'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest 
12 april 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
Palmzondag - C-jaar 2019
"De symboolkracht van het kruis"
 
Lc. 19,28-40  -  Jes. 50,4-7  -  Fil. 2,6-11  -  Lc. 22,14-23,56
Lc. 19,28-40 — "Intocht te Jeruzalem"
In die tijd trok Jezus verder en ging op naar Jeruzalem. Toen Hij Betfage en Betanië naderde zond Hij twee van zijn leerlingen met de opdracht: “Gaat naar het dorp daar vóór u. “Bij uw binnenkomst zult ge een veulen vinden dat vastgebonden staat en waarop nog nooit iemand gezeten heeft; maakt het los en brengt het hier. “Mocht iemand u vragen: Waarom maakt ge het los? Dan moet ge zeggen: De Heer heeft het nodig.” De twee leerlingen gingen dus weg en bevonden het zoals Hij hun gezegd had. Toen ze het veulen losmaakten vroegen hun de eigenaars: “Waarom maakt ge het veulen los?” Zij antwoordden: “De Heer heeft het nodig.” Ze brachten het veulen bij Jezus, wierpen er hun mantels over heen en hielpen Jezus erop. Terwijl Hij voorttrok spreidden ze hun mantels op de weg uit. Toen Hij de stad naderde, begonnen zijn talrijke volgelingen, reeds op de helling van de Olijfberg, opgetogen en met luide stem God te prijzen om alle wonderen die zij gezien hadden. Zij riepen: “Gezegend de Koning die komt in de naam van de Heer! “Vrede in de hemel en eer in den hoge!” Enige Farizeeën onder het volk zeiden tot Hem: “Meester, geef uw leerlingen een terechtwijzing.” Hij antwoordde: “Ik zeg u: Als zij zwijgen zullen de stenen roepen.” 
         
 Jes. 50,4-7 — "God de Heer heeft tot mij gesproken" 
  God de Heer heeft mij de gave van het woord geschonken; ik versta het de ontmoedigden moed in te spreken. Elke morgen spreekt Hij zijn woord, elke morgen richt Hij het woord tot mij en ik luister met volle overgave. God de Heer heeft tot mij gesproken en ik heb mij niet verzet, ik ben niet teruggedeinsd. Mijn rug bood ik aan wie mij sloegen, mijn wangen aan wie mij de baard uitrukten en mijn gezicht heb ik niet afgewend van wie mij smaadden en bespuwden. God de Heer zal mij helpen: daarom zal ik niet beschaamd staan en ik zal geen spier vertrekken. Ja, ik weet dat ik niet te schande zal worden.
Fil. 2,6-11 — "Hij heeft zich vernederd tot de dood op het kruis"
Broeders en zusters,
Hij, die bestond in goddelijke majesteit heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God. Hij heeft zichzelf ontledigd en het bestaan van een slaaf op zich genomen. Hij is aan de mensen gelijk geworden. En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd door gehoorzaam te worden tot de dood, tot de dood aan het kruis. Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam verleend die boven alle namen is. Opdat bij het noemen van zijn Naam zich iedere knie zou buigen in de hemel, op aarde en onder de aarde; en iedere tong zou belijden, tot eer van God de Vader: Jezus Christus is de Heer.
 
   
Lc. 22,14-23,56 — "Deze mens was waarlijk een rechtvaardige"
 
Het volledige lijdensverhaal volgens Lucas,
ingedeeld om door verschillende lectoren gebracht te worden
kan u als extra bijlage HIER DOWNLOADEN.
"De symboolkracht van het kruis" - Een overweging.
 
Het is een bijzondere week die christenen in de liturgie beginnen. De week waarin we de ontknoping van Jezus' leven in herinnering roepen. Hij wordt uitgerangeerd als godslasteraar. Niet door een bende schurken of nietsnutten, maar door vrome joden. Mensen die van mening zijn dat Jezus als een beeldenstormer was te keer gegaan. Hij verkracht het gebod van God. Palmzondag verwijst naar het opstootje dat Jezus bij gelegenheid van het nakende paasfeest in de tempel veroorzaakt. Het speelt zijn tegenstanders een excuus in handen om van een lastige klant af te geraken. Kajafas was al een hele tijd hogepriester en verstond zich goed met Pilatus. Naar aanleiding van het joodse paasfeest kwam Pilatus met een cohorte soldaten naar Jeruzalem om daar de zaak onder controle te houden. Nultolerantie is het ordewoord. Het opstootje dat Jezus veroorzaakt volstaat. Het complot is vlot en gemakkelijk gearrangeerd. Het verwekt nauwelijks opschudding. Jezus wordt gekruisigd. De executie die het lot was van slaven en opstandelingen.
 
Christenen hebben dit gebeuren later met veel verve in beeld gebracht. Zoals men ook de aandacht vaak eenzijdig op het kruis van Jezus is gaan vestigen als de climax van zijn leven. Alsof het allemaal om het kruis te doen was geweest. Er is inderdaad rond het kruis een hele devotie gegroeid die het lijden van Jezus op een nogal sentimentele manier is gaan opschroeven. En er heeft in het verlengde daarvan ook een hele literatuur vorm gekregen van kruiswegmeditaties die de bedoeling hadden om bijna lijfelijk de pijnen van de kruisweg in ons op te roepen. Hier is inderdaad alertheid geboden. Dat is ook het geval ten aanzien van een voorstelling die eeuwenlang van het kruis het middelpunt van Jezus' leven heeft gemaakt. Het leek wel de samenvatting van zijn hele leven. Alsof hij enkel daarom zou hebben geleefd. Eén enkele druppel van zijn bloed zou hebben volstaan om de hele mensheid te redden. Zo schreef Thomas van Aquino het dichtend neer in een ongetwijfeld enthousiast maar misschien minder verlicht moment.
 
Sommigen onder ons herinneren zich nog levendig hoe er met dat kruis is gedreigd geworden. Vanaf hoge preekstoelen waar predikanten met het kruisbeeld in de hand kleurrijke taferelen opdisten over helse pijnen die ons te wachten stonden als we ons niet bekeerden uit ons zondig bestaan. Plastische beelden van helletaferelen alsof ze er zelf net op de koffie waren geweest.
 
We mogen hopen dat we dit hoofdstuk voorgoed hebben afgesloten. Dan kan er allicht een nieuwe openheid groeien die de symbolische kracht van het kruis opnieuw laat oplichten.
 
Voor de meeste gelovigen blijft het kruis een beeld waar ze met respect en ingetogenheid naar opkijken. Het roept immers een hele wereld op. Om te beginnen de wereld van Jezus' leven. Met zijn heel eigen manier om God concreet te maken in het dagelijkse leven. Dààr lag immers de bevrijdende kracht van zijn optreden. Hij toonde een God die alleen maar het geluk van de mens op het oog had, en voor wie dat geluk belangrijker was dan alle regelgeving en voorschriften die mensen in de loop van de tijd hadden bedacht. Regels die belangrijker werden dan de mens, en waaraan zelfs mensen werden opgeofferd. Het is vandaag vaak niet anders.
 
Het kruis roept de ontknoping op van Jezus' leven. Hij is trouw gebleven aan zijn mensenliefde. Hij is niet op zijn stappen teruggekeerd wanneer het begon te spannen. Wanneer het hem duidelijk werd dat het slecht zou aflopen. Neen, hij is doorgegaan, tot het einde. In die zin beeldt het kruis zijn consequente levenshouding uit. Het kruis roept dan tevens alle mensen op die in zijn spoor getreden zijn. Allen die omwille van hun mensenliefde bereid geweest zijn hun leven te riskeren.
 
Het kruis is dan ook symbool van onschuldig lijden, zoals Jezus zonder schuld was. Symbool van volkeren die lijden onder uitbuiting, gemeenschappen zonder aanzien of gewicht. Het kruis als samenballing van zoveel lijden van mensen waar ook ter wereld dat niet gezien wordt, niet gekend is. Hier, bij het kruis zoeken mensen nog steeds soelaas. Om hun lijden een plaats te geven.
 
Het is de kracht van symbolen dat ze verbanden leggen in de werkelijkheid. Ze voegen ons op een bepaalde manier in het leven in. Ze kunnen ons leven opnieuw een beetje leesbaar maken wanneer het in flarden is gescheurd door tegenslag, afscheid of onbegrip. Symbolen beelden uit wat we niet meer gezegd krijgen. Ze bewerken ook iets in ons. Zoals mensen elkaar een ring om de vinger schuiven als teken van verbondenheid. Zo kan het kruis voor ons een verbindende betekenis hebben. Een teken waar kracht uit opwelt, kracht van menselijke verbondenheid in moeilijke momenten. Kracht waardoor we ons door elkaar gedragen weten. Een begin van opstanding.
 
@preekvdw
"Groeien naar Pasen"
        
Zondagdrukte op de wegen,
mensen in bonte kleurenpakken
om te sporten, om te niksen…
Zalig, zo’n zondagmorgen in de lente.
 
En toch gaan mensen op zo’n zondag
met een palmtakje in de hand.
Met dat stukje groen
dragen zij gedachten mee,
gedachten uit een ver verleden
om nu nog van te leven:
dat een lieve Zoon van God
terechtgekomen is in mensenhanden,
een speelbal werd tussen
‘Hosanna’ en ‘Kruisig Hem’.
 
Die mensen op een zondagmorgen
met een palmtak in de hand,
zijn dat niet vergeten.

 
Zij weten zich een minuscule schakel
op de lange weg van de mensheid,
om doorheen alle pijn en alle tragedie,
alsmaar door te groeien
naar die paaszondagmorgen ,
naar dat lege graf in een tuin,
een eind voorbij Golgota.
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.
 
Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.
 
 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.