Hoewel hier een dik pak sneeuw ligt, is het in Peru hartje zomer en dat betekent: vakantie. Tot eind januari zijn de meisjes vrij.
Alle meisjes zijn overgegaan naar het volgende leerjaar!
Cristina heeft inmiddels het huis verlaten. Zij woont nu zelfstandig in Chosica en werkt in een lunchroom. Cristina komt nog regelmatig in het opvanghuis en blijft haar werk als secretaris voor de Peruaanse stichting voortzetten.
Ook andere meisjes die inmiddels niet meer in het opvanghuis wonen, keren regelmatig terug. Soms voor hulp of advies, maar ook gewoon om de andere meisjes weer te zien. Ook op facebook is er een levendig contact tussen de meisjes.
Helaas is het leven buiten Hogar de Gina voor sommige meisjes erg moeilijk. Elisabeth keerde samen met haar zusje Maria Elena terug naar haar familie. Hun moeder woont in Canada en zou zorgen dat de meisjes verder konden studeren en op termijn zouden de zusjes naar Canada verhuizen. Maria Elena doet het prima, maar haar zus Elisabeth vond het leven op straat erg verleidelijk. Studeren doet ze niet meer en nu blijkt ze zwanger. Hoe Elisabeth Haar leven met baby op gaat pakken, weten we niet. Natuurlijk kan zij voor hulp en advies bij Hogar de Gina terecht.
Voor meisjes als Elisabeth zou een begeleid kamer bewonen-traject na het verblijf in het opvanghuis erg goed zijn. Meer vrijheid en zelfstandigheid, maar mét regelmatige begeleiding. Dit is zeker iets wat we op termijn willen gaan realiseren.
In de vorige nieuwsbrief vertelden wij dat één van de meisjes lijdt aan Boulimia. Het gaat langzaam wat beter met haar. Dankzij een bijdrage uit Canada kan zij regelmatig naar Lima voor gespecialiseerde hulp. Boulimia is in Peru nog weinig bekend en gespecialiseerde hulp is erg zeldzaam en dus duur. Voorlopig gaat het herstel met vallen en opstaan…maar het gaat zeker de goede kant op.