'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

12 april 2018
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
3de zondag van Pasen - B-jaar 2018.
"Als een engel die voorbijkomt"
 
Hand. 3, 13-15. 17-19  -  1 Joh. 2, 1-5a  -  Lc. 24,35-48
"Ik geloof wel God... maar..."
Ik geloof wel, God,
dat ik Jezus kan ontmoeten
wanneer ik met vrienden samenkom
om eucharistie te vieren,
of wanneer ik met een open hart
durf kijken in de ogen van een arme of een zieke.
 
Maar vaak is dat geloof toch maar heel klein
en lukt het me niet om te zien
hoe Hij in mijn leven aanwezig is.
 
Daarom vraag ik U, God,
dat U me helpt om op een enthousiaste manier
van mijn verrijzenisvreugde te getuigen.
 
Erwin Roosen
 
Hand. 3, 13-15. 17-19 — "Bekeert u en hebt berouw"
In die dagen zei Petrus tot het volk: De God van Abraham en de God van Isaak en de God van Jakob, de God van onze vaderen, heeft zijn knecht verheerlijkt, Jezus, die u hebt uitgeleverd en voor Pilatus hebt verloochend, toen die Hem wilde vrijlaten. U hebt de heilige en rechtvaardige verloochend, en verzocht om de vrijlating van een moordenaar. De leidsman ten leven hebt u ter dood gebracht, maar God heeft Hem opgewekt uit de doden; daarvan zijn wij getuigen. Welnu, broeders, ik weet dat u in onwetendheid hebt gehandeld, net als uw leiders. Zo heeft God in vervulling laten gaan wat Hij bij monde van alle profeten tevoren had aangekondigd, namelijk dat zijn Messias zou lijden. Kom daarom tot inkeer en bekeer u, opdat uw zonden worden uitgewist.
1 Joh. 2, 1-5a — "Jezus Christus onze helper bij de Vader"
Vrienden,
ik schrijf u dit met de bedoeling dat u niet zou zondigen. Maar ook al zou iemand zonde doen: we hebben een helper bij de Vader, Jezus Christus, die rechtvaardig is, die onze zonden uitwist, en niet alleen die van ons, maar die van de hele wereld. Hoe weten wij dat we God kennen? Doordat we ons houden aan zijn geboden. Wie zegt dat hij Hem kent, maar zich niet houdt aan zijn geboden, is een leugenaar; in zo iemand woont de waarheid niet. Maar in een mens die Gods woord bewaart.
 
Lc. 24,35-48 — "Jullie zullen hiervan getuigen"
In die tijd vertelden de twee leerlingen wat er op weg naar Emmaüs was gebeurd en hoe ze Jezus hadden herkend bij het breken van het brood. Terwijl zij dit aan het vertellen waren, stond Hij opeens in hun midden. `Vrede!’ zei Hij tegen hen. In hun opwinding en hun schrik dachten ze dat ze een geest zagen. `Waarom zijn jullie zo in de war?’ vroeg Hij. `Waarom die twijfel in je hart? Bekijk mijn handen en mijn voeten maar, Ik ben het zelf. Betast Me en je zult het zien. Een geest heeft immers vlees noch been, zoals jullie zien dat Ik heb.’ Nadat Hij dat gezegd had, liet Hij hun zijn handen en voeten zien. Omdat ze het van blijdschap nog niet konden geloven, en verbaasd waren, vroeg Hij hun: `Hebben jullie hier iets te eten?’ Ze gaven Hem een stukje gebakken vis. Hij nam het aan en at het op waar ze bij waren. Hij zei: `Dit is wat Ik jullie heb gezegd toen Ik nog bij jullie was: alles wat er in de Wet van Mozes en bij de Profeten en in de Psalmen over Mij geschreven staat, moet in vervulling gaan.’ Toen opende Hij hun verstand om de Schriften te begrijpen. Hij zei: `Er staat geschreven dat de Messias zou lijden en op de derde dag uit de doden zou opstaan, en dat in zijn naam de bekering zou worden verkondigd aan alle volken, tot vergeving van zonden. Jullie zullen hiervan getuigen, te beginnen in Jeruzalem.
" Als een engel die voorbijkomt"
Als er in een gesprek een stilte valt die even duurt, zegt men in het Frans: 'c'est un ange qui passe'. Zodra echter iemand dit zegt is de engel al weg, want de stilte is verbroken. Maar misschien is zijn spoor niet verdwenen. Misschien heeft hij iets duidelijk gemaakt wat we voordien in het gesprek niet hadden opgemerkt. Engelsen spreken in zo'n geval van een 'disclosure': er gaat iets open, er daagt een licht. Van iemand bij wie dit gebeurt heet het in Belgisch Nederlands dat 'zijn frank (euro) is gevallen'. Een treffende beschrijving van zo'n begenadigd moment is een oud gedicht van Nicolaas Beets:
 
    "De moerbeitoppen ruisten. God ging voorbij.
    Neen, niet voorbij, hij toefde;
    hij wist wat ik behoefde en sprak tot mij.
    Sprak tot mij in de stille, de stille nacht.
    Gedachten die mij kwelden, vervolgden en onstelden
    verdreef hij zacht."
 
Zulke ervaringen zijn het waarover de evangelies spreken als ze vertellen hoe de apostelen Jezus na zijn dood aan hen hebben zien verschijnen.
De twee mannen in Emmaüs herkenden in de vreemdeling pas Jezus toen hij aan tafel voor hen het brood brak, maar meteen was hij weer voor hun ogen verdwenen. Toen ze snel naar Jeruzalem terugkeerden om de anderen te vertellen wat ze beleefd hadden, vernamen ze dat iets in dezelfde aard ook Simon was overkomen. En terwijl ze aan het praten waren, zagen ze Jezus plots voor hen verschijnen. Ze vertrouwden hun ogen niet, ze meenden een geest te zien. Maar gaandeweg werden kregen ze zekerheid. Hij is het werkelijk! Hij is hier bij ons!
 
Laten we elkaar nu goed verstaan. De verschijning die de apostelen volgens Lucas hebben gezien was natuurlijk niet de fysieke gestalte van Jezus. Zijn dood had hem definitief uit de wereld weggerukt. Grondiger eigenlijk dan onze gestorven geliefden. Wij kunnen nog hun graf bezoeken om er te treuren, er bloemen neer te leggen of te bidden. Dat konden Jezus' moeder en andere vrouwen en zijn leerlingen niet. Zijn graf was leeg. Christenen hebben geen grafmonument van Jezus, zoals bijvoorbeeld van sommige heiligen. Sinds zijn dood is Jezus niet meer in, noch van deze wereld. Dat hij uit zijn graf verdwenen was, wil niet zeggen dat hij over de dood heen was teruggekeerd naar zijn leven onder de mensen, zoals dit volgens het Johannesevangelie met Lazarus was gebeurd. Het wil zeggen dat hij leeft, niet aan onze kant maar aan de overkant van de dood, niet meer aan de aardse beperkingen gebonden.
 
Tot dat inzicht zijn de apostelen en andere leerlingen gekomen. Het ging om iets heel anders dan om een wens die als de waarheid werd van hun gedachten. Bij hun maaltijd riepen ze Jezus in herinnering, ze spraken over wat ze van hem hadden geleerd, over wat hij gedaan had en wat er met hem was gebeurd. In het licht daarvan lazen ze uit de heilige Schrift en ze begrepen haar betekenis. En dan kwam hij in hun midden. Maar ook dat was heel anders dan wanneer wij op een familiebijeenkomst dierbare overledenen in herinnering roepen. We halen oude foto's boven, we spelen een geluidsbandje af, misschien een video. Misschien zeggen we aan het begin of het einde van de maaltijd een gebed voor hun zielenrust. Op die manier komen ze bij ons aanwezig, maar zoals ze waren toen ze nog leefden, in de verleden tijd. Jezus kwam aanwezig in de tegenwoordige tijd, zoals hij was en nu nog altijd is na zijn dood. We kunnen dit alleen uitdrukken in een paradox. Hij kwam aanwezig in zijn afwezigheid. Het evangelie heeft hiervoor een eigen woord: in zijn 'verheerlijkte' gestalte (zoals in de lezing uit de Handelingen der apostelen). Maar van wat dit betekent kunnen we ons geen voorstelling maken.
Lucas benadrukt met veel details dat het ging om een reële aanwezigheid die alle vrees en twijfel bij de apostelen en de leerlingen wegnam. Wij zijn geneigd te zeggen: 'in levende lijve' kwam hij daar, maar zo was het niet. Een betere maar nog altijd gebrekkige uitdrukking is misschien; 'door de kracht van zijn geest'. Maar hoe dan ook, hij was werkelijk en werkzaam bij hen. Door de kracht van zijn geest begrepen ze de werkelijke betekenis van de Schrift. Door de kracht van zijn geest werden ze naar buiten gedreven, naar de straten en pleinen, om allen die het wilden horen alles mee te delen wat ze met hem hadden beleefd.
 
Twintig eeuwen lang al hebben gelovige mensen getuigd van Jezus die als verheerlijkte Christus werkzaam in de wereld aanwezig komt, zoals hij het had beloofd: "Waar er twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben ik in hun midden" (Jo 18:20).
In elke eucharistieviering stelt de verzamelde gemeenschap de verheerlijkte Christus in haar midden aanwezig. Maar worden de deelnemers aan de viering zijn aanwezigheid werkelijk gewaar, op een wijze die kan vergeleken worden met wat in het verhaal van Lucas zijn apostelen en leerlingen overkwam? Ze stellen hem aanwezig in hun herinnering door de lezingen uit de Schrift. Ze zien in hun verbeelding wat hij gezegd en gedaan heeft, in de verleden tijd. Door het eucharistisch dankgebed wordt hij aanwezig gesteld zoals hij nu is. Maar laten we ook hier elkaar goed verstaan. Als we zeggen: 'lichaam van Christus - bloed van Christus', is er niets anders te zien dan hostiebrood en wijn. Maar het is brood en wijn dat we bestemd hebben tot zichtbaar en werkzaam teken van zijn aanwezigheid, door de kracht van zijn geest. Dat weten en zeggen we uit kracht van ons geloof. Maar zo sterk is die kracht niet dat ze ons die werkelijkheid doet zien, en onze verbeelding moet ons hier in de steek laten. Maar misschien niet ons gevoel en de uitdrukking van dit gevoel, bijvoorbeeld in de manier waarop we omgaan met eucharistisch brood en geconsacreerde wijn.
 
Moeten we het dan niet jammer vinden dat de eerbiedige houdingen en gebaren van voorheen in onbruik zijn geraakt? Ik denk het niet. Ze gaven te gemakkelijk aanleiding tot fetisjisme en scrupulositeit (angstvalligheid). Maar ik vind wel dat eucharistische vieringen meestal veel te weinig weg hebben van een viering, een vieren. Het zou toch wat vreugdiger en vrolijker moeten kunnen zijn, maar op één voorwaarde: dat we niet vervallen in valse retoriek en artificiële uitbundigheid.
 
De verheerlijkte Christus is echter niet gebonden aan menselijke riten en sacramenten. Zijn geest waait waar hij wil. Niemand kan hem dwingen. Maar iedereen kan er zich voor open stellen. En soms kan het ons dan te beurt vallen, een begenadigd moment van helderheid. Er gaat een onvermoede hoogte of diepte open. Een hoogte of diepte waarin iets opdaagt dat je eigenlijk wel wist maar nu pas echt beseft. De kracht van Christus' geest wordt in jou vaardig. Je spreekt en handelt op een manier waarvan je niet wist dat je ertoe in staat was. En je hoeft dan niet het poëtisch vermogen van Nicolaas Beets te hebben om zijn gedicht voor eigen rekening te herschrijven.
@preekvdw
"De gemartelde Jezus leeft"

De gemartelde Jezus leeft.
Zijn handen en voeten,
het eten van geroosterde vis,
zijn onvoldoende bewijs daarvan.
Met wonden en al
kan Hij herkend worden
in het breken van het brood
en in het lezen van de Schriften.

Hij komt tot leven
waar mensen aan delen toekomen.
Gebroken, gedeeld brood,
gedeelde inspiratie:
zij zijn vindplaats
voor de Verrezen Jezus.

Delen van wat we hebben
en van wat we voor elkaar zijn:
daarin komt de trouw van God
hartverwarmend aan het licht.

Waar we er helemaal zijn voor elkaar,
daar laat God zich zien
als een God van levenden.
Hij schenkt toekomst,
Hij is een bevrijder,
zelfs uit de afgrond van de dood.

Zo is Hij onze God
volgens de Schriften:
een en al Belofte en Leven,
toen en ook vandaag
voor alle mensen van goede wil.

Wim Holterman
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
We zijn ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal
sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

Klik op het logo... en volg ons.

 
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.