'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest
 29 november 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
1ste zondag van de Advent
BEGIN VAN HET C-jaar 2018.
"Uitzien naar nieuw leven"
 
Jer. 33, 14-16  -  1 Tes. 3,12-4,2  -  Lc. 21, 25-28.34-36
"Ik wil je Roer en je Kompas zijn"
Ik wil voor je bidden
– zegt God –
opdat je de kracht vindt om rechtop te staan
wanneer Ik in jou mens wil worden.

Ik hoop dat je je leven voor Mij openstelt
en dat je stilaan leert
om lief te hebben zoals Ik liefheb.

Blijf daarom waakzaam
en laat je niet versuffen door de zorgen van het leven.
Geloof dat Ik van je hou,
zoals een moeder van haar kind,
en dat Ik achter je zal staan bij verdriet en pijn.

Ik wil je Roer en je Kompas zijn,
op weg naar vrede en toekomst.
 
Erwin Roosen
 
Jer. 33, 14-16 — "De tijd van de vervulling breekt aan"
Zo spreekt de Heer: `De tijd komt dat Ik de belofte vervul die Ik Israël en Juda gedaan heb. In die dagen, in die tijd schenk Ik David een wettelijke afstammeling die het land rechtvaardig en eerlijk bestuurt. In die dagen wordt Juda gered en is Jeruzalem veilig. En de stad zal heten `De Heer, onze gerechtigheid”.
1 Tes. 3,12-4,2 — "Groeien in liefde"
Broeders en zusters,
En moge de Heer uw liefde voor elkaar en voor allen steeds groter maken, even groot als onze liefde voor u. Laat Hij uw hart sterken, zodat u onberispelijk en heilig bent ten overstaan van God onze Vader, bij de komst van onze Heer Jezus met al zijn heiligen. En wat de rest betreft, broeders en zusters, vragen en vermanen wij u in naam van de Heer Jezus, dat u de overlevering die u van ons hebt ontvangen omtrent een levenswandel die God welgevallig is, nog trouwer naleeft dan u al doet. U kent de voorschriften die wij u op gezag van de Heer Jezus gegeven hebben.
 
Lc. 21, 25-28.34-36 — "Er zullen tekenen zijn..."
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Er zullen tekenen zijn aan de zon, de maan en de sterren, en op aarde zullen de volken in paniek raken, radeloos door het gebulder van de zee en de golven. De mensen zullen het besterven van schrik en spanning om wat de wereld gaat overkomen, want de hemelse machten zullen wankelen. Dan zullen ze de Mensenzoon met veel macht en heerlijkheid zien komen op een wolk. Als dat gaat gebeuren, sta dan op, recht en fier, want uw verlossing is dichtbij.’ Zorg ervoor dat u niet versuft raakt door de roes van dronkenschap en door de zorgen van het leven, en dat die dag u niet plotseling overvalt als een klapnet. Want hij zal komen over alle bewoners van heel de aarde. Blijf te allen tijde waakzaam en bid dat u de kracht zult hebben om te ontkomen aan alles wat er gaat gebeuren en rechtop te staan voor de Mensenzoon.’
"Uitzien naar nieuw leven"
Advent is een tijd van verwachting. Verwachten is iets anders dan wachten. Dat doen we bij de tandarts en de dokter of bij de bushalte of in het station. Advent is dan ook niet aftellen tot het kerstmis wordt. Verwachten is uitzien naar een gebeuren dat nieuw leven schenkt. Een vrouw is in "blijde verwachting". Nieuw leven voor het kind, voor haarzelf en zovele anderen. Of iemand verwacht nieuw leven na een zware operatie. Of iemand kijkt uit naar de partner die terugkomt van een verre reis. Opnieuw samenzijn in liefde!

Dit nieuwe leven dient zich maar aan na een tijd van "nacht en duisternis". De aanstaande moeder moet nog doorheen de barensweeën. De zieke lijdt nog veel pijn voor het definitieve herstel. De geliefde maakt zich zorgen dat er maar niets gebeurt!
 
Het evangelie dat vandaag wordt gelezen begint ook niet dadelijk met het gelukkig makende nieuwe leven. De mensen zijn "radeloos van angst en ze besterven het van schrik". Want de fundamenten van het heelal worden dooreengeschud. Zon, maan en sterren, de kosmische machten en de zee geraken in chaotische verschrikking. Het zijn de zogenaamde apocalyptische beelden voor het "einde der tijden". Voor de joodse mens is de tijd lineair en kent dus een einde. Dat einde was geen voltooiing maar een catastrofe. Een chaotisch einde. Want deze wereld moet vernietigd worden en plaats maken voor een andere, nieuwe wereld en een nieuwe tijd. Jezus zelf en zijn tijdgenoten leefden in de verwachting van een spoedig einde der tijden. Dan zou de Mensenzoon komen in macht en glorie. Men noemde dat de "parousie"(verschijning) of de "adventus Domini"(komst van de Heer) zoals een nieuwe keizer verscheen bij zijn aankomst op een officieel staatsbezoek .
 
Maar sinds deze eindverwachting van de eerste christenen, zijn vele generaties gestorven zonder de bazuinen van het "Laatste Oordeel" gehoord te hebben. De verwachting van de "komst van de Heer" kreeg een andere invulling.
 
Natuurlijk is er ook voor ons, mensen van nu, nog een "einde der tijden". Wetenschappers zeggen ons dat de zon halverwege haar energie is. Nog 4,5 miljard jaren. Dan is ze opgebrand. Dan is het gedaan met ons zonnestelsel. Het hele heelal is eindig. En onze eigen eindigheid ervaren we iedere dag. Maar we geloven dat in deze eindige tijd en in ons vergankelijk mensenleven de Eeuwige nabij is. We geloven dat Hij spreekt tot ons op een geheel unieke wijze in en door Jezus-Messias. En dat Hij een eeuwig liefdesverbond sluit met ons. Wij christenen van vandaag spreken van de komst van het Rijk Gods. In blijde verwachting kijken we uit naar deze komst. Want dit gebeuren van het Rijk Gods is het nieuwe gelukkig makende leven. Het is inderdaad een gebeuren, want God is maar God, voor ons, in zover we Hem verwachten. Jezus-Messias is maar nieuw leven in de mate dat zijn Geest leeft in ons hart. Daarom zegt Lucas dat we waakzaam moeten zijn. Want het Rijk Gods kunnen we verstikken en verduisteren.
 
Op de vraag wanneer het Rijk Gods komt laat Lucas Jezus antwoorden: "Je kan dat niet waarnemen. Het is niet hier of daar. Het is midden onder u" (Lc. 17,20). Men kan “midden onder u” ook vertalen in "in je hart". Maar dat Rijk Gods is in ons hart als een nietig mosterdzaadje dat moet groeien. Als gist die het deeg doet rijzen. Als een schat die men moet opdelven. Als een kleine maar kostbare parel die gezocht moet worden. Wij moeten er voor zorgen dat de verlossing van het Rijk Gods ons niet ontgaat. Daarom zegt Lucas in het evangelie van vandaag dat we niet afgestompt mogen geraken door de roes van dronkenschap of de zorgen van het leven. Wij zouden nu kunnen spreken van de afstomping van de roes van allerlei vormen van verslaving. En van de jagende zorg die mensen hebben om toch maar overvloedig te kunnen consumeren en genieten. Of van de ik-bezetenheid en de uitbuiting en de mensonwaardigheid in vele vormen. Opdat het Rijk Gods en zijn gerechtigheid zou kunnen doorbreken in onze tijd moeten nog vele hinderpalen opgeruimd worden.
 
Het Rijk Gods is altijd ook een menselijk Rijk. Want God is een God die verbondenheid sluit met mensen. En wel in het menselijk leven van alledag. Van koken en wassen, van gesprekken aan tafel, in de winkel en aan de telefoon. Ook in de omgang met moeilijke buren en een dementerende ouder. In een leven met een gebroken relatie. In de angst en het verdriet bij ziekte en sterven. In al die "verschrikkingen" die ons kunnen overkomen. We moeten ze waarachtig niet zoeken in de sterren die uit de hemel vallen, waar het evangelie naar verwijst! Er hangt ons genoeg boven het hoofd dat ons kan kwetsen.
 
Het alledaagse en het eigentijdse is de ruimte waar het Rijk Gods moet komen. In ons eigen hart en in het hart van onze harde en soms onbarmhartige samenleving. Daar en nergens anders moeten we nieuw evangelisch leven verwachten. Angst maakt dan plaats voor hoop. En blijde verwachting verdrijft cynisch negativisme.
 
Wat Paulus schrijft in de tweede lezing (1 Tess.3,12) is wellicht het antwoord op de vraag wanneer het Rijk Gods komt. En meteen ook de levenshouding van echte "adventisten"...christenen die hunkerend uitzien naar nieuw leven. We kunnen het elkaar van harte toewensen . "Moge de Heer ons doen toenemen in liefde voor elkaar en alle mensen."
@preekvdw
"Advent: Tijd van verlangen"

De mens
is een wezen van verlangen.
Alleen maar behoeften en begeerten bevredigen
is als zout water drinken.
De dorst wordt nooit gelest…
 
De mens
is een wezen van verlangen
naar het Absolute.
Een gespannen staan naar geborgenheid,
naar zich kunnen toevertrouwen aan Liefde
die tegelijkertijd bevestigt en aanvaardt,
en toch ook uitdaagt om vérder te gaan,
naar de ‘geheelheid’ toe,
de héle mens, de heiligheid.
 
‘Is een mens niet meer waard
dan een schaap?
Dan een troep mussen?’
zei Jezus.
‘Denk je dat God, je Vader,
je in de steek zou laten
in je uit-eindelijk verlangen?’
 
De mens
is een wezen van verlangen,
maar soms heeft hij ook angst
om zich toe te vertrouwen
aan het belofte-woord van God.
 
Hij wordt te voorzichtig en te eigenwijs.
En waar overal voorzichtigheid is,
is nergens nog moed te vinden.

Ward Bruyninckx.
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.