'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

 
9 februari 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
6de zondag door het jaar - B-jaar 2018.
"Melaatsen rein maken"
 
Lev. 13,1-2.45-46  -  1 Kor. 10,31-11,1  -  Mc. 1, 40-45
"Laat Mij jou raken"
Als je heel eerlijk bent en durft te kijken
tot in het diepste binnenste van je leven,
dan zul je merken dat je op een of andere manier
ook zelf nood hebt aan genezing – zegt God.
 
Misschien ben je blind voor de kansarmoede in je eigen buurt,
of doof voor het levensverhaal van mensen rondom je.
 
Misschien draagt je hart sporen van melaatsheid
vanwege domme fouten uit het verleden,
of wordt heel je leven getekend door kwetsuren van pijn en on­macht.
 
Laat Mij je dan aanraken – zegt God –
en je nieuw leven geven.
Erwin Roosen
 
Lev. 13,1-2.45-46 - "Hij moet roepen: Onrein, onrein!"
 
De Heer sprak tot Mozes en Aäron: `Heeft iemand een gezwel, uitslag of een vlek op zijn huid en het gaat lijken op huidziekte, dan moet men hem bij de priester Aäron of bij een van zijn zonen brengen. Iemand die aan huidziekte lijdt, moet in gescheurde kleren lopen en zijn haren los laten hangen. Hij moet zijn baard bedekken en roepen: `Onrein, onrein!”. Zolang de ziekte duurt is hij onrein; Hij moet apart wonen en buiten het kamp blijven.     Sta op en schitter, want uw licht is gekomen, de glorie van de Heer komt over u. En zie, de duisternis bedekt de aarde, en donkerte de volken, maar over u gaat de Heer lichtend op, zijn heerlijkheid verschijnt over u. En volken komen naar uw licht, koningen naar de glans van uw dageraad. Sla uw ogen op en kijk om u heen, allen verzamelen zich en komen naar u toe: uw zonen komen uit de verte, uw dochters worden op de heup gedragen. U zult het zien en stralen van vreugde, uw hart zal trillen en zwellen: de schatten van de zee worden naar u toe gebracht, de rijkdom van de volken komt naar u toe. Een vloed van kamelen zal u bedekken, dromedarissen van Midjan en Efa; alle bewoners komen uit Seba, met goud en wierook beladen; zij verkondigen de lof van de Heer.
1 Kor. 10,31-11,1 - "Doe alles ter eer van God"
Broeders en zusters,
Of u dus eet of drinkt, of wat dan ook doet, doe alles tot eer van God. Geef geen aanstoot, noch aan Joden noch aan Grieken noch aan Gods kerk. Ook ik tracht allen zoveel mogelijk ter wille te zijn, en zoek niet mijn eigen voordeel, maar dat van anderen, opdat allen gered worden. Wees mijn navolgers, zoals ik het ben van Christus.
 
 Mc. 1, 40-45 - "Als U wilt, kunt U me rein maken"
Zekere dag kwam er een melaatse op Jezus af, die om hulp vroeg. Hij viel op zijn knieën en zei: `Als U wilt, kunt U me rein maken.’ Diep ontroerd stak Hij zijn hand uit en raakte hem aan. `Ik wil het, word rein’, zei Hij. Meteen verdween zijn melaatsheid, en hij werd rein. Bars stuurde Hij hem meteen weg, met de woorden: `Zorg dat u er met niemand over praat, maar ga u aan de priester laten zien en breng als offer voor uw reiniging wat Mozes voorgeschreven heeft; dat zal hun het bewijs leveren.’ Maar eenmaal vertrokken, begon hij volop te verkondigen en dit verhaal rond te vertellen, zodat Jezus niet meer openlijk in een stad kon komen, maar buiten bleef op eenzame plaatsen. En ze kwamen overal vandaan naar Hem toe.
"Melaatsen rein maken"
Wie het evangelie van dit weekeinde aandachtig leest of beluistert, zal getroffen worden door de merkwaardige paradox die in het verhaal zit. Een melaatse kon je niet aanraken, zeker niet in de tijd van Jezus. Niet zozeer omdat je moest vrezen door hem besmet te worden, want erg besmettelijk is melaatsheid niet. Maar je liep wel onvermijdelijk een ander soort besmetting op. Melaatsen waren religieus en sociaal 'onrein', uitgesloten uit de gemeenschap. Daarop sloeg ook de vraag van de melaatse aan Jezus: 'Als u wilt, kunt u me rein maken.' Dat deed Jezus, door meteen de wet te overtreden en de melaatse aan te raken. Door een onrein persoon aan te raken en hem te reinigen, maakte hij zichzelf onrein. Dat is dus de paradox: Jezus bewerkte dat de genezen melaatse weer in de gemeenschap kon opgenomen worden, maar door het risico op zich te nemen zelf uitgesloten te worden. Als een ‘untouchable’, een paria, een ‘outcast’.
Jezus moet zich van dit risico goed bewust geweest zijn, want hij pakte de man hard aan met het barse bevel in alle talen over zijn genezing te zwijgen. Maar de man ging overal uitbazuinen hoe hij genezen en gereinigd was. En Jezus ondervond de gevolgen. Onrein als hij was geworden, kon hij niet meer openlijk in een woonkern komen en moest op eenzame plaatsen blijven.
 
Marcus sluit zijn verhaal af met een verrassende wending. De mensen trokken zich niets aan van het taboe dat op Jezus woog. Ze kwamen overal vandaan naar hem toe. In de volgende episode beschrijft hij hoe Jezus toch naar de stad Kafarnaüm was gekomen - misschien tersluiks - en hoe de mensen elkaar verdrongen voor het huis waar hij woonde (Mc. 2,2).
 
Toen Jezus zijn twaalf leerlingen uitzond, gaf hij hun ook de opdracht melaatsen rein te maken (Mt. 10,8). Nergens in de evangelies wordt vermeld of en hoe ze dit gedaan hebben en of het hun gelukt is. Wij zijn tegenwoordig in staat melaatsheid doeltreffend te bestrijden en te genezen. Melaatsen worden nog wel afgezonderd in speciale ziekenhuizen, leprozerieën, maar dat gebeurt met alle zieken die een professionele behandeling nodig hebben.
 
Maar de sociale en religieuze 'melaatsheid' blijft nog altijd voortwoekeren, niet alleen in de Derde Wereld maar evenzeer bij ons. 'Uitsluiting' is hiervoor het moderne woord.
 
Helemaal vooraan in de universele verklaring van de mensenrechten staat te lezen: "Alle mensen worden vrij geboren en gelijk in waardigheid en rechten... Ze behoren zich jegens elkaar in een geest van broederlijkheid te gedragen." Maar hoeveel komt er in de praktijk van die plechtige verklaring terecht? Nog altijd maken wij, christen of niet, op veel manieren verschillen tussen mensen. Aan de ene kant wij, de onzen, diegenen die erbij horen en die meetellen; aan de andere kant zij, de anderen, zij die worden uitgesloten. Iedere groepering en beweging trekt haar grenzen en heeft haar ketters. Tot op zekere hoogte kan het ook niet anders. Maar er zijn in onze samenleving vele soorten melaatsen. Mensen die verstoken zijn van een normaal leven omdat ze geen werk vinden; mensen die tegen hun zin op vervroegd pensioen worden gestuurd; mensen die niet binnen mogen omdat ze niet de juiste kaart hebben of een andere huidskleur; jongeren die in het volwassen leven niet binnen geraken omdat ze niet slim of niet handig genoeg zijn; vrouwen die niet worden meegerekend of achtergesteld worden; kinderen die naar de straat worden verwezen en op de dool geraken, omdat ze geen normale thuis hebben. Enzovoort; het is een lange litanie. Kunnen wij zulke melaatsen rein maken, bevrijden uit de gevangenis van hun maatschappelijke uitsluiting?
 
In veel gevallen is uitsluiting het gevolg van moeilijk grijpbare mechanismen: van de markt, van sociale erfelijkheid, van het onderwijssysteem, van hardnekkige vooroordelen, van het systeem van de sociale zekerheid. Maar wie het evangelie ernstig neemt, kan zich daar niet bij neerleggen. Christenen kunnen alvast beginnen met zulke mechanismen in eigen kring, in hun eigen handel en wandel, op te sporen en volhardend te lijf te gaan. Maar dit mag niet alles zijn. Jezus is drastischer te werk gegaan. Hij heeft zichzelf laten besmetten door de melaatse die om reiniging vroeg aan te raken. Evangelisch bewogen mensen nemen hem tot voorbeeld. Ze maken zich tot de naaste van uitgesloten melaatsen. Je moet ze niet noodzakelijk gaan opzoeken, ze kruisen je weg, maar je merkt het niet direct, je hebt de spontane neiging hen te mijden en met een boog om hen heen te lopen. Je moet lijnen en grenzen overtreden om naast hen te kunnen gaan staan. En je moet bereid zijn daarvoor de prijs te betalen: delen in hun uitsluiting, maar ook samen met hen vechten om door de muren ervan heen te breken.
 
Dat is nog niet alles. Het christelijk mededogen met melaatsen en de strijd tegen hun uitsluiting heeft ook een politieke dimensie. Zonder hoog van de toren te blazen, zijn christenen het aan het evangelie verplicht zich op te werpen als het slecht geweten van onze samenleving. Ietwat onbeleefd uitgedrukt: ze moeten werken als de luis in haar pels, als het pijnlijke keitje in de schoen. Ze moeten ervoor zorgen dat de subversieve kracht van het evangelie niet wordt afgeblokt. Door die kracht blijft het christendom zijn reden van bestaan bevestigen.
@preekvdw
"Geraakt en geraakt worden"

Jezus laat duidelijk zien
wie God is: begaan met mensen.
Hij trekt zich het lijden
van mens en wereld aan.
In zijn Rijk gaat het om mensen
die één familie vormen.
Er mag niemand buitengesloten worden.

Jezus wordt geraakt door het lot
van een melaatse, een verschoppeling.
Hij had geen toekomst, was levend dood.
Hij staat voor al diegenen,
die niemand ziet staan:
de paria’s van toen en van nu.
Melaatsen zijn allen
die in een isolement zijn geraakt,
afgesneden van het echte leven.
Jezus trekt zich hun lot aan.
Meer nog: hij steekt zijn hand uit
en raakt hen aan.
Hij is solidair.
En dat werkt genezend en bevrijdend.
Hij doorbreekt de dodelijke kring
van uitsluiting en uitgesloten worden

Geraakt door het lijden van mensen
zijn ook wij geroepen
om onze handen uit de mouwen te steken.
Want vandaag heeft Jezus geen andere hand
dan onze uitgestoken hand.
Wij kunnen en mogen onze ogen niet sluiten
voor het lijden van onze wereld.
Zolang we niet leven in verbondenheid
met elkaar, is onze taak niet voltooid.

Wim Holterman
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

   
Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.