'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

28 juni 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
13de zondag door het jaar - B-jaar 2018.
"Kiezen voor het leven"
 
Wijsh. 1, 13-15; 2, 23 -24  -  2 Kor. 8, 7.9.13.15  -  Mc. 5, 21-43
"Een God van tederheid"
Misschien heb je zelf ook wel genezing nodig
- zegt God -
en draag je in je binnenste
littekens van ontgoocheling en twijfel,
of ontdek je in jezelf de kwetsuren
van je eigen kleinheid en onmacht.

Laat Mij dan jouw hand nemen
en je nieuw leven schenken,
net als bij het dochtertje van Jaïrus.

Laat Mij je doen opstaan
en je doen verrijzen als een nieuwe mens,
met het hart van Jezus.

Wanneer je dreigt weg te zinken
in het duister van de angst,
laat Mij je dan licht brengen van hoop en liefde
en je zult ervaren dat Ik een God van tederheid ben.
 
Erwin Roosen
 
Wijsh. 1, 13-15; 2, 23 -24 "Geschapen voor een onvergankelijk leven"
God heeft de dood niet gemaakt en Hij vindt geen vreugde in de ondergang van hen die leven, maar alles heeft Hij geschapen om te bestaan en de schepselen in de wereld zijn heilzaam; er is geen kruid bij dat verderf brengt en de onderwereld heerst niet over de aarde, want de gerechtigheid is onsterfelijk. God heeft de mens immers geschapen voor een onvergankelijk leven en Hij heeft hem tot een beeld van zijn eigen eeuwigheid gemaakt, maar door de afgunst van de duivel is de dood in de wereld gekomen en de aanhangers van de duivel zullen hem ondergaan.
2 Kor. 8, 7.9.13.15 — "Laat het liefdewerk uitmuntend slagen"
Broeders en zusters,
U  munt reeds in zo veel opzichten uit, in geloof, welsprekendheid, kennis, in ijver op allerlei gebied, in de liefde die wij in u hebben gewekt; laat dan ook dit liefdewerk uitmuntend slagen! Want u kent de liefde die onze Heer Jezus Christus u heeft betoond: omwille van u is Hij arm geworden, terwijl Hij rijk was, opdat u rijk zou worden door zijn armoede. Het is niet de bedoeling dat u door anderen te ondersteunen zelf in moeilijkheden komt. Er moet een zeker evenwicht zijn. waarover geschreven staat: Hij die veel had verzameld, had niet te veel, en hij die weinig had verzameld, kwam toch niet te kort.
 
Mc. 5, 21-43 — "Talita Koemi - sta op!!"
In die tijd, toen Jezus weer met de boot naar de overkant gegaan was, verzamelde zich een grote menigte bij Hem. Dat was aan het meer. Daar kwam Jaïrus aan, een van de synagogebestuurders. Toen hij Jezus zag, wierp hij zich aan zijn voeten en smeekte Hem dringend: `Mijn dochtertje is doodziek. Kom mee en leg haar de handen op, zodat ze gered wordt en in leven blijft.’ Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde Hem, en ze drongen tegen Hem op. Er was een vrouw bij die al twaalf jaar aan vloeiingen leed. Ze had veel te lijden gehad van allerlei dokters en alles uitgegeven wat ze had, en er geen baat bij gevonden; ze was er eerder op achteruitgegaan. Omdat ze over Jezus gehoord had, kwam ze door de menigte naar Hem toe en raakte van achteren zijn kleren aan. `Want’, dacht ze, `als ik zijn kleren maar aanraak, zal ik gered worden.’ Meteen droogde de bron van haar bloed op, en ze voelde aan haar lichaam dat ze van haar kwaal was genezen. Maar Jezus, die zelf meteen voelde dat er een kracht van Hem was uitgegaan, draaide zich in de menigte om en zei: `Wie heeft mijn kleren aangeraakt?’ Zijn leerlingen zeiden tegen Hem: `U ziet hoe de menigte tegen U opdringt, en U zegt: Wie heeft Mij aangeraakt?‘ Maar Hij keek rond om de vrouw te zien die dat gedaan had. De vrouw werd bang en begon te beven, omdat ze wist wat er met haar gebeurd was. Ze kwam naar voren, wierp zich voor zijn voeten en vertelde Hem de hele waarheid. Maar Hij zei haar: `Mijn dochter, uw vertrouwen is uw redding; ga in vrede, en blijf van uw kwaal verlost.’ Hij was nog niet uitgesproken of daar kwamen mensen uit het huis van de synagogebestuurder om hem te zeggen: `Uw dochter is gestorven. Wat valt u de meester nog lastig?’ Maar Jezus, die opving wat er gezegd werd, zei tegen de synagogebestuurder: `Wees niet bang, heb maar vertrouwen.’ Hij liet niemand met zich meegaan, behalve Petrus, Jakobus en Johannes, de broer van Jakobus. Ze kwamen bij het huis van de synagogebestuurder, en Hij zag de drukte van huilende en rouwende mensen. Hij ging naar binnen en zei: `Waarom die drukte en die tranen? Het kind is niet gestorven, het slaapt.’ Ze lachten Hem uit. Maar Hij stuurde ze allemaal naar buiten, nam de vader en moeder van het kind en zijn metgezellen mee, en ze gingen het vertrek binnen waar het kind lag. Hij pakte het kind bij de hand en zei haar: `Talita koemi.’ In vertaling betekent dat: Meisje, Ik zeg je, sta op. Meteen stond het meisje op en liep rond. Ze was twaalf jaar. Ze raakten buiten zichzelf van opwinding. Hij beval hun met nadruk dat niemand dit te weten zou komen, en Hij vroeg hun om haar eten te geven.
"Kiezen voor het leven"
Marcus heeft het in dit evangelie over twee vrouwen: een volwassen vrouw en een jong meisje. De vrouw lijdt al 12 jaar aan bloedverlies. Het leven vloeit uit haar weg. Ze kan geen moeder worden. Ze bloedt leeg, maar wordt ook leeggezogen door allerlei geneesheren die aan haar verdienen. Daardoor wordt ze almaar armer. Bovendien is ze, volgens de joodse wet, onrein. Ze moet buiten de gemeenschap leven, mag niemand aanraken en ook zelf niet aangeraakt worden. Men moet buiten haar omgeving blijven. Deze vrouw is een wandelend taboe. Haar ellende is zo groot en haar vertrouwen in Jezus zo onwankelbaar dat ze het riskeert met Jezus contact te zoeken. Ze durft hem wel niet onder ogen komen en daarom raakt ze van achteren zijn kleed aan.
 
Jezus voelt het en Hij zoekt naar haar. Hij wil haar zien en in het openbaar, met veel toeschouwers, de regels van de onreinheid doorbreken. Weer een argument om hem straks te veroordelen. Maar Jezus noemt deze onreine vrouw 'mijn dochter'. Hij prijst haar geloofsvertrouwen. Ze mag, gezond en wel, in vrede een nieuw leven beginnen. Met die ene aanraking krijgt de vrouw een nieuwe toekomst.
De ene 'dochter' vindt genezing, de andere 'dochter' vindt de dood. Het meisje van 12 jaar is de dochter van een vooraanstaand figuur, een overste van de synagoge: Jaïrus.
 
De ontmoeting van Jezus met de beide vrouwen toont gelijkenissen en verschillen. Het grote verschil is dat de vrouw geneest van een ziekte en het dochtertje van Jaïrus uit de dood wordt opgewekt. Maar zijn ze eigenlijk niet allebei dood? Het meisje is biologisch dood, maar de vrouw is sociaal dood. Ze was uit de samenleving gebannen. Ze mocht niet deelnemen aan het gemeenschapsleven. Niemand mocht het voor haar opnemen. Ze was een levende dode. Maar de vrouw en Jaïrus zijn gelijken in het geloof. Hun vertrouwen in Jezus is de levenskracht van waaruit ze tot nieuw leven komen.
 
We zouden ook kunnen zeggen dat zowel de vrouw als Jaïrus, zich laten raken door Jezus' uitzonderlijke mensenliefde. Dat ze geloven dat Jezus ook hen in het hart draagt. De vrouw wil haar vertrouwen uitdrukken door Jezus aan te raken, ook al is het maar zijn kleed. Jezus zal het meisje aanraken door het bij de hand te vatten. Op de een of andere manier wil liefde zich laten voelen. Al is het ook maar in deze viering door een handdruk met de vredewens. Sommige christenen gaan bewust niet naar deze of gene kerk, omdat de gelovigen elkaar daar een hand geven!
 
Door deze extreme weigering zien we hoe mensen gevoelig zijn voor aanraking en hoe waardevol het is dat mensen elkaar liefdevol aanraken!
 
Er is nog een gelijkenis tussen de beide vrouwen die in dit evangelie wordt beklemtoond. Het gaat om het Bijbelse getal 12. De vrouw lijdt al 12 jaar aan bloedvloeiing. Het dochtertje van Jaïrus is 12 jaar oud. In de Bijbel verwijst 12 naar iedereen. De twaalf apostelen verwijzen naar de twaalf stammen van Israël, naar het hele volk. Het gaat ook in dit evangelie om ons allemaal. Wij mensen worden allen met ziekte geconfronteerd. We leven ook allemaal met de dood voor ogen, 'met de dood in 't bloed', zoals we zingen met Goede Vrijdag.
 
De belangrijkste gelijkenis tussen beide vrouwen is natuurlijk dat ze tot leven komen. Jezus doet het dochtertje van Jaïrus opstaan en hij vraagt dat ze zou eten. Jezus zet het meisje als het ware op eigen benen. Misschien leed het meisje aan anorexia nervosa en was het uitgemergeld? Misschien kon ze zichzelf niet zijn, moest ze altijd, door de positie van haar vader, braaf en deftig het 'dochtertje van Jaïrus' spelen en leefde ze in een 'glazen huis' buiten de reële gemeenschap?
 
Dankzij Jezus kunnen beide vrouwen in hun bestaan tot moeder van het leven opbloeien.
 
Het is de blijde boodschap van dit evangelie dat Jezus kiest voor het Leven en wel namens God, de Levende bij uitstek! Dit evangelie is ook een oproep tot ons. Ook tot ons zegt Jezus: 'Sta op!' Sta op uit ongeloof, vertwijfeling, ontgoocheling. Kies voor het Leven, met hoofdletter. Het Leven van Jezus, het goddelijk Leven van liefde, vrede, vreugde, geluk. Ziekte en dood zijn voor God niet het laatste. God wil ons opnemen in de ruimte van zijn Leven. Mogen we ons laten raken door Jezus, het menselijk evenbeeld van de eeuwig Levende.
@preekvdw
"Op weg... en doen wat we kunnen"

Christenen zijn mensen van de weg.
Steeds worden ze geroepen
om op stap te gaan,
naar anderen toe.
 
Zolang er mensen zijn,
die lijden aan het leven,
mogen zij ons op hun weg weten.
We kunnen niet om hen heen.
We delen in hun zorgen en pijn.
Ook al voelen we ons machteloos:
een beker koud water is er altijd wel.
Ons wordt niet het onmogelijke gevraagd,
wél dat we doen wat we kunnen.
 
Zoals de leerlingen van toen
worden wij de wereld in gezonden.
Door de deuren van onze kerk en van ons huis
komt die wereld bij ons binnen
met al haar onenigheid en armoede.
 
We kunnen er niet voor vluchten,
onze ogen ervoor niet sluiten.
Mensen mogen van ons een helpende hand,
een luisterend oor en begrijpend hart verwachten.
 
Tot een radicale keuze voor hen
die in de hoek zitten waar de klappen vallen,
daagt ons geloven ons uit.
Alleen zo kunnen we het echte leven
in de geest van Jezus van Nazareth vinden.

Wim Holterman
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.