'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

3 oktober 2019
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
27ste zondag door het jaar - C-jaar 2019.
"Geloof als een mosterdzaadje"
 
Hab. 1,2-3; 2,2-4  -  2 Tim. 1,6-8.13-14  -  Lc. 17,5-10
"Dankbaar om uw vriendschap, God"
Versterk ook mijn vertrouwen, God,
en maak mijn geloof in uw liefde
groter en standvastiger.
 
Geef me de durf met wortel en al
uit de grond van mijn zelfgenoegzaamheid te komen,
om me helemaal toe te vertrouwen
aan de zachte golven van uw tederheid.

En laat me vooral dankbaar zijn
om het geschenk van uw vriendschap
waardoor mijn leven een bron van vreugde wordt.
 
Erwin Roosen
 
Hab. 1,2-3; 2,2-4 — "Hoelang moet ik nog roepen, Heer?"
 
Hoelang moet ik nog roepen, Heer, terwijl Gij maar niet luistert? Hoelang moet ik de hemel nog geweld aandoen, terwijl Gij maar geen uitkomst brengt? Waarom laat Gij mij onrecht lijden en ziet Gij die ellende maar aan? Waarom moet ik leven te midden van geweld en verdrukking en waarom rijst er twist en moet men lijden onder tweedracht? De Heer gaf mij antwoord: “Schrijf het visioen op, zet het duidelijk op schrift, zodat men het vlot kan lezen. Want dit visioen - al wacht het de vastgestelde tijd nog af - hunkert niettemin naar zijn vervulling: het vertelt geen leugen. Al blijft het ook uit, geef het wachten niet op, want komen doet het beslist en het komt niet te laat. Bezwijken zal hij, die in zijn hart niet deugt; de rechtvaardige echter blijft leven door zijn trouw.”
2 Tim. 1,6-8.13-14 — "Vergeet niet het vuur aan te wakkeren"
Dierbare, vergeet niet het vuur aan te wakkeren van Gods genade, die in u is door de oplegging van mijn handen. Want God heeft ons niet een geest geschonken van vreesachtigheid, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam u dus niet van onze Heer te getuigen. Schaam u evenmin voor mij, zijn gevangene. Draag uw deel in het lijden voor het evangelie. Neem als richtsnoer de gezonde beginselen, die gij uit mijn mond hebt vernomen en houdt ze vast in het geloof en de liefde van Christus Jezus. Bewaar de u toevertrouwde schat met de hulp van de heilige Geest, die in ons woont.
 
Lc. 17,5-10 — "Wij zijn maar gewone knechten"
In die tijd zeiden de apostelen tot de Heer: “Geef ons meer geloof.” De Heer antwoordde: “Als ge een geloof had als een mosterdzaadje, zoudt ge tot die moerbeiboom zeggen: Maak uw wortels los uit de grond en plant u in de zee, en hij zou u gehoorzamen. Wie van u zal tot de knecht, die hij in dienst heeft als ploeger of veehoeder bij diens thuiskomst van het land zeggen: Kom meteen aan tafel en tast toe? Zal hij niet eerder zeggen: Maak mijn maaltijd klaar; omgord je en bedien mij, terwijl ik eet en drink; daarna kun je zelf eten en drinken? Moet hij die knecht soms dankbaar zijn, omdat hij heeft uitgevoerd wat hem is opgedragen? Zo is het ook met u: wanneer ge alles hebt gedaan wat u opgedragen werd, zegt dan: Wij zijn maar gewone knechten; wij hebben alleen maar onze plicht gedaan.”
"Geloof als een mosterdzaadje"
De vraag van de apostelen om meer geloof kwam niet uit de lucht gevallen. Ze waren erg geschrokken na de harde uitspraken van Jezus over wat hij van hen vroeg (zie de eerste verzen van dit hoofdstuk). Niets is erger dan ergernis geven aan mensen die zijn als kleine kinderen. Als iemand je op één dag zeven keren kwaad doet en iedere keer zegt dat het hem spijt, moet je het hem zeven keren vergeven. De apostelen voelden zich overvraagd. Iemand die keer op keer in dezelfde fout hervalt elke keer weer vergeven, nooit iemand ergernis geven: het gaat onze krachten te boven. Zonder meer geloof zal het ons nooit lukken.
 
Jezus gaf een verrassend antwoord. Hij beloofde hen niet meer geloof. Hij zei: een geloof als een onooglijk mosterdzaadje is al genoeg. Het draagt in zich een kracht die je in staat stelt onmogelijke dingen mogelijk te maken. Het geeft de kracht om een diep en breed gewortelde boom naar de zee te verplanten. De kracht om een berg te verzetten (zie Matteüs 17,20).
 
Men zegt dat er tegenwoordig minder wordt geloofd. Mensen verliezen hun geloof. Gelovigen nemen de dag van vandaag niet alles zomaar aan. Zeker niet als het gaat om zogenaamde ‘geopenbaarde waarheden’, de ‘twaalf artikelen’ zoals we ze uitspreken in de Apostolische geloofsbelijdenis. Maar volgens het evangelie gaat het niet om meer of minder geloof in geopenbaarde waarheden. Het gaat erom dat je een geloof hebt met de taaiheid, de kiemkracht en de groeikracht van een mosterdzaadje. Geloof als een mosterdzaadje begint in het klein, maar het groeit onweerstaanbaar tot volle wasdom. Wie vertrouwt op die groeikracht kan bergen verzetten.
 
Iedereen komt op zijn weg door het leven voor bergen te staan, en voor bomen die hij moet ontwortelen. Bergen werk verzetten, dat gaat wel, zolang we de nodige werkkracht hebben. Veel moeilijker gaat het met problemen die op onze weg komen en waar we tegen opzien als tegen een berg. Een mank lopende relatie die om heling vraagt. Een zwaar verlies waar je moet mee leren leven. Maar de hoogste bergen zijn de opdrachten van een consequent christelijk leven dat beantwoordt aan de vragen van het evangelie.
 
Dikwijls volgen mensen hun neiging om in het dal te blijven hangen en sluipwegen te zoeken waarlangs ze een berg die hen uitdaagt proberen te ontlopen. Ze vinden uitvluchten waarmee ze hun geweten sussen. 'Er is toch niets aan te doen', 'Mijn krachten schieten te kort'. Zo vluchten ze voor hun verantwoordelijkheid. En ze laten alles op zijn beloop. Er zijn er ook die reageren als Habakuk. Ze klagen er op los. Geweld, geruzie en onrecht alom, in het klein en in het groot. En waar blijft God? Nergens is van hem iets te bespeuren. Hoe kan hij het allemaal laten gebeuren? Maar zelf steken ze geen vinger uit.
 
Hadden we maar een geloof met de kracht van een mosterdzaadje! We moeten het elkaar toewensen: dat we zouden geloven in de kracht van zo'n geloof, en dat we het in ons leven waarmaken. Het was een geliefd gezegde van mijn grootmoeder als er iets vast zat of in de knoop lag: “je moet eraan werken”. “Met geduld en volharding”, voeg ik er vandaag aan toe. Dan kan het ons lukken mogelijk te maken wat onmogelijk leek. Maar als we dan onze weg door het leven vrij maken door een hinderlijke boom uit de weg te ruimen en een berg die de weg blokkeert te verplaatsen, moeten we geen hoge en fiere borst opzetten. We hebben alleen gedaan wat we moesten doen. We zijn maar knechten van de Heer, in zijn spoor, die zelf knecht van God werd genoemd.
 
In zijn repliek op de verwijten van Habakuk liet God de profeet een visioen opschrijven dat smacht naar vervulling. Het visioen van een rechtvaardige en geheelde wereld. De vervulling laat op zich wachten, maar ze komt zeker. Blijf er naar uitkijken, geef het wachten niet op!
 
Een rechtvaardige en geheelde wereld, wie droomt er niet van? Je moet niet toegeven aan cynisme om te zeggen dat het een illusie is. Christenen zeggen dit niet, ze leven van hun geloof dat de droom zal uitkomen. 'Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw' is het refrein van een bekend kerklied. Maar stil zijn en wachten kan niet betekenen dat we met de armen gekruist zitten te wachten tot er iets gebeurt. Er moeten bomen weggeruimd en bergen verzet worden opdat de droom werkelijkheid zou kunnen worden. Iedereen van ons kan er op zijn of haar manier toe bijdragen om de vervulling dichterbij te brengen.

@preekvdw
"De kracht van het geloven"
Geloven is als een mosterdzaadje:
onooglijk,  maar met een enorme kracht.
Het zet zich in ons vast
en doortrekt ons hele leven.
Het geeft ons een vertrouwen
in mensen en in God.
 
Het is als een vaste kern in ons,
het wortelt ons in het leven.
 
Geloven is leven vanuit het visioen,
dat onze wereld een paradijs kan worden,
dat vrede mogelijk moet zijn
misschien wel tegen beter weten in.
 
Maar het is ook metterdaad
daaraan werken vanuit het beste
dat er in ons is.
 
Het is de handen ineenslaan,
wetend dat het eens waar zal worden:
Gods droom met mens en wereld.
Geloven is vertrouwen:
trouw zijn aan jezelf,
trouw aan Gods bedoelingen met je leven.
 
Het is het goede in je
alle kansen geven
en delen met anderen.
 
Het is de diepste bronnen in jezelf
aanboren en laten opwellen
voor het geluk van iedereen.
 
Wim Holterman
 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.