'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

26 december 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
Feest van de H. Familie - A-jaar 2019.
"Dat zou een droom zijn..."
 
Sir. 3,2-6.12-14  -  Kol. 3,12-21  -  Mt. 2,13-15.19-23
"Zegen onze gezinnen"
God, Gij hebt uw Zoon laten geboren worden
en opgroeienin de geborgenheid van een gezin.

Bij Jozef en Maria is Hij
van dag tot dag meer mens geworden
en heeft Hij zijn opdracht in de wereld ontdekt.

Wij bidden U voor onze gezinnen,
dat zij in goede en kwade dagen
sterk mogen zijn,
diep verbonden,
vergevingsgezind en vreugdevol
en nooit moe worden zich in te zetten
voor elkaar en voor de grote wereld.

Genees in uw barmhartigheid
alle pijn van gebrokenheid en onmacht.
Laat niemand ontmoedigd worden.

Zegen overvloedig alle gezinnen:
zij staan in het hart van uw Kerk
en zijn de bron van leven
voor heel de gemeenschap.
 
Sir. 3,2-6.12-14 "Er wordt aan jou gedacht"
 
De Heer heeft een vader aangesteld over de kinderen; en de moeder recht gegeven over haar zonen. Wie zijn vader eerbiedigt krijgt vergiffenis van zonden, en als iemand die schatten verzamelt is hij die zijn moeder eert. Wie zijn vader eert, beleeft vreugde aan zijn kinderen, en wanneer hij bidt wordt hij verhoord. Wie zijn vader eert zal een lang leven genieten en wie zijn vader gehoorzaamt verkwikt het hart van zijn moeder. Wie de Heer vreest, eert zijn ouders.  Kind, draag zorg voor uw vader op zijn oude dag en doe hem geen verdriet zolang hij leeft. Op de dag dat je in nood bent, wordt aan jou gedacht: gij die nog in volle kracht zijt, veracht uw vader niet. Medelijden met uw vader zal niet worden vergeten, anders dan de zonden, bouwt zij uw huis op.
1 Kol. 3,12-21 — "Bekleed u als Gods heilige en geliefde..."
Broeders en zusters,
Bekleed u, als Gods heilige en geliefde uitverkorenen, met tedere ontferming, goedheid, deemoed, zachtheid en geduld. Verdraag elkander en vergeef elkander als de een tegen de ander een grief heeft. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet ook gij vergeven. Voeg bij dit alles de liefde, als de band der volmaaktheid. En laat de vrede van Christus heersen in uw hart; daartoe zijt gij immers geroepen, als leden van één lichaam. En wees dankbaar. Het woord van Christus moge in volle rijkdom onder u wonen. Leer en vermaan elkaar met alle wijsheid. Zing voor God met een dankbaar hart psalmen, hymnen en liederen ingegeven door de Geest.   En al wat Gij doet in woord of werk. Doe alles in de naam van Jezus de Heer, God de Vader dankend door Hem. Vrouwen, wees uw man onderdanig, zoals het christenen betaamt. Mannen, heb uw vrouw lief en wees niet humeurig tegen haar. Kinderen, gehoorzaam uw ouders in alles, want dat is de Heer welgevallig. Vaders, terg uw kinderen niet; opdat zij de moed niet verliezen.
 
Mt. 2,13-15.19-23 — "Hij zal een Nazoreeër genoemd worden"
Toen de Wijzen waren heengegaan, verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het kind zoeken om het te doden.” Hij stond op en week in de nacht met het kind en zijn moeder naar Egypte uit. Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes, opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet: “Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte.” Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei: “Sta op, neem het kind en zijn moeder en trek naar het land Israël, want die het kind naar het leven stonden, zijn gestorven.” Hij stond op, nam het kind en zijn moeder en ging naar het land Israël. Toen hij echter hoorde, dat Archelaüs in plaats van zijn vader Herodes, over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom ingelicht, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea. Hier aangekomen, vestigde hij zich in een stad, Nazareth geheten, opdat in vervulling zou gaan wat door de profeten gezegd was: “Hij zal een Nazoreeër genoemd worden.”
"Dat zou een droom zijn..."
Liturgisch is het zo dat het weekend na Kerstmis het feest van de heilige familie wordt gevierd. Twee feesten die elkaar opvolgen. Maar ondertussen heeft dat gezin wel een hele afstand afgelegd: Bethlehem, Egypte, Nazareth. Zo vlak bij elkaar ligt het dus allemaal niet. Ondertussen heeft het gezin trouwens ook al allerhande belevenissen meegemaakt. Al die kerstverhalen, we kennen ze sinds onze kindertijd: de bevalling in een schapenstal, de vlucht naar Egypte om aan de kindermoord te ontsnappen, het verblijf aldaar en dan het zich vestigen in Nazareth in Galilea, een achterlijk heidens gebied, omdat Judea niet veilig was wegens Archelaus, de zoon van Herodes, de kindermoordenaar. Het kan misschien allemaal een beetje irreëel overkomen, maar toch kan dit verhaal voor ons vandaag een stevige boodschap inhouden. De tekst van Matteüs is de inleiding op, en tevens het vervolg op de kindermoord in Bethlehem die zelf niet verteld wordt. Jozef wordt geleid door een droom die hem zegt dat hij met het kind en zijn moeder naar Egypte moet vluchten, want er dreigt levensgevaar.
 
Van Jozef wordt gezegd dat hij een dromer is. Dromen speelden in het leven van Jozef alleszins een belangrijke rol. In een droom werd hem meegedeeld dat hij Maria tot vrouw moest nemen. In een droom werd hij gewaarschuwd met kind en moeder naar Egypte uit te wijken en nogmaals in een droom werd hem te kennen gegeven terug naar huis te keren.
 
Laat me toe bij dit alles ook even luidop te dromen en te mijmeren.
 
Twee jonge mensen verwachtten een kind; een beetje onverwacht, ook wel wat ongelegen misschien; menselijkerwijs kleeft er ook een geurtje aan; ze waren wel verloofd maar woonde nog niet samen en er was reeds een kindje op komst. Maar het waren geen mensen om bij de pakken te gaan zitten. Dromend en peinzend over hun eigen toekomst en dat van hun kind groeiden er allerlei plannen. We zijn allebei jong en hebben nog een hele toekomst voor ons; we zullen er samen van maken wat we er van kunnen maken. Hun kind zou niets te kort komen, het zou alle kansen krijgen, ze zouden het goed opvoeden en het ook Jahwe leren kennen. Samen zouden ze een gelukkig gezin vormen.
Maar hun droom werd voortdurend in de war gestuurd.
Voor de geboorte van hun kind was er geen plaats in de herberg. Maria schonk het leven aan een zoon in een stal, tussen een os en een ezel met een voederbak als kinderbedje. Uiteindelijk kwam toch alles goed. De barensweeën, de kou en de eenzaamheid, alles werd vergeten. Het geluk om het kind haalde de bovenhand. Ze voelden zich omringd door een koor van engelen die felicitaties vanuit de hemel overbrachten. De laatsten van wie ze het verwacht hadden, stonden het eerst bij het kind en leefden mee: de herders. Er kwam zelfs groot volk op bezoek: wijze mannen uit het Oosten nog wel. Ook de geschenken ontbraken niet, en wat voor geschenken! Alles was alsof hun droom werkelijkheid was geworden.
‘s Avonds in bed spraken ze samen over het wonder dat hen overkomen was en ze dankten God.
En nogmaals werd hun droom in de war gestuurd. In een nacht had Jozef een angstvisioen. Herodes zocht het kind te vermoorden; daarom moesten ze uitwijken naar Egypte. En daar hebben ze weer gedroomd en gesproken over hun toekomst en dat van hun kind. Als ze toch eens vrij zouden mogen zijn, als ze toch eens thuis mochten komen in een wereld waar plaats zou zijn voor iedereen, een wereld zonder angst en geweld, zonder oorlog en uitbuiting; een wereld waar iedereen zich veilig zou voelen; een wereld waar alle mensen één grote familie zouden vormen: niet gebroken, niet geknakt, maar welvarend, gelukkig, heel, geheeld, in één woord: heilig. Als hun kind die tijd toch eens zou mogen beleven en die wereld ervaren, dat zou een droom zijn.
 
Maar ik zei het al: het waren geen mensen die bij de pakken bleven zitten; ze zijn eraan begonnen, in hun eigen gezin. Daar is het begonnen, in het klein. Ze wilden zo'n gezin zijn: gelukkig, liefdevol, vredevol, elkaar dragend en steunend, vergevend als het nodig was; een familie, heel, heilig, met de droom in hun hart van één grote heilige familie, zich uitstrekkend over de hele aarde. Dat zou een droom zijn. Dat was hun droom.
 
Die droom leefde voort in hun kind. Overal waar hij kwam werden mensen genezen, terug op de been geholpen, werd er getroost en gedeeld, uitgestotenen mochten er weer bij...
Sommigen wilden niet geloven in die droom. Ze hebben hem vermoord; hém, maar niet zijn droom. Mensen huilden bij zijn graf omdat die droom geen werkelijkheid was geworden, maar ze ontdekten dat zij die droom levend moesten houden en realiseren: de droom van één grote heilige familie.
 
Mogelijk vinden we het feest van de heilige familie ouderwets of voorbijgestreefd, maar de boodschap die het inhoudt is toch nog altijd actueel en beantwoordt aan een grote nood.
Wat ook het huidige gezinstype is, modern of ouderwets, open of gesloten, mocht elk gezin een oase zijn van geborgenheid en vrede, een plaats waar men op adem kan komen, waar men zichzelf kan zijn; een toevluchtsoord waar veiligheid en rust te vinden is; een gemeenschap waar men elkaar draagt, elkaar verdraagt en dag na dag elkaar verder draagt, en waar vergeving mogelijk is. Dat zou een droom zijn. Aan ons om die droom levend te houden en te actualiseren.
 
 @preekvdw
"Opvoeden: het is een grote kunst"
Kinderen zijn voor ouders een gave.
Ze worden met vreugde verwacht.
Ze bepalen heel hun verdere leven.
Maar tegelijk zijn ze ook een opgave.
Kinderen doen een aanhoudend beroep
op hun verantwoordelijkheid.
Ze zijn afhankelijk
en groeien op tot zelfstandigheid.
Daartussen is het de kunst
om hen richting te geven
in alle geborgenheid en liefde.
Het is de kunst om hun het gevoel te geven,
dat ze zich gedragen mogen weten
en toch hun eigen richting mogen gaan.
Het is de kunst om in diepe verbondenheid
ruimte te scheppen voor nieuwe wegen.
 
Opvoeden van kinderen:
daarvoor bestaat geen opleiding.
Het is telkens weer improviseren,
proberen er het beste van te maken.
Het is door je manier van leven
wegen wijzen naar geluk en innerlijke vrede.
Het leven van het gezin van Bethlehem
is voor ons een voorbeeld:
door menselijke onvrede
en teleurstellingen heen
bleef het vertrouwen vinden
in God en in elkaar.
 
Opvoeden: het is een grote kunst
en een grote verantwoordelijkheid tegelijk.
Maar het is al onze moeite waard,
omdat we daardoor meewerken
aan de wereld van de toekomst.
En dat is een goddelijke opdracht.
 
Wim Holterman
 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.