'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

6 september 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
23ste zondag door het jaar - C-jaar 2019.
"De radicale keuze"
 
Wijsh. 9,13-18  -  Fil. 1,9-10.12-17  -  Lc. 14,25-33
"Jezus volgen: de moeilijke weg"
Als je Jezus
van dichtbij wil volgen
dan kies je niet
voor de gemakkelijkste weg
zegt God.
 
Integendeel,
je keuze voor Hem
zal je soms confronteren
met onbegrip en eenzaamheid.
 
En op bepaalde momenten
bots je misschien zelfs
op keiharde weerstand
of onterechte kritiek.
 
Toch wil Ik je uitnodigen
om jezelf weg te cijferen
en van Mij te blijven getuigen.
 
Want alleen als je je kruis opneemt,
zul je het ook kunnen dragen.
Dan zal iedereen kunnen zien
dat je mijn leerling bent.

Erwin Roosen
 
Wijsh. 9,13-18 — "Gered door de wijsheid"
 
Wie van de mensen kan Gods plan doorgronden, wie ontdekken wat de Heer wil? De gedachten der stervelingen zijn immers onzeker, en twijfelachtig onze berekeningen. Het vergankelijke lichaam is een last voor de ziel, en onze aardse gebondenheid belemmert de beweeglijke geest. Wij begrijpen amper de dingen van deze wereld, en wat voor de hand ligt kost ons nog moeite; hoe zouden we dan het hemelse verstaan? Wie zou uw wil kunnen kennen, als Gij hem het inzicht niet geeft, en uw heilige Geest niet van boven zendt? Zo alleen kunnen de mensen op aarde rechte wegen gaan, leren zij kennen wat U welgevallig is, en worden zij door de wijsheid gered.
Fil. 1,9-10.12-17 — "Onésimus, een geliefde broeder"
Dierbare, Paulus is het die u schrijft, een oud man, nu bovendien een gevangene van Christus Jezus, en mijn verzoek geldt het kind dat ik hier in de gevangenis voor de Heer heb gewonnen, ik bedoel Onésimus. Ik stuur hem terug naar u en met hem heel mijn liefde. Gaarne had ik hem hier gehouden als uw plaatsvervanger, om voor mij te zorgen in mijn gevangenschap voor het evangelie. Maar ik wil niets doen zonder uw instemming, ik wil niets afdwingen: uw goedheid moet zich spontaan kunnen uiten! Misschien was dat wel de reden waarom hij een tijd lang bij u is weg geweest: dat ge hem voorgoed terug zoudt krijgen, nu niet meer als slaaf, maar als veel meer dan een slaaf, als een geliefde broeder. Dat is hij voor mij al helemaal, hoeveel meer dan voor u, als mens en als christen. Als gij u dus met mij verbonden voelt, heet hem dan welkom zoals ge het mij zoudt doen.
 
Lc. 14,25-33 — "Maak je los van al wat je bezit"
In die tijd trokken talloze mensen met Jezus mee; Hij keerde zich om en zei tot hen: “Als iemand naar Mij toekomt, die zijn vader en moeder, zijn vrouw en kinderen, zijn broers en zusters, ja, zelfs zijn eigen leven niet haat, kan hij mijn leerling niet zijn. Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt, kan hij mijn leerling niet zijn. Als iemand van u een toren wil bouwen, zal hij dan niet eerst er voor gaan zitten om een begroting te maken of hij wel genoeg bezit om hem te voltooien? Anders zou het hem kunnen overkomen - als hij de fundering heeft gelegd en niet in staat is het werk te voltooien - dat allen die het zien hem gaan bespotten en zeggen: Die man begon te bouwen, maar hij was niet in staat het einde te halen. Of welke koning zal - als hij tegen een andere koning ter oorlog wil trekken - niet eerst overleggen of hij sterk genoeg is om met tienduizend man het hoofd te bieden aan iemand, die met twintigduizend man tegen hem optrekt? Zo niet, dan stuurt hij, als de tegenstander nog ver weg is, een gezantschap en vraagt om de vredesvoorwaarden. Zo kan niemand van u mijn leerling zijn als hij zich niet losmaakt van al wat hij bezit.”
"De radicale keuze"
Van de mensen die in grote drommen met Jezus mee wilden gaan, zullen er waarschijnlijk veel naar huis zijn teruggekeerd toen ze hoorden welke strenge voorwaarden hij stelde. Denk twee keren na voor je meekomt, waarschuwde hij. Je zult je ouders, je vrouw en je kinderen en zelfs je eigen leven moeten haten. Dat is onmenselijk wrede taal.
 
Schriftkenners leren dat we ze niet letterlijk mogen verstaan. Semitische talen zoals het Hebreeuws kennen geen trappen van vergelijking (veel, meer, meest) en spreken in scherpe tegenstellingen. In de versie van Matteüs (10,37) staat wel de nuancering van de vergelijkende trap. "Wie meer houdt van zijn vader of moeder dan van mij, is mij niet waard." Maar Lucas geeft met opzet het Hebreeuws letterlijk weer. Ook elders in zijn evangelie laat hij Jezus zo'n radicale taal spreken. Als je met hem op weg gaat, moet je niet eerst afscheid gaan nemen van je familie en zelfs niet eerst je vader gaan begraven. Je zult ook alle dagen je kruis moeten dragen. Bekend is ook Lucas' radicale opvatting van de armoede.
 
Bij Lucas vinden we dus radicaler bewoordingen dan in de andere evangelies. Hij moet daar eigen redenen voor gehad hebben. Had hij het gemunt op halfslachtige christenen onder zijn lezers die in zijn ogen beter geen christen zouden genoemd worden? In elk geval wilde hij blijkbaar allen inscherpen dat ze de volle consequenties van een bekering tot het christelijk geloof onder ogen moesten zien. Die beslissing hield in dat ze met hun joodse of Romeinse familie moesten breken. Ze kon ook betekenen dat hun verdere levensweg een kruisweg werd zoals die van Jezus, uitlopend op de dood. Kortom, wie christen wilde worden moest bereid zijn al het overige los te laten. Geen compromissen! Het was alles of niets. Zo'n keuze kon zeker geen lichtvaardige beslissing zijn.
 
Welke boodschap hebben wij vandaag aan de radicale uitspraken bij Lucas? Veruit de meesten van ons zijn bij manier van spreken nog als christen geboren en opgegroeid in een milieu dat toen nog vanzelfsprekend christelijk was. We hebben daar niet voor gekozen, het is ons in de schoot geworpen. Maar de tijden zijn veranderd. Zich blijven engageren voor het christelijk geloof in een kerkelijk verband spreekt niet meer vanzelf, het wordt meer en meer een kwestie van een goed overwogen keuze, zoals bij de man met bouwplannen van wie het evangelie zegt dat hij eerst berekent of hij voldoende middelen heeft, en bij de krijgsheer die eerst zijn manschappen telt voor hij beslist al of niet ten oorlog te trekken.
 
'Radicalisme' is een woord dat we hebben leren verfoeien. En al zeker als het gaat om radicalisme in de godsdienst. Dat is voornamelijk te wijten aan de radicale moslims en de gruweldaden die ze in naam van God plegen. Als we dan al willen beantwoorden aan de radicale eisen van het evangelie, dan zeker niet in de lijn van deze radicale moslimgelovigen die zich de enige echte noemen. Maar willen we dit wel? Mijn indruk is dat veel christenen zich goed herkennen in diegenen die zich 'minimalistische' gelovigen noemen. Dat zijn christenen die, zoals Rik Torfs het mooi zegt in zijn boek ‘De kardinaal heeft verdriet’, "de kunst om bijna niet te geloven" verstaan. De kunst dus om zich te beperken tot het meest essentiële. Maar kun je dit doen zonder verraad te plegen aan het evangelie? Kun je uit het evangelie plukken wat je het meest aanstaat, wat niet te veel moeite kost en de rest naast je neerleggen? Wie kiest voor een wijze van geloven à la carte, mist de echte draagwijdte van de boodschap.
 
Als het meest essentiële erin bestaat dat je God in je leven God laat zijn, kun je er niet omheen: zal je voor je aanhankelijkheid aan God al het overige moeten doen wijken, wat het je ook mag kosten.
 
Is dat niet het goed begrepen christelijk radicalisme? Ja, zullen velen zeggen, maar daar kom ik dikwijls niet aan toe. Maar zolang we met de radicale eisen van het evangelie leren leven, zolang je erkent dat je daarin tekortschiet zonder die eisen te verdonkeremaant, blijf je echt geloven. 
@preekvdw
"Met Hem meegaan..."
Het is niet eenvoudig
om in Jezus’ spoor te blijven.
Steeds opnieuw komt dan de vraag
of je niet teveel gebonden bent,
gebonden aan mensen, aan dingen.
Je bezit kan zijn als een ballast
die je afremt en tegenhoudt.
Mensen kunnen een sta-in-de-weg zijn,
omdat ze je van je ideaal afhouden.
 
Met Jezus meegaan is mogelijk
als je zijn ideaal tot het jouwe maakt,
als je al je mogelijkheden benut
voor geluk en vrede van anderen.
Het is afzien van eigenbelang
om het belang van anderen te dienen.
 
Kiezen voor zijn weg
is radicaal op de bres gaan staan
voor liefde en gerechtigheid,
te beginnen in je eigen omgeving.
 
Het is gaan staan in de droom
van het paradijs
en van een nieuwe hemel en aarde.
 
Meegaan met Hem vraagt
dat je de pijn van die keuze aandurft,
maar betekent ook dat je mag delen
in de vreugde van het Godsrijk.

 

Wim Holterman
 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.