplaats.
 
 
 
De woorden van Nick Cave
 
Een man op het podium, achter een grote vleugel, zijn warme stem die treffende teksten zingt. De titel Conversations with Nick Cave geeft aan dat het hier om meer dan muziek gaat. Daarom staat Nick Cave op andere momenten achter de microfoon om vragen te beantwoorden; dat doet hij rustig, geestig en eerlijk. Vragen over zijn muzikale helden, zijn schrijfproces, de betekenis van nummers, de rouw na het verongelukken van zijn zoon, verbinding, ouderschap.  
Sinds het optreden (27 mei, Tivoli) komen steeds flarden van zijn uitspraken terug. Nick Cave sprak bijvoorbeeld over ‘gaten’ in zijn teksten, gaten die de luisteraar ruimte bieden om zelf in te vullen. Daardoor weet ik niet of de woorden hieronder alleen van Nick Cave zijn of deels ook van mij. Ik schrijf op wat ik me herinner en zal ongetwijfeld van alles veranderd hebben, niet alleen door het vertalen.

Over God:
‘Het maakt niet uit of God wel of niet bestaat. Daar ben ik niet mee bezig. Ik leid mijn leven alsof God bestaat.’
 
Over scheppen:
'Scheppen en negativiteit gaan niet samen.'

Over leven:
'Ik blijf in leven door op te treden. Niet zoals vroeger competitief maar in verbinding met het publiek.'
 
Over inspiratie:
'Gewoon van 9 tot 5 aan het werk gaan. De ene keer ontstaat er niets, de andere keer wel.'
 
Over verlies:
‘The terrible beauty of loss. Iets wat je absoluut niet wilt meemaken, maar je toch een ander mens maakt.’
‘Ik schreef al over verlies zonder dat ik wist wat me te wachten stond.’
 
Over onrust:
‘Mediteer.’
 
Een van de bezoekers stelde een vraag over poëzie. Nick Cave antwoordde dat The Mower van Philip Larkin (1922-1985) een van zijn favoriete gedichten is; in dat gedicht komt een egel tussen de messen van een maaier. Cave citeerde de regel: ‘Next morning I got up and it did not.’ Ik citeer de regels: 'we should be careful / Of each other, we should be kind / While there is still time.'
Het gedicht van Larkin lees je hier.
 
Extra: linkje naar een artikel over rouw in de Volkskrant, met veel aandacht voor Nick Cave.

 
Agenda vol mogelijkheden
Schrijf en ontdek je mee?
 
De komende maanden bied ik weer een aantal schrijfdagen en cursussen aan. Je bent van harte welkom. In de agenda op mijn website vind je over elke activiteit meer informatie. Ook op mijn pagina op Facebook vind je altijd de meest actuele informatie over mijn activiteiten. Welkom bij: 

Schrijftijd, maandelijkse bijeenkomst in het Schrijfhuis, opgeven per keer
dinsdag 4 juni, 3 september, 1 oktober, 5 november en 3 december, Gassel
 
Poëzie in het klooster, 1-daagse zomerworkshop
vrijdag 30 augustus 2019, Emmaus Klooster Velp (bij Grave)
 
Cursus Op dichterspad
6 dinsdagavonden, Gassel, vanaf dinsdag 1 oktober 2019
 
Schrijven tussen paarden, 1-daagse workshop
vrijdag 4 oktober 2019, Gassel
 
Het schrijfpad: schrijfoefeningen gebruiken in training, coaching en begeleiding
2-daagse training voor coaches/begeleiders
donderdag 24 en vrijdag 25 oktober 2019, Gassel
 
 
Poëtisch ontbijt op zondag 23 juni
 
    
Met de dichters:
Jesse Dorrestijn, Méland Langeveld en Jos van Hest
 
Op zondag 23 juni is de zomereditie van het poëtisch ontbijt in Wereldtuin Verdeliet in Cuijk. Steeds andere dichters brengen hun woorden naar de tuin. Altijd fijn de ochtend te presenteren en met de dichters in gesprek te gaan.
 
Op 23 juni zijn Jesse Dorrestijn, Méland Langeveld en Jos van Hest mijn gasten. Ze zorgen voor een mooie en warme combinatie van woorden en muziek. Jesse zingt gedichten van o.a. Hans Lodeizen, Martinus Nijhoff en Méland Langeveld. Méland en Jos dragen voor uit eigen werk. Welkom bij deze heerlijke ochtend, buiten of in de kas. 
 
Het ontbijt begint om 9.30 uur en duurt tot 11.30 uur. Deelname kost € 12,50 euro per persoon, inclusief eten en drinken. Aanmelden kan tot en met woensdag 19 juni a.s. via e-mail: info@verdeliet.nl, onder vermelding van je naam en het aantal personen. Wereldtuin Verdeliet is aan de Toermalijnlaan 40 in Cuijk. Meer informatie: www.verdeliet.nl.
 
 
Vragen en antwoorden
Sonja Barend
In maart interviewde ik Sonja Barend in het leescafé van de Bibliotheek Venlo. Een bomvolle zaal, blijkbaar is ze niet alleen voor mij een rolmodel. Sonja Barend stelde jarenlang vragen aan anderen. In haar boek ‘Je ziet mij nooit meer terug’ beantwoordt ze vragen over haar eigen leven. Een intrigerend verhaal over het lot van haar vader en het zwijgen van haar moeder. Ook van waarde voor mensen die met levensverhalen werken. 
  
 
‘Maar vragen zonder antwoord zijn spoken die naar believen terugkeren, die zich niet aan regels, conclusies en besluiten houden. Die opduiken midden in de nacht of als je in de zon ligt, bij verhalen van anderen, toevallige gebeurtenissen, boeken, films, verhalen in de krant. Ze blijven een mensenleven lang actueel.’
(Je ziet mij nooit meer terug, Sonja Barend, 2017)

 
Oproep: gezegd en gezwegen
 
Al jaren schrijf ik artikelen voor het ledenmagazine van KBO-PCOB, de grootste ouderenbond van ons land. Mijn vaste rubriek heet Gezegd en gezwegen. Ik interview mensen over een onderwerp waar een taboe op rust en/of waarover het moeilijk praten is. Denk aan armoede, verslaving, gezinsproblemen, gezondheidskwesties en misbruik/mishandeling.
Mocht je zelf een verhaal hebben waarover je wilt vertellen of iemand kennen met een bijzonder verhaal, dan kun je me mailen. In het bijzonder ben ik op zoek naar een vrouw (55+) die kan vertellen hoe incontinentie haar dagelijkse leven beïnvloedt of beheerst en naar een man of vrouw die niet open kan of mag zijn over zijn of haar homoseksualiteit. Mocht je me mailen, dan graag met ‘Gezegd en gezwegen’ in de onderwerpregel. Het verhaal mag anoniem verteld. Mijn ervaring is dat het verhaal op papier mensen veel brengt. 
Voor het magazine schrijf ik ook regelmatig andere artikelen, vaak over afscheid, ziekte en relaties. Ik kom hiervoor op bijzondere plaatsen. Zo maakte ik eerder dit jaar een reportage over Hospice de Duinsche Hoeve in Rosmalen. Hier lees je het artikel.
 
 
Kleine schrijfwedstrijd 4
 
Dank voor jullie teksten bij 'De bedreigde zwaan' van Jan Asselijn. De deelnemers hebben een mailtje ontvangen met de uitslag. 

Een nieuwe afbeelding, dit keer van een schilderij van de Italiaanse kunstenaar Amedeo Modigliani (1884 – 1920) dat ik dit voorjaar in Nancy zag. Het heet Femme blonde - portrait de Germaine SurvageI. Modigliani schilderde het in 1918. Ik keek naar de vrouw en het voelde als nu. Ik ben benieuwd waar het voor jou over gaat of waar het je aan doet denken. Schrijf een gedicht of een verhaal van maximaal 400 woorden, geïnspireerd op (iets uit) deze afbeelding. 
 
 
Mail je tekst uiterlijk 15 augustus naar info@mbcommunicatie.nl. Graag als onderwerp 'kleine schrijfwedstrijd 4' vermelden. De inzender van de winnende tekst krijgt een schrijfreis via e-mail naar keuze cadeau of mag deze aan iemand anders cadeau doen. Aan twee andere inzenders geef ik een set inspiratiekaarten Mijn anker is van papier cadeau. Ik ben benieuwd naar jullie reacties. 

 
Nacht van de Vluchteling
 
Voor het derde jaar op rij loop ik de Nacht van de Vluchteling. Ik loop in de nacht van 15 op 16 juni 40 kilometer van Nijmegen naar Arnhem, voor team Aventurijn. Uiteraard zijn donaties welkom. Wie mij al gesponsord heeft: dank! 
 
Zelf doneer ik net als de afgelopen twee jaar de opbrengst van de open schrijfochtend (Schrijftijd) in juni aan de Nacht van de Vluchteling. Het thema op dinsdagochtend 4 juni is ‘Een verschil van dag en nacht’.

 
Zin bestaat uit zinnen
 
Fijn om af te sluiten met een passage uit de roman Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer. Een vraag van Clio, een antwoord van Ilja: 
 
   ‘Waarom is dat eigenlijk, dat mensen verhalen belangrijk vinden? Waarom is iedereen altijd op zoek naar een plot?’
   ‘Waarom werd ooit in een ver verleden in een heilig woud in een land ver van hier de eerste boom geveld om de eerste planken te leveren voor het eerste schip? Er is een verhaal nodig om scheep te gaan. Kijk naar ons. Omwille van het verhaal zitten we hier aan boord van een watertaxi op weg naar de heilige graal, het onbekende en het avontuur. Mensen denken dat het leven leuker wordt door verhalen. Dat is ook wel waar, maar het is niet het punt. Het wordt zinloos zonder verhalen. Zin bestaat uit zinnen. De woorden die het verhaal vertellen, leggen een geruststellend verband van oorzaak en gevolg over de lukrake feiten en gebeurtenissen. Mensen snakken naar plot omdat een plot de ondraaglijke en onbehapbare chaos in het ondermaanse reduceert tot de menselijke maat en tot een keten van initiatieven en consequenties die een mens vermag te bevatten. Een plot geeft een idee van controle, herkomst en bestemming, oorsprong en richting.'

 
Jouw gegevens
 
Als je mijn nieuwsbrief 'Wat woorden' niet meer wilt ontvangen, dan kun je je uitschrijven met de knop onderaan deze pagina. Je mailadres gebruik ik alleen voor deze nieuwsbrief en voor communicatie over cursussen en schrijfprogramma’s die je bij me volgt of producten die je bij me koopt.
 
 
Reacties en vragen: info@mbcommunicatie.nl
Monica Boschman - MB Communicatie
Scheperschaarseweg 1, 5438 NW, Gassel, www.mbcommunicatie.nl