'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

13 augustus 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
Maria Tenhemelopneming - C-jaar 2019.
"Nederige mensen verheven"
 
Apok. 11,19a; 12,1-6a.10b  -  1 Kor. 15,20-26  -  Lc. 1,39-56
"Kleine mensen maak Ik groot"
Ik hoop dat je Mij met heel je hart
kunt en wilt eren en danken
– zegt God –
net als Maria.

Want toen Ik mensen zocht
om mee te werken aan mijn droom
koos Ik ook jou uit.

Grote en wondere dingen
heb Ik met je voor.
Durf daarom in Mij te geloven.
Vertrouw je toe aan mijn liefde.

Kleine mensen maak Ik groot
en aan armen geef Ik
een onmetelijke rijkdom.
Als je je leven in mijn handen legt,
zal Ik je zegenen
en Ik zal je in overvloed laten delen
in mijn warmhartigheid – zegt God.
 
Erwin Roosen
 
Apok. 11,19a; 12,1-6a.10b — "Nu is gekomen..."
 
Toen ging de tempel van God in de hemel open, en er verscheen een groot teken aan de hemel: een Vrouw, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. Zij was zwanger en kreet in haar weeën en barensnood. Toen verscheen aan de hemel een ander teken: een grote, vuurrode Draak. Hij had zeven koppen en tien horens en op elke kop een diadeem. En zijn staart vaagde een derde deel van de sterren des hemels weg en wierp die op de aarde. En de Draak stond vóór de Vrouw, die zou baren om zodra zij gebaard had, haar kind te verslinden. En zij baarde een kind, een zoon, die alle volken zal weiden met een ijzeren staf. En haar kind werd ijlings weggevoerd naar God en zijn troon. En de vrouw vluchtte naar de woestijn waar zij een plaats heeft, door God bereid. En ik hoorde een stem in de hemel roepen: “Nu is gekomen het heil en de macht en het koningschap van onze God en de heerschappij van zijn Gezalfde.”
1 Kor. 15, 20-26 — "Allen zullen in Christus herleven"
Broeders en zusters,
Christus is opgewekt uit de doden als eersteling van hen die ontslapen zijn. Want omdat door een mens de dood is gekomen, komt door een mens ook de opstanding der doden. Zoals allen sterven in Adam, zo zullen ook allen in Christus herleven. Maar ieder in zijn eigen rangorde: als eerste en voornaamste Christus, vervolgens, bij zijn komst die Christus toebehoren; daarna komt het einde, wanneer Hij het koningschap aan God de Vader zal overdragen, na alle heerschappijen en alle machten en krachten te hebben onttroond. Want het is vastgesteld, dat Hij het koningschap zal uitoefenen, tot Hij al zijn vijanden onder zijn voeten heeft gelegd. En de laatste vijand, die vernietigd wordt, is de dood.
 
Lc. 1,39-56 — "Gij zijt gezegend onder de vrouwen..."
In die dagen reisde Maria met spoed naar het bergland, naar de stad in Juda. Zij ging het huis van Zacharias binnen en groette Elisabet. Zodra Elisabet de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot. Elisabet werd vervuld met de heilige Geest en riep uit met luide stem: “Gij zijt gezegend onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot. Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar mij toekomt? Zie, zodra de klank van uw groet mijn oor bereikte sprong het kind van vreugde op in mijn schoot. Zalig zij die geloofd heeft dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.” En Maria sprak: “Mijn hart prijst hoog de Heer. Van vreugde juicht mijn geest om God, mijn redder, daar Hij welwillend neerzag op de kleinheid van zijn dienstmaagd. En zie, van heden af prijst elk geslacht mij zalig, omdat Hij die machtig is aan mij zijn wonderwerken deed, en heilig is zijn Naam. Barmhartig is Hij, van geslacht tot geslacht, voor hen die Hem vrezen. Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen. Heersers ontneemt Hij hun troon, maar Hij verheft de geringen. Die hongeren overlaad Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege handen. Zijn dienaar Israël heeft Hij zich aangetrokken, gedachtig zijn barmhartigheid voor eeuwig jegens Abraham en zijn nageslacht, gelijk Hij had gezegd tot onze Vaderen.” Nadat Maria ongeveer drie maanden bij haar gebleven was keerde zij naar huis terug.
"Nederige mensen verheven"
Wie is die vrouw, bekleed met de zon en de maan aan haar voeten, die de ziener van het Boek der Openbaringen een beslissende rol in het drama van de wereldgeschiedenis heeft doen spelen? De eeuwen door heeft men het zich afgevraagd en er zijn veel soorten uitleg aan het visioen gegeven. Maar de kern van de zaak is duidelijk. Johannes heeft zijn boek geschreven ongeveer 70 jaar na de dood van Jezus. De eerste uitbarstingen van christenvervolging waren toen al gebeurd in Rome, maar het ergste moest nog komen. Johannes schildert in vreeswekkende beelden de botsing tussen de heersende opvattingen en de kleine groepen christenen als het grote conflict tussen God en de anti-goddelijke, duivelse machten. Het is de strijd van de sterken die met hun staart de sterren van de hemel kunnen vegen en met hun pink de gang van zaken bepalen, tegen de zwakken die weerloos zijn als een vrouw in barensnood. De christenen lijken geen enkele kans tot overleven te hebben. Maar de boodschap van Johannes is dat de onschuld, het kwetsbare, het zwakke, in die strijd niet ten onder zal gaan. Uiteindelijk zal het overwinnen.
 
Het is een vrouw, zegt Johannes, een machteloze vrouw, die het kwaad in de wereld zal overwinnen. Een vrouw die het uitschreeuwt van pijn in barensweeën en die nieuw leven brengt. Men begrijpt dat de gelovige vroomheid in Johannes' beschrijving Onze Lieve Vrouw heeft gezien, de moeder van de Messias. Men begrijpt ook hoe daaruit in de christelijke devotie gaandeweg de overtuiging is gegroeid dat Maria, zoals Jezus, na haar dood, met een verheerlijkt lichaam ten hemel is opgenomen. Maar misschien is dat niet het meest essentiële. Het meest essentiële is dat God daarin laat zien dat hij aan de kant van de zwakken en de weerloze staat. Daar gaat het om: God is anders, hij is anders dan mensen denken dat hij is. Dat zien we als we goed kijken naar wat er staat in het evangelie over Maria en haar nicht Elisabet, dat elk jaar op het feest van Maria ten hemel opgenomen wordt gelezen.

Het is een verhaal dat, zoals zoveel andere in de evangelies, een totale omkering van de gebruikelijke manieren van denken inhoudt. Lucas begint zijn evangelie met de aankondiging van de geboorte van Johannes. Naar algemene maatstaven waren zijn ouders belangrijke personen. Zijn aankondiging gebeurt in de tempel, terwijl het volk buiten staat te bidden. Maria was een totaal onbekend en onbelangrijk meisje. Haar wordt de komst van Jezus, haar zoon, aangekondigd in het onooglijke Nazareth, en niemand behalve zij zelf wist ervan. Normaal zou men denken: wie uit Elisabet zal geboren worden en zo plechtig is aangekondigd, is de drager van een nieuwe toekomst. Maar het is net omgekeerd. Het evangelie zet de dingen op hun kop. En Maria zelf doet dat nog eens. Dat is het merkwaardige van het verhaal in dit evangelie. Zij gaat bij Elisabet op bezoek. Maar Elisabet, die heeft het door. Ze reageert verrast: wat gebeurt er nu, dat de toekomstige moeder van mijn Heer bij mij op bezoek komt en mij komt dienen?
Ja, zegt Maria, zo is het. En ze zingt haar Magnificat. Mijn hart prijst hoog de heer. Wie dat lied in een andere context dan die van de kerk en de liturgie zou plaatsen, kan er direct een revolutionaire protestsong van maken. De God die door Maria hoog wordt geprezen is een God die de heersers en machthebbers van hun troon stoot en de geringe, de onaanzienlijke die niet meetellen, verheft. Mensen die honger hebben overlaadt hij met gaven, maar de rijken stuurt hij weg met lege handen. Dat is niet min! Je zou voor minder last krijgen met de politie en de staatsveiligheid!
 
Als we in het traditionele dagelijkse kerkelijk avondgebed het Magnificat bidden en op Mariafeesten plechtig zingen, moeten we het laten klinken als een lied van onwankelbare hoop, van de hoop die, zoals de Franse dichter Péguy heeft gezegd, het kleine zusje van de drie is. Ze geeft de hand aan de twee grote dames geloof en liefde. Maar ze loopt in het midden, ze trekt de twee andere voort. Zonder hoop houden we het geloof en de liefde niet uit.

Als we, getrokken door de hoop, geloven in de verrijzenis, dan durven we het riskeren te sterven om over de dood heen voltooid te kunnen leven. Sterven versta ik dan als volgt: over onszelf heen leven, met onszelf niet al te veel inzitten, leven voor dingen die groter en belangrijker zijn dan wijzelf, voor medemensen. Zichzelf zaaien, zich laten zaaien, zodat we ooit zullen bloeien.
 
@preekvdw
"Maria, een sterke en lieve vrouw"
Maria was een sterke, lieve vrouw,
Jodin in hart en nieren,
en daarom zo gevoelig
voor de Boodschap van haar Zoon.
 
Zij kwam uit het volk,
groot geworden met de Schrift,
en daarom zo begerig
naar elk woord dat Jezus sprak.
 
Zij was opgegroeid in een simpel dorp,
levend op straat en bij de bron,
en daarom zo solidair
met de kleinen en de armen.
 
Zij was de lieve, sterke vrouw.
Zij ging haar eigen weg
van vermoeden naar geloof,
van twijfel naar haar zekerheid.
 
Maria licht ons voor als ’t donker wordt.
Zij troost ons met haar stilte zonder woorden.
Zij gaf haar ja-woord,
en dat ja-woord duurt nog altijd voort.
 
Nog altijd is zij met haar Zoon verbonden.
Zolang Jezus’ Geest
zichtbaar blijft in onze kerkgemeenschap,
zolang zal ook zijn moeder
onopvallend bij ons zijn.
 
Manu Verhulst
 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.