'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

10 augustus 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
19de zondag door het jaar - A-jaar 2017.
"Angst en vertrouwen"

1 Kon. 19,9a.11-13a  -  Rom. 9,1-5  -  Mt. 14,22-33
"Geef ons moed"
Blijf ons toefluisteren, God,
telkens wanneer angst het wint
van vertrouwen,
telkens wanneer liefde het moet afleggen
tegen ongeloof.

Vertel het ons, elke dag opnieuw:
“Ik ben het! Je hoeft niet bang te zijn!”
En wil met ons meegaan
van de nacht naar de morgen,
van de duisternis naar het licht.

geef ons de moed van Petrus,
zodat ook wij uit onze dagelijkse boot
durven te stappen.

En vergeef ons als onze twijfel
toch groter blijkt dan ons geloof.
 
Reik ons uw hand, gevuld met tederheid en liefde.

Erwin Roosen
 
1 Kon. 19,9a.11-13a "Toen trok de Heer voorbij"
 
In die dagen kwam de profeet Elia bij de Horeb, de berg van God. Daar ging hij een grot binnen en overnachtte er. Maar de Heer zei tot hem: “Ga naar buiten en treed aan voor de Heer op de berg.” Toen trok de Heer voorbij. Voor Hem uit ging een hevige storm, die bergen deed splijten en rotsen verbrijzelde. Maar de Heer was niet in de storm. Op de storm volgde een aardbeving. Maar ook in de aardbeving was de Heer niet. Op de aardbeving volgde vuur. Maar ook in het vuur was de Heer niet. Op het vuur volgde het suizen van een zachte bries. Zodra Elia dit hoorde, bedekte hij zijn gezicht met zijn mantel, ging naar buiten en bleef staan aan de ingang van de grot.
Rom. 9,1-5 — "God is: de gezegende tot in eeuwigheid"
Broeders en zusters,
ik spreek de waarheid in Christus, ik lieg niet, mijn geweten waarborgt het mij in de heilige Geest: in mijn hart is grote droefheid en een pijn die niet ophoudt. Waarlijk, ik zou wensen zelf vervloekt en van Christus gescheiden te zijn, als ik mijn broeders en stamverwanten daarmee kon helpen. Immers, zij zijn Israëlieten, hun behoort de aanneming tot zonen, de heerlijkheid, de verbonden, de wetgeving, de eredienst en de beloften; van hen zijn de aartsvaders en uit hen komt de Christus voort naar het vlees, die, boven alles verheven, God is: de gezegende tot in de eeuwigheid! Amen.
 
Mt. 14,22-33 — "Waarom hebt ge getwijfeld?"
Na de broodvermenigvuldiging dwong Jezus zijn leerlingen in de boot te gaan en alvast naar de overkant te varen, terwijl Hij het volk naar huis zou zenden. Toen Hij het volk had weggezonden, ging Hij de berg op om in afzondering te bidden. De avond viel en Hij was daar alleen. De boot was reeds een heel eind uit de kust verwijderd en werd geteisterd door de golven, want zij hadden tegenwind. Tegen de morgen kwam Jezus te voet over het meer naar hen toe. Maar toen de leerlingen Hem zo over het meer zagen gaan, raakten zij van streek, omdat zij een spook meenden te zien en zij begonnen van angst te schreeuwen. Maar Jezus zei onmiddellijk tot hen: “Weest gerust, Ik ben het.  Vreest niet.” “Heer,” antwoordde Petrus, “als Gij het zijt, zeg mij dan, dat ik over het water naar U toe moet komen.” Waarop Jezus sprak: “Kom!” Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe.  Maar toen hij merkte hoe hevig de wind was, werd hij bang; hij begon te zinken en schreeuwde: “Heer, red mij!” Terstond stak Jezus zijn hand uit en greep hem vast, terwijl Hij tot hem zei: “Kleingelovige, waarom hebt ge getwijfeld?” Nadat zij in de boot gestapt waren, ging de wind liggen. De inzittenden wierpen zich voor Hem neer en zeiden:  “Waarlijk, Gij zijt de Zoon van God.”
"Angst en vertrouwen"
De vier evangelies zijn geen ooggetuigenverslag van wat er zich allemaal met en rond Jezus heeft afgespeeld.
De evangelisten waren geen journalisten, die met het notitieboekje in de hand dag en nacht met Jezus meetrokken om zijn woorden op te tekenen en zijn handel en wandel op de voet te volgen.
De evangelies zijn pas ontstaan vele jaren na de dood van Jezus, op basis van overgeleverde verhalen over zijn optreden en van uitspraken die men van hem had onthouden. Er zullen in de evangelies heus ook heel wat nagekomen beschouwingen, voor waarheid gehouden wensen, dromen en zelfs verzinsels terecht gekomen zijn. Biografieën van beroemde mensen bevatten nu eenmaal “Dichtung und Wahrheit” (Verdichting en waarheid).
 
“Dichtung und Wahrheit”… Heel wat verhalen waarin Jezus de hoofdfiguur is, worden gekleurd (en soms zelfs vertekend) door de interpretatie die de evangelist aan die verhalen geeft. Bovendien schreef elke evangelist voor een bepaald publiek. Een goed verstaander zal in de evangelies dus niet enkel de levensbeschrijving van Jezus, maar tegelijk (meestal tussen de regels) ook het verhaal van de eerste christengemeenschappen ontdekken.
 
In het verhaal waarin Jezus over het water wandelt komen we waarschijnlijk zelfs meer te weten over de situatie en de gemoedstoestand van de eerste christenen (aan wie dit verhaal verteld werd), dan over de leerlingen van Jezus in de boot. Het verhaal gaat overigens in zijn kern niet over 'wandelen over water', maar over angst en vertrouwen.
 
Matteüs schreef zijn evangelie voor joden die zich tot het christendom hadden bekeerd en die geloofden dat Jezus van Nazareth de Messias, de Christus was. Jezus had een begin gemaakt met het koninkrijk van God en nodigde Zijn volgelingen uit in hem te geloven en zich met hart en ziel in te zetten voor de verspreiding en de verbreiding van Gods boodschap van heil over de hele aarde.
Die opdracht was niet altijd gemakkelijk. De verwachtingen waren hooggespannen - misschien wel tè hoog. Heel wat christenen dachten immers dat God Zijn Rijk van vrede en gerechtigheid al heel snel definitief zou vestigen en dat zij de wederkomst van Christus nog tijdens hun leven zouden meemaken.
Het was voor velen dan ook een teleurstelling te moeten vaststellen dat die 'nieuwe hemel en die nieuwe aarde' nog niet voor onmiddellijk was.
Ze herkenden zich bijgevolg in de figuren van de leerlingen, die als vissers vol enthousiasme met Jezus scheep waren gegaan, maar zich nu voelden als op drift geslagen schipbreukelingen, verdwaald op een nachtelijk meer, 'kampend met tegenwind' en 'geteisterd door de golven'. Want ook al waren die mannen ervaren vissers, toch raakten ze van streek toen ze Jezus in de ochtenduren naar zich toe zagen komen. Ze dachten dat het een spook was - en dus een verschijning die opdoemde uit het rijk van het kwaad. Ze konden maar niet geloven wat Jezus zijn leven lang met woord en daad verkondigd had: dat hij - in Gods naam - duisternis, chaos en kwaad had overwonnen.
Bij een van die leerlingen (de visser Petrus) breekt dan toch, samen met het ochtendlicht, aarzelend iets van geloof door. Hij slaagt erin om zijn angst even opzij te zetten en zich aan de chaos van het woelige water toe te vertrouwen. Omdat hij in die wazige figuur die daar temidden van die chaos opdook, Jezus herkent, die zijn bange volgelingen in die wankele boot bemoedigend en uitnodigend toespreekt: 'Wees gerust, Ik ben het. Vreest niet.'
Onstuimig (als steeds!) stapt hij uit de boot en loopt op Jezus toe. Maar zijn vertrouwen is slechts van korte duur. Hij, ervaren visser, wordt bang als hij merkt hoe stevig de wind is. Hij begint dan ook te zinken en er is de reddende hand van Jezus nodig‚ èn de vermanende vraag waarom hij als kleingelovige toch zo twijfelt. Heeft hij, hebben zijn collega's van Jezus' boodschap dan maar zo weinig begrepen?
Pas als de wind is gaan liggen en ze weer vaste grond onder de voeten hebben (met andere woorden: pas als ze weer tot rust en tot zichzelf zijn gekomen en de diepe zin van hun nachtelijk avontuur tot zich hebben laten doordringen) ontdekken ze opnieuw de kern van Jezus' boodschap en de grond van het geloof waarop zij hun leven willen bouwen: dat Jezus inderdaad de Zoon is van God, die mensen redt uit storm en chaos, angst en ontreddering. En die hun leven zelf weer met de voeten op vaste grond plaatst. Die hun opnieuw zekerheid, stevigheid, 'vastigheid' geeft en een veilige toekomst garandeert.
 
Zoals je kinderen, vlak voor het slapengaan een verhaaltje vertelt dat allerlei verschrikkingen oproept, maar dat uiteindelijk toch nog goed afloopt en zoals je dan hoopt dat ze hun angsten kwijt zijn en rustig zullen slapen, zo ook heeft Matteüs zijn lezers dit verhaal verteld. Opdat ze hun vrees zouden laten varen. Opdat ze niet zouden wanhopen, maar geloven: God doet zijn belofte van de komst van zijn koninkrijk - die wereld van gerechtigheid en vrede - gestand. Je mag weer vaste grond voelen onder je voeten. Alles komt uiteindelijk goed.
 
Ook in onze tijd zitten veel mensen en (laten wij het maar toegeven) ook wijzelf vaak in een wankele boot op een stormachtig meer, bang of radeloos omdat we verre volkeren, groepen in onze samenleving of mensen uit onze eigen omgeving op vele manieren ten onder zien gaan. Of omdat we er in deze verwarrende en moeilijke tijden nauwelijks in slagen zèlf het hoofd boven water houden.
Laten we (jong en oud) daarom niet ophouden alleen, maar vooral ook samen met anderen, onze eigen Schrift te schrijven. Laten we blijven luisteren naar verhalen van vertrouwen uit de Bijbelse traditie en daar dan onze eigen verhalen van vertrouwen op voortborduren of aan toevoegen. Op die manier zullen wij elkaar bemoedigen en uitzicht en toekomst schenken.
 
Ook nu nog, eeuwen nadat Matteüs het verhaal van Jezus te boek gesteld heeft, zijn er mensen die op de notenbalk van de Schrift hun eigen evangelie verder schrijven. Zo schreef een terminale patiënt tijdens de laatste dagen van zijn leven een geloofsbelijdenis waaruit een eeuwenoud, maar voor hem brandend actueel Godsvertrouwen sprak. Het was zijn manier om, staande in de traditie van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes en van generaties van gelovige mensen, zijn eigen Schrift te schrijven:
 
Ik vertrouw op God,
nog nooit gezien en toch steeds aanwezig.
 
Ik verlaat mij op Hem als op mijn trouwste vriend,
als  op de meest liefhebbende van alle ouders.
Hij kan wel niet alles wat zijn kinderen verlangen,
maar zal geen van hen ooit laten vallen
en dwingt nooit iemand tot wat die niet wil.
 
Net als de maker in wat hij gemaakt heeft,
en de dichter in zijn gedicht,
herken ik ook Hem in al wat bestaat,
vooral in wat leeft,
en het meest in de onzelfzuchtige liefde van mensen.
@preekvdw
"Stilte na de storm"

Soms steekt er een storm op
in ons leven.
Soms raken we uit de koers.
We weten niet meer
waarheen en waartoe.
We worden overmand door angst,
angst voor de toekomst
en angst voor mensen.
 
Midden in die storm is er Iemand,
die naar ons toekomt.
Hij steekt een helpende hand uit.
Zijn naam is: Redder van mensen.
Hij zegt ons: wees niet bang.
Ook al zit alles tegen:
Ik ben er ook nog.
Heb vertrouwen.
Het is niet gemakkelijk
om Hem midden in de storm
te herkennen.
 
Soms zijn we door onze angst
alleen maar op ons zelf gericht.
En toch is Hij aanwezig.
Hij komt in ons leven aan boord
als een houvast,
als Eén die nieuwe richting wijst.
Waar wij dreigen te vergaan,
grijpt Hij ons vast.
Hij brengt stilte en rust,
nieuwe toekomst en leven.
Hij redt in Gods naam.

Wim Holterman
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'. Ook via dat kanaal sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Google+...
Heb je geen account op 'Facebook', kan je ons ook - zonder account - terugvinden via 'Google+'.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.