Zomer 2026. Warmer dan ooit. Mede daarom hadden wij, Joke mijn vrouw en ondergetekende, onze vakantie wat verlaat, naar eind augustus, begin september. Maar desondanks waren onze vakantieweken in Midden-Europa (Noord-Italië, Zwitserland, Zuid-Duitsland) best wel warm.
Heel zorgelijk was het beeld van de bossen aldaar. De hellingen gericht op het zuiden lieten overal een beeld van bruine, zwaar lijdende bomen zien. Op een aantal plaatsen stonden zelfs alleen nog bruin-rode loofbomen. Als de zomer van 2026 niet het toppunt van klimaatverandering is, maar zoals recent een wetenschapper schreef het begin van wat gaat komen, hou ik mijn hart vast. Wat gaat er gebeuren als al die hellingbossen afsterven? Grootschalige bodemerosie ligt op de loer, hoosbuien denderen nog sneller van de berg.
Maar dit allemaal 'terzijde'. Tijdens onze vakantie hebben we ook weer aan den lijve ondervonden, wat het met je doet als publieke voorzieningen niet zijn ingericht om jou gastvrij te ontvangen.
Tijdens een fietstocht in Zwitserland hadden we bedacht met een fiets- en wandelveerpont van de ene kant van het (grote) meer naar de andere kant van het meer te gaan, om zo samen met de fietskar waar onze bouvier in zit, een prachtige route langs beide oevers van het meer te kunnen fietsen.
Maar helaas, de fietskar bleek een paar centimeter (!) te breed voor de loopbrug, waardoor we niet werden toegelaten.
Een simpele ervaring die mensen met een beperking heel regelmatig, misschien wel dagelijks overkomt; de publieke informatie niet kunnen lezen, het pad naar die prachtige bloeiende heide niet kunnen volgen omdat het veerooster een onmogelijk obstakel vormt etc, etc. Kortom, het is tijd om na de vakantie met nieuwe energie en motivatie, als bestuur weer werk te maken van toegankelijkheid voor iedereen met een beperking!
- Herman Brink
Utrecht 28-8-2026
Het Nationaal Park Nieuw Land (Oostvaardersplassen) heeft met Staatsbosbeheer in samenwerking met het GOL (gehandicaptenplatform Lelystad) een toegankelijke wandelroute ontwikkeld 'Het landje van Pelgrim'.
Het pad slingert over een ruw struweel waar al jaren runderen grazen. Het is een soort William Turner landschap. Het pad is voorlopig 2 km lang en zal in de toekomst uitgebreid worden.
Om het vee binnen het raster te houden heeft het GOL een bijzonder hek ontwikkeld dat door bezoekers opzij geschoven kan worden en vanzelf weer terugrolt. Dit hek is ook bruikbaar voor rolstoelgebruikers met een goede armfunctie. Tijdens de opening wees Paul van der Heijden, lid van het GOL, op de goede samenwerking met Staatsbosbeheer, met name omdat het GOL in een heel vroeg stadium werd betrokken bij de ontwikkeling, Chapeau!
- Job Haug