'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor
 2 november 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
31ste zondag door het jaar - B-jaar 2018.
"U bent niet ver van het koninkrijk van God"
 
Deut. 6, 2-6  -  Hebr. 7, 23-28  -  Mc. 12, 28b-34
"Hou jij ook van Mij?"
Luister vriend,
Ik wil jouw Heer zijn
– zegt God –
de Enige,
en Ik wil je voorgaan op de weg van leven en liefde.
 
En misschien merk je dat niet altijd,
maar je ligt Mij nauw aan het hart.
Uren kan Ik naar je kijken:
hoe je leeft en hoe je probeert
je dromen uit te bouwen.
 
Ik hou van je
zoals Ik van niemand anders hou.
Maar… hou jij ook van Mij?
En hou je van je medemensen?
Het eerste kan niet zonder het tweede!
– zegt God.
Erwin Roosen
 
Deut. 6,2-6 — "De Heer is de enige"
Mozes sprak tot het volk en zei: Vrees God heel uw leven, met uw kinderen en kleinkinderen. Vrees God door al zijn voorschriften en geboden na te komen die ik u opleg. Dan zult u lang blijven leven. Luister Israël, en volbreng ze nauwgezet. Dan zult u gelukkig zijn en talrijk worden in het land dat overvloeit van melk en honing, dat de Heer, de God van uw vaderen, u heeft beloofd. Luister Israël! De Heer is onze God, de Heer is de Enige. U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met al uw krachten. De geboden die ik u vandaag voorschrijf, moet u in uw hart prenten.
Hebr. 7,23-28 — "Zulk een hogepriester hadden we nodig"
Broeders en zusters,
in het eerste verbond moesten meerderen priester worden, omdat de dood hen belet in functie te blijven; maar Jezus’ priesterschap is onvergankelijk, omdat Hij in eeuwigheid blijft. Daarom is Hij ook in staat hen voor altijd te redden die door zijn tussenkomst God naderen, daar Hij altijd leeft om voor hen te pleiten. Zulk een hogepriester hadden wij ook nodig; een die heilig is, schuldeloos, onbesmet, afgescheiden van de zondaars, hoog verheven boven de hemelen. Hij hoeft ook niet, zoals de hogepriesters, elke dag opnieuw eerst voor zijn eigen zonden offers op te dragen en daarna voor die van het volk, want dit heeft Hij eens voor al gedaan, toen Hij zichzelf ten offer bracht. De wet stelt als hogepriester mensen aan, met zwakheid behept; maar de eed, die uitgesproken is ná de wetgeving, wijst de Zoon aan, die volmaakt is in eeuwigheid.
 
Mc. 12,28b-34 — "Bemin uw God en uw naaste als uzelf"
In die tijd trad een schriftgeleerde op Jezus toe en legde Hem de vraag voor: “Wat is het allereerste gebod?” Jezus antwoordde: “Het eerste is: Hoor, Israël! De Heer onze God is de enige Heer. Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en geheel uw kracht. Het tweede is: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. Er is geen ander gebod voornamer dan die twee.” Toen zei de schriftgeleerde tot Hem: “Juist, Meester, terecht hebt Ge gezegd: Hij is de enige, en er bestaat geen andere buiten Hem; en Hem beminnen met heel zijn hart, heel zijn verstand en heel zijn kracht en de naaste beminnen als zichzelf, dat gaat boven alle brand- en slachtoffers.” Omdat Jezus zag dat hij wijs gesproken had, zei Hij hem: “Gij staat niet ver af van het Koninkrijk Gods.” En niemand durfde Hem nog een vraag stellen.
"U bent niet ver van het koninkrijk van God"
Het zou een leerrijk experiment kunnen zijn: je zit op een verjaardagsfeestje met goede vrienden aan tafel gezellig te praten en je gooit een vraag in het midden: wat is volgens jullie de belangrijkste leefregel? Misschien zegt iemand: er zijn er tien. Als kind heb ik de lijst van de tien geboden van buiten moeten leren, maar dat is lang geleden. Iemand anders zegt misschien: ik denk dat ik ze nog ken. Het belangrijkste is het eerste. Bovenal bemin één God. Ik heb geleerd dat het tweede daaraan gelijk is: dat je van je naaste moet houden als van jezelf. Maar dat kan ik in de lijst niet terugvinden. Een derde vriend zou dan kunnen vragen: moeten we dan vooreerst God beminnen, zelfs maar in hem geloven, om echt met medemensen te kunnen inzitten? En dan zou zich een lange discussie kunnen ontspinnen.
 
Toen een schriftgeleerde aan Jezus vroeg welk gebod in de joodse wet het belangrijkste was, vroeg hij eigenlijk naar de bekende weg. Hij was toch een schriftgeleerde, hij kon het dus weten. Jezus' antwoord lag voor de hand. Hij citeerde uit Deuteronomium – onze eerste lezing – de plechtige tekst die iedere vrome jood twee keren per dag reciteerde. Maar hij voegde er iets aan toe dat de schriftgeleerde niet had gevraagd, over het tweede gebod: heb uw naaste lief als uzelf. De schriftgeleerde begreep en beaamde wat Jezus had gezegd. Die twee geboden naleven is belangrijker dan alle offers waarmee we God eren. En toen kwam voor hem de verrassing: "U bent niet ver van het koninkrijk van God."
 
Maar, het koninkrijk van God, wat is dat eigenlijk? Wie het aan kerkgangers zou vragen, krijgt van de grote meerderheid waarschijnlijk als antwoord een verlegen zwijgen. Nochtans vragen we allemaal in het onzevader dat God zijn Rijk zou laten komen. En ze moeten weten hoe het zal komen: als God hun gebed verhoort en ook door hen zijn wil gedaan wordt op aarde zoals bij hem thuis in de hemel.
 
Hoe en waar Gods koninkrijk komt, wordt al zingend beschreven in een mooi kerklied (Zingt Jubilate 579). Zijn koninkrijk van vrede en vreugde komt waar mensen blij zijn om zijn genade en goed zijn voor elkaar. De vrede en vreugde van zijn koninkrijk komen waar mensen leven naar zijn geboden en als ze gaan waar hij ze zendt.
 
Gods eerste en voornaamste gebod legt mensen op hem bovenal te beminnen. Maar iemand liefhebben doe je niet op bevel. En God liefhebben? Je kunt hem niet zien. In een ander kerklied wordt gezongen: "Hoe is uw naam, waar zijt Gij te vinden, eeuwige God, wij willen U zien" (Zingt Jubilate 113). Er zijn mensen die niet aan een geloof in God toe zijn gekomen of het hebben opgegeven omdat ze hem nergens konden vinden. Ze hebben niet of verkeerd gezocht, zouden we kunnen zeggen, maar dat is een ernstige beschuldiging. Luther heeft ooit gezegd: "Waar je je met heel je hart aan hecht, waar je alles van verwacht en in alle nood je toevlucht toe neemt, dat is je god."
 
Jouw god, met kleine letter. Bij veel mensen is hun god niet de ware God en iedereen, gelovig of niet, voelt af en toe de bekoring God te verwisselen voor de een of andere god waar hij zich aan hecht. Maar in elk geval komt Gods koninkrijk en breidt het zich uit waar zijn wil wordt gedaan. Zijn koninkrijk komt ook dankzij mensen door wie zijn wil wordt gedaan zonder in hem te geloven. Neen, men moet niet in God geloven, laat staan hem beminnen, om echt met medemensen in te zitten. De wereld zou er nog veel slechter aan toe zijn dan nu het geval is indien de naastenliefde een monopolie van christenen en andere godsgelovigen zou zijn. Geen monopolie, maar toch een christelijk verschil. Christenen moeten volgens het evangelie ook hun vijanden als hun naasten beschouwen. Hun naastenliefde spiegelt zich aan wat Jezus heeft voorgeleefd: liefde, als het erop aankomt, ook ten koste van eigen leven.
 
We gaan wel te ver als we niet-gelovigen die blijk geven van authentieke naastenliefde (in de praktijk van één of meer 'werken van barmhartigheid', zoals het vroeger in de catechismus heette: zie Matteüs 25,35-40), 'anonieme christenen' noemen. Christen zonder het zelf te weten of te willen. U bent een van de onzen, zeggen christenen dan tot zulke mensen. Maar die mensen stellen dat in de meeste gevallen helemaal niet op prijs, wel integendeel. Maar tot hen mag wel gezegd worden wat Jezus tegen de schriftgeleerde heeft gezegd: U bent niet ver van het koninkrijk van God.
@preekvdw
"Laat je licht maar stralen"

We vragen onszelf:
wie ben ik om briljant te zijn,
prachtig, talentvol, fantastisch?

Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.
Je onbelangrijk voordoen
bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein maken,
opdat andere mensen
zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

We zijn allemaal bedoeld
om te stralen als kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God
die in ons is, te openbaren.
Die is niet alleen maar in sommigen van ons,
die is in iedereen!

En als wij ons licht laten stralen,
geven we onbewust
andere mensen toestemming
hetzelfde te doen.
Als wij van onze angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.
 
Nelson Mandela
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.