'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

28 juni 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
13de zondag door het jaar - C-jaar 2019.
"Niet achteromkijken"
 
1 Kon. 19,16-21 – Gal. 5,1.13-18 – Lc. 9,51-62
"Ook ik wil jezus volgen, maar..."
Ook ik wil Jezus volgen,
en zijn manier van leven
tot de mijne maken.
 
Maar vaak ontbreekt mij de durf
om dat resoluut te doen
en om alleen maar voor U
en voor uw droom te kiezen.
 
Doe mij dan geloven Heer
dat Gij het goed met mij voor hebt
en dat Gij me alleen maar vrede
en geluk wilt schenken.
 
En laat me ooit en voor altijd
bij U thuiskomen
en rust vinden in uw liefde.

Erwin Roosen
 
1 Kon. 19,16-21 — "Ga maar weer terug"
 
In die dagen zei de Heer tot Elia: “Gij moet Elisa, de zoon van Safat, zalven tot uw opvolger als profeet.” Elia vertrok en trof Elisa, de zoon van Safat, terwijl die aan het ploegen was. Twaalf koppels ossen gingen voor hem uit; hijzelf bevond zich bij het twaalfde. Toen Elia langs kwam, wierp hij Elisa zijn mantel toe. Elisa liet de ossen in de steek, liep Elia achterna en zei: “Laat mij eerst afscheid nemen van mijn vader en mijn moeder; dan zal ik u volgen.” Hij antwoordde hem: “Ga maar weer terug; heb ik je soms tot iets verplicht?” Hierop ging Elisa naar de ossen terug, slachtte er twee, kookte het vlees op het hout van de jukken en gaf het aan het werkvolk te eten. Daarna vertrok hij, volgde Elia en werd zijn dienaar.
Gal. 5,1.13-18 — "Houdt dus stand"
Broeders en zusters,
voor de vrijheid heeft Christus ons gemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weer het slavenjuk opleggen. Gij werd geroepen om vrije mensen te zijn. Misbruikt echter de vrijheid niet als voorwendsel voor de zelfzucht; dient elkaar in liefde. Want de hele wet is vervat in dit éne gebod: “Bemin uw naaste als uzelf.” Maar als ge elkaar blijft bijten en klauwen, vrees ik dat ge elkaar op de duur zult verslinden. Ik bedoel dit: leeft naar de Geest, dan zult ge niet uitvoeren wat de zelfzucht dicteert. Wat de zelfzucht wil, strijdt met de Geest, en omgekeerd, het verlangen van de Geest komt in botsing met het egoïsme. Die twee liggen met elkaar overhoop, zodat ge niet kunt doen wat ge zou willen doen. Maar als ge u door de Geest laat leiden, staat ge niet onder de wet.
 
Lc. 9, 51-62 — "Niet omzien..."
Toen de dagen van zijn verheffing hun vervulling naderden, aanvaardde Jezus vastberaden de reis naar Jeruzalem en zond boden voor zich uit. Deze kwamen op hun tocht in een Samaritaans dorp om er zijn verblijf voor te bereiden. Maar de Samaritanen ontvingen Hem niet, omdat Jeruzalem het doel van zijn reis was. Toen de leerlingen Jakobus en Johannes dit gewaar werden, vroegen ze: “Heer, wilt Gij dat wij vuur van de hemel afroepen om hen te verdelgen?” Maar Hij keerde zich om en wees hen op strenge toon terecht. Daarop vertrokken zij naar een ander dorp. Terwijl zij onderweg waren, zei iemand tot Hem: “Ik zal u volgen, waar Gij ook heen gaat.” Jezus sprak tot hem: “De vossen hebben holen en de vogels hun nesten, maar de Mensenzoon heeft niets waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten.” Tot een ander sprak Hij: “Volg Mij.” Deze vroeg: “Heer, laat mij eerst terug gaan om mijn vader te begraven.” Jezus zei tot hem: “Laat de doden hun doden begraven; maar gij, ga heen en verkondig het Rijk Gods.” Weer een ander zegde: “Ik zal U volgen, Heer, maar laat mij eerst afscheid nemen van mijn huisgenoten.” Tot hem sprak Jezus: “Wie de hand aan de ploeg slaat, maar omziet naar wat achter hem ligt, is ongeschikt voor het Rijk Gods.”
"Niet achteromkijken"
voor de vrijheid heeft Christus ons gemaakt.
Houdt dus stand en laat u niet weer het slavenjuk opleggen.
“Wie de hand aan de ploeg slaat,
maar omziet naar wat achter hem ligt,
is ongeschikt voor het Rijk Gods.”
 
Jezus was een beminnelijke man. Hij kon goed met kinderen om, hij was vol mededogen voor zondaars, zieken en alle mogelijke sukkelaars. Maar als hij het nodig vond, kon hij stevig uit de hoek komen en met harde woorden reageren. Jacobus en Johannes hebben het mogen ondervinden toen ze hem voorstelden vuur uit de hemel af te roepen over de ongastvrije Samaritanen, ketters in de ogen van de echte joden. Ook diegenen die bereid waren hem op bepaalde voorwaarden te volgen kregen een stevige repliek te horen.
 
We kunnen voor de stevige uitspraken van Jezus wel enig begrip opbrengen als we letten op het begin van dit evangelie. Jezus wilde zonder treuzelen en dralen de weg naar Jeruzalem aanvatten, want ‘de dagen van zijn verheffing naderden hun vervulling’. De dagen dus van zijn sterven en opstanding. We zouden zijn harde worden dan ook kunnen verstaan als: “Sorry, er is geen tijd meer, voor niets, je moet zonder enige uitstel met mij meekomen.”
 
Maar dan nog, wie komt niet in verzet tegen de eis zijn gestorven vader achter te laten zonder hem te begraven, wie neemt het dat hem wordt geweigerd afscheid te nemen van zijn familie?
We zullen dus allicht alleemaal snel geneigd zijn de radicale uitspraken van Jezus gewoon naast ons zullen neerleggen. Tenzij natuurlijk Jezus – en misschien wel vooral onze evangelist Lucas – het anders bedoelde, en we ons mogen veroorloven ze niet al te letterlijk te nemen zonder daarbij de boodschap te verraden.
 
Het gaat om de weg naar Jeruzalem! Het gaat dus om de levensweg van Jezus naar zijn finale reisdoel! Daar lag het doel van zijn reis, van zijn leven! Daar ligt ook het doel van onze levensreis, van ons leven!
En natuurlijk – nogmaals – kunnen we zelfs daarbij onmogelijk aanvaarden dat we niet halt zouden mogen houden en de nodige tijd nemen om over onze doden te rouwen en hen naar het graf te brengen.

'Laat de doden hun doden begraven', gaat daar niet om. Waar deze uitspraak wel over gaat, is over de ballast die mensen op hun reis meesleuren. Wat doods is, moet je kunnen achterlaten. Er is te veel verleden dat mensen blijven meezeulen als een blok aan het been, als een slavenjuk zou Paulus zeggen. Beproevingen die je hebt moeten ondergaan, onrecht dat je is aangedaan, mislukkingen waar je schuld aan hebt, beloften die je niet bent nagekomen. Als je daar niet uit losraakt, blijf je in het verleden gevangen zitten en stagneert je levensweg. En ben je niet in staat nieuwe stappen te zetten richting toekomst.
Wie bij het ploegen achteromkijkt, riskeert kromme voren te trekken in het land dat hij moet bewerken. Je moet vooruit kijken!

Een blok aan het been is vaak ook het geïdealiseerde verleden. De nostalgie van de 'tijd van vroeger'. Het verleidt je oude oplossingen aan te grijpen voor nieuwe problemen. Het maakt je kortzichtig, je krijgt geen oog voor wat je nog allemaal te doen staat en voor een nieuwe manier van leven, voor de vrijheid, zoals Paulus het in de Galatenbrief zegt, waartoe je wordt geroepen.

We kunnen in de bekoring komen om het verleden dat we moeten loslaten te lijf te gaan met het recept van de apostelen die Jezus heeft terechtgewezen. Vuur van de hemel erover afroepen om het te verdelgen. Maar bidden we in het Onzevader niet dat God ons niet in beproeving zou brengen? Het is Gods barmhartige vergeving die we erover moeten afroepen. Om bevrijd te worden tot de vrijheid van de kinderen Gods.
 
@preekvdw
"Vastberaden de weg gaan"
Voor Jezus ligt de weg vast.
Hij gaat richting Jeruzalem.
Het is de stad van vrede.
Maar ook de plaats van zijn dood,
die zal uitlopen op Leven.
Het is een weg met grote obstakels.
Een weg van pijn en verraad,
van onbegrip en wantrouwen.
Vastberaden gaat Hij die weg op.
Hij stáát voor zijn ideaal.
 
Op zijn weg zoekt Hij medestanders,
mensen die delen in zijn vastberadenheid.
Hij belooft geen gemakkelijke weg.
Hem volgen betekent geen rustig bestaan.
Het is eerder een vertrouwen
– door dik en dun – in die weg.
Het is voorbijgaan aan het verleden
om te bouwen aan toekomst.
 
Kiezen voor diezelfde radicaliteit
dat vraagt moed en gelovig vertrouwen.
Het is geen sprong in het duister,
maar eerder nieuwe wegen gaan:
wegen van vergeving en vrede,
van solidariteit en hoop.
Vastberaden zijn weg gaan
is uiteindelijk goed terecht komen.
 
 
Wim Holterman
 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.