De voormalige kinderopvang aan de Orchideestraat 10 is een inspirerende werkplek geworden voor mensen die allerhande vormen van kunst beoefenen.

Dinsdag 14.30 uur: Poëziemiddag in de bibliotheek met Anna Hardonk. Judith Kortland interviewt Anna over haar leven en werk. Je kaartje koop je hier. Hier zie je Anna - als stadsdichter van Emmen - een van haar gedichten voordragen.

Vrijdag 10.30 uur: het aantal beschikbare plaatsen bij de lezing over de zakelijke kanten van het levenstestament zijn opgehoogd. Je kunt je dus nog/weer aanmelden, zie hier. De lezing wordt verzorgd door Carina Stassen, zie het maandblad.

Vrijdag 15.00 uur: kom lekker meezingen in het Meezingcafé in het Annagebouw, Emmastraat 5, dat is achter de St. Vituskerk. Aanmelden is niet nodig. Betalen/pinnen kan aan de zaal € 9,50 (nieuwe prijs).

 

Het waren drukbezochte bijeenkomsten om het nieuwe verenigingsjaar in te luiden. Een weekje opgeschoven door de sneeuw, was er toch nog genoeg reden om elkaar het beste voor dit jaar te wensen. 

Het bestuur zorgde er deze keer voor dat de aanwezigen gehusseld werden totdat ze per sterrenbeeld aan één tafel zaten. Dat leverde geanimeerde gesprekken op, en nieuwe kennismakingen.

 

Voorzitter Ineke van de Rotte deed het voorstel om elke keer dat we op een Senver-bijeenkomst komen, met één onbekend persoon kennis te maken. Zo raken de nieuwe leden (450 in het afgelopen jaar) het snelst

ingeburgerd. En wie weet welke verrassingen het je oplevert.

De man zelf is ons ontvallen, maar aangezien hij zo’n 150 balletten heeft gemaakt, waarvan veel op film is gezet, zullen we hem alleen daarom al niet vergeten. Hij is zo’n internationaal gevierde choreograaf, dat vele van zijn balletten gedanst zullen blijven worden. 

 

Wat kenmerkt zijn werk zoal? Eenvoudige structuren, strakke lijnen, geen overbodige bewegingen, man en vrouw zijn gelijkwaardig en het thema is meestal machtsstrijd. Samen met de dansers bleef van Manen tot het laatst toe aan zijn choreografieën schaven.

 

Sarcasmen is een ballet uit 1981, dat Hans heeft gemaakt samen met Rachel Beaujean. Zij was een van zijn muzen. Hier wordt dit ballet gedanst door Marieke Simons en Clint Farha, een zeer bijzondere danser en een favoriet van Hans.

 

Jonge mensen zullen wellicht zeggen, dat het op een dance battle lijkt. Inderdaad, het gaat om een strijd, wie is wie de baas. De choreografie is veeleisend, maar de grapjes erin geven ook lucht. Het ballet veroorzaakte enige ophef, omdat op een gegeven moment de vrouw de man bij zijn kruis grijpt. De clip is voor deze rubriek aan de lange kant, maar 10 minuten van uitzonderlijke dans vliegen voorbij.

 

Trois Gnossiennes heeft Hans gemaakt, nadat Reinbert de Leeuw hem benaderd had met de muziek van Satie. In deze clip wordt er gedanst door Anna Ol en James Stout. Kenmerkende van Manen-bewegingen zien we, zoals de geflexte voeten en het dicht om en onder elkaar heen draaien. 

 

Tenslotte In the Future, een luchtig stuk, waarin het om het kleurenspel draait, niks dramatisch. De junioren van het Nationaal Ballet doen hun best en dansen duidelijk met veel plezier, maar wat zullen ze zenuwachtig zijn geweest onder het oog van de meester.

 

Irene

 

Andele: Van Hoogendorplaan in 1979

 

Etty tijdens haar wandeling in het Corversbos

Elze kwam deze

rustende dame tegen

 

Onderzetters om stevig te lopen (snowsteps). O.a. bij de schoenmaker
in de Herenstraat en de ANWB.

Donderdag was het 30 jaar geleden dat sterrenkundigen de hiernaast getoonde foto publiceerden.

 

Het was toen de diepste en meest gedetailleerde blik in het heelal. De afbeelding, genaamd Hubble Deep Field (HDF), is samengesteld uit 342 afzonderlijke opnames gedurende tien opeenvolgende dagen tussen 18 en 28 december 1995.

 

De astronomen hadden de Hubble ruimtetelescoop gericht op een ogenschijnlijk leeg stukje hemel - een donker gebied zonder heldere sterren. Door bij iedere opname een langere belichtingstijd dan normaal te gebruiken verschenen - in plaats van leegte - duizenden sterrenstelsels!

Bijna een jaar van voorbereiding ging aan de waarneming vooraf. Het HDF-team selecteerde een heel klein stukje hemel in de buurt van de steel van de Grote Beer. Het veld ligt ver van het vlak van ons sterrenstelsel – de Melkweg - en is daardoor "vrij" van nabije objecten, zoals sterren op de voorgrond in ons eigen sterrenstelsel. Het veld biedt een "kijkgaatje" gericht uit de Melkweg en maakt zo een helder zicht mogelijk tot aan de horizon van het heelal. De afbeelding is vergelijkbaar met het gebruik van een "tijdmachine" om in het verleden te kijken: je ziet sterrenstelsels zoals ze waren toen het heelal nog jong was. 

 

Na het succes van deze eerste Deep Field opname is het onderzoek naar de vroege evolutie  van sterrenstelsels verder voortgezet. Bijvoorbeeld door andere kijkrichtingen te kiezen en de gebiedjes waar te nemen met telescopen die gevoelig zijn in infrarood- of in röntgenlicht. Met de James Webb Space ruimtetelescoop, die in 2021 gelanceerd werd, zijn nog veel meer verre sterrenstelsels waargenomen.

Vooruitlopend op het verschijnen van het maandblad melden we alvast dat op maandag 2 februari de biograaf van Godfried Bomans een inleiding voor ons verzorgt. Omdat er veel belangstellenden verwacht worden, is de bijeenkomst niet in de bibliotheek, maar in de Morgensterkerk in Seinhorst. Je kunt hier al een kaartje kopen. En kijk alvast naar een mooi verhaal van Bomans: de 100-jarige.

Helmi en Ineke, beide van de redactie van de Oppepper zijn dol op podcasts. Misschien omdat ze slechte slapers zijn, of omdat lekker lui luisteren soms heerlijk kan zijn. Hier weer hun tip van de maand.

 

Jonge Jaren is een serie van losse afleveringen, waarin steeds een bekende Nederlander geïnterviewd wordt over de tijd vóórdat hij of zij beroemd werd. Mensen als Erik Scherder bijvoorbeeld, die vroeg van school ging, in de papierhandel ging werken, tennisleraar werd, en via een lange omweg zo beroemd werd als hij nu is. Of Yvette van Boven, Hennie Huisman, en nog veel meer. Genieten! (tip van Ineke)

De redactie heeft de volgende vragen bij de foto hiernaast.

 

Waar is dit 'schilderij' te vinden?

 

Wat stelt het voor?

 

Wie is de kunstenaar?

Antwoorden graag voor dinsdagavond inzenden naar oppepper@senver.nl

De getoonde klokkentoren hoort bij de voormalige Westerkerk aan de Frederik van Eedenlaan  15 B.

 

Gebouwd in 1956. De architect was de Hilversummer Dick Egberts, wiens rouwdienst in deze kerk gehouden werd. 

 

Dat was in dezelfde periode waarin de kerk in gebruik werd genomen door de huidige gebruikers, de Gereformeerde gemeente Hilversum (1982/83).

 

Overigens is de Gereformeerde Gemeente een andere richting binnen het Nederlandse kerkenpalet dan de voormalige Gereformeerde Kerk. De laatste valt nu onder de PKN (Protestantse Kerk in Nederland).

 

Jetty C, Christine T, Leny D, Elt & Elly N, Gerard P, Annemieke P en Hanna A hebben deze drie vragen helemaal goed! 

 

Volgens Marja Z woonde de architect in het hoekhuis tegenover de kerk? Op internet lezen we dat hij op Helmerslaan 22 woonde, wie het weet mag het zeggen.
Leny vult nog aan met: Eerst stond hier een houten hulpkerk van 1939 tot 1956. De nieuwe kerk, een traditionalistische zaalkerk met ranke toren, is gebouwd in 1956.

De bonusvraag over de opvallende westgevel leverde een aantal heel interessante en leuke details op. Zoals over de glas-in-lood ramen, over de kruisen (binnen en buiten) en over hulpkerk die vooraf ging. Je leest er hier meer over. De bonuspunten gaan naar: Leny, Gerard, Christine, Marja en Hanna.