Infobrief Diaconie Brugge  September 2012, 4de jaargang nr. 22


 
ARMOEDE
 
Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot over de oren in de schulden zit
nog in geloven?
 
Als een realistisch afbetalingsplan
hem nog nauwelijks de ruimte geeft om te overleven,
laat staan dat hij met een leefloon zich 
iets meer luxe kan permitteren?
 
Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot over de oren in de schuld zit
nog op hopen?
 
Als hij door iedereen bestempeld wordt
als een hopeloos geval,
ongeschikt voor de arbeidsmarkt
als elk gevoel van eigenwaarde
in de loop der levensjaren
na de zoveelste vruchteloze sollicitatie
vakkundig werd weggeschraapt?
 
Waar moet iemand die in armoede leeft
en tot voer de oren in de schulden zit
nog van houden?
 
Als warme lotsverbondenheid niet meer wordt gevoeld,
als onverschilligheid de enige mogelijkheid wordt
om de kop boven water te houden,
als hij denkt dat hij niets meer te bieden heeft?
 
Geloof, hoop en liefde
is dat niet wat we uitgesloten mensen moeten geven?
En vandaag in deze crisistijd
vooral in de vorm van onze solidariteit!
 
(uit "Armoede & Overvloed" van ACW Limburg)
 

 
2. Zuster Jeanne Devos als "Profetische Stem" te Waregem
 
 

3. Het geestelijk testament van kardinaal Martini

 

 
 
Op 8 augustus 2012 gaf kardinaal Martini een (laatste) interview aan zijn medebroeder Georg Sporschill sj. Op 31 augustus 2012 zou hij overlijden. De tekst van dit interview werd door Martini nog herlezen en goedgekeurd. Dit document kan beschouwd worden als het geestelijk testament dat hij nagelaten heeft aan de Kerk, de Kerk waar hij zielsveel van hield. Onderstaand vindt u deze tekst, vertaald uit de originele versie in het Italiaans.
 
In welke toestand bevindt de Kerk zich vandaag?
 
De Kerk is vermoeid in het welvarende Europa en Amerika. Onze cultuur is overtijds. Onze kerken zijn groot, onze kloosters staan leeg. De bureaucratie van de Kerk groeit alsmaar. Onze rituelen en gewaden zijn pompeus … Drukt dit werkelijk uit wie wij zijn vandaag? We gaan ten onder aan onze rijkdom. We lijken op de rijke jonge man die droef wegging toen Jezus hem uitnodigde om zijn leerling te worden. Ik weet dat het niet makkelijk is om alles achter te laten. We zouden op zijn minst mensen kunnen zoeken die vrij zijn en hun medemens nabij, mensen zoals bisschop Romero er een was en de jezuïeten-martelaren van El Salvador. Waar zijn de helden onder ons die ons inspireren? We mogen hen zeker niet opsluiten binnen institutionele grenzen.
 
Wie kan vandaag de Kerk helpen?
Karl Rahner sj gebruikte graag het beeld van het gloeiende houtskool onder de as. In de Kerk van vandaag zie ik zoveel as boven de gloeiende houtskool dat ik vaak overmand word door een gevoel van onmacht. Hoe kan de gloeiende houtskool worden bevrijd om het liefdesvuur terug aan te wakkeren? Eerst en vooral moeten we op zoek gaan naar de gloeiende houtskool. Waar zijn de mensen die overlopen van grootmoedigheid, zoals de barmhartige Samaritaan? Wie heeft een geloof zoals de Romeinse honderdman? Wie is zo enthousiast als Johannes de Doper? Wie durft zo vernieuwend te zijn als Paulus? Wie is zo trouw als Maria Magdalena? Ik raad de Paus en de bisschoppen aan om op zoek te gaan naar 12 echt vrije mensen om hen aan het roer te plaatsen. Mensen die dicht staan bij de armsten en die omringd zijn door jongeren en die nieuwe experimenten lanceren. We moeten ons kunnen meten aan mensen die zo in vuur en vlam staan dat de Geest zich overal kan verspreiden.
 
Welke middelen beveelt u aan tegen de vermoeidheid van de Kerk ?
 
Ik heb drie belangrijke aanbevelingen.
 
De eerste is bekering: de Kerk moet haar eigen fouten erkennen en moet een weg bewandelen van radicale verandering, te beginnen met de Paus en de bisschoppen. De pedofilieschandalen zetten ons aan om een weg van bekering aan te vatten. De vragen over seksualiteit en al de thema’s inzake lichamelijkheid zijn hier een voorbeeld van. Ze zijn belangrijk voor iedereen en soms zij ze ook te belangrijk. We moeten de vraag stellen of de mensen nog luisteren naar het advies van de Kerk inzake seksualiteit. Heeft de Kerk in dit domein nog gezag of is zij in de media enkel nog maar een karikatuur?

Mijn tweede aanbeveling betreft het Woord van God. Het Tweede Vaticaans Concilie heeft de Bijbel teruggegeven aan de katholieken. (…) Enkel wie die dit Woord ontvangt in zijn hart kan bijdragen tot de vernieuwing van de Kerk en zal wijze antwoorden kunnen geven op persoonlijke vragen. Het Woord van God is eenvoudig en zoekt als gezel een luisterend hart … Noch de clerus noch het kerkelijk recht kunnen de innerlijkheid van de mens vervangen. Al de uitwendige regels, de wetten, de dogma’s werden ons gegeven om de innerlijke stem te verhelderen en voor de onderscheiding van de geesten.

Voor wie zijn de sacramenten? Ze zijn het derde medicijn. De sacramenten zijn geen middel om te straffen. Ze zijn een hulp voor mensen op verschillende momenten van hun levenstocht en wanneer ze het moeilijk hebben. Bieden we de sacramenten aan aan de mensen die nood hebben aan nieuwe kracht? Ik denk aan al diegenen die uit de echt gescheiden zijn, aan de hertrouwde koppels en aan de wedersamengestelde gezinnen. Zij hebben nood aan bijzondere bescherming. De Kerk houdt vast aan de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Het is een genade als een huwelijk en een gezin slagen. … De houding die we aannemen ten overstaan van wedersamengestelde gezinnen zal bepalen of hun kinderen aansluiting vinden bij de Kerk. Een vrouw wordt in de steek gelaten door haar echtgenoot en vindt een nieuwe partner die begaan is met haar en haar drie kinderen. Deze tweede liefde is een succes. Als dit gezin gediscrimineerd wordt, worden niet alleen de vrouw maar ook haar kinderen aan de kant gezet. Als de ouders zich niet meer thuis voelen in de Kerk en haar steun niet ervaren, dan verliest de Kerk de nieuwe generatie. Voor de communie bidden we: “Heer ik ben niet waardig …” We weten dat we onwaardig zijn … Liefde is genade. Liefde is een geschenk. De vraag of uit de echt gescheidenen de communie mogen ontvangen zou moeten worden omgekeerd. Hoe kan de Kerk hulp bieden aan complexe familiale situaties met de kracht van de sacramenten?
 
Wat doet u zélf?
De Kerk is 200 jaar in vertraging. Waarom wordt er niet aan geschud? Zijn we bang. Bang, eerder dan moedig? Het fundament van de Kerk is geloof. Geloof, vertrouwen en moed. Ik ben oud en ziek en ben afhankelijk van de hulp van anderen. De goede mensen die mij omringen maken het mogelijk dat ik liefde ervaar. Die liefde is sterker dan het gevoel van ontmoediging dat ik soms ervaar als ik kijk naar de Kerk in Europa. Enkel liefde overwint vermoeidheid. God is Liefde.
Ik heb een vraag voor u: “Wat kan u doen voor de Kerk?
 
 
 
4. De Sociale Stemtest
 
Samenlevingsopbouw heeft in Brugge de sociale stemtest voorgesteld. Hierbij kun je online antwoorden op stellingen rond sociaal beleid in je gemeente en zien bij welke politieke partij je mening het meest aansluit. Vijf politici hebben in Brugge als eersten de test uitgevoerd.
 
 
De stemtest is wetenschappelijk onderbouwd en de thema’s zijn aangebracht door mensen die het sociaal moeilijk hebben. Samenlevingsopbouw wil met de sociale stemtest meer sociale thema’s op de politieke agenda krijgen. Er moeten meer sociale woningen bijkomen. Ja of nee? Of er moet ruimte zijn voor een doortrekkersterrein in de gemeente. Ja of nee? Dat zijn mogelijke stellingen en op het einde van de stemtest weet je bij welke partij je mening best aansluit. Samenlevingsopbouw wil met de sociale stemtest ook sociale thema’s op de politieke agenda krijgen. “Het gaat om wonen, werk, leefbaarheid in wijken, welzijn in het algemeen. De sociale thema’s zijn redelijk breed gehouden”, zegt Karen Viaene, Samenlevingsopbouw West-Vlaanderen.
 
Centrumsteden
 
De stemtest is zowel voor heel Vlaanderen als op maat voor de verschillende centrumsteden opgemaakt. Vijf politici uit allerlei hoeken van de provincie hebben als eersten de test met succes uitgevoerd. Het gaat om Michèle Hostekint uit Roeselare (Sp.a), Wouter De Vriendt uit Oostende (Groen), Wout Maddens (Open VLD) uit Kortrijk, Dirk De Fauw (CD&V) uit Brugge en de Alveringemse Danielle Godderis T'Jonck (N-VA)
 
(Krant van West-Vlaanderen)
 
Doe zelf de sociale stemtest door te klikken op onderstaande link:
 
 
 

 
5. Verplichte ipads op school werken uitsluiting in de hand
 
Vanaf 1 september trekken de leerlingen van het Sint-Pieterscollege en de Sint-Jozefshandelsschool in Blankenberge met een verplicht aangekochte ipad naar school. Dit ondanks een negatief advies van de commissie zorgvuldig bestuur. De directie zou slecht overlegd hebben met de schoolraad en goede communicatie verwaarloosd hebben. In plaats van op dit advies in te gaan en een breder draagvlak te creëren, kortom de ouders beter te betrekken en het project bij te sturen gaat de school ermee door alsof er niets aan de hand is. Il faut le faire. Terwijl zo goed als alle scholen in Vlaanderen klagen over te weinig werkingsmiddelen kan deze school het zich blijkbaar veroorloven om met alle gemak finaciële middelen te missen.
Lees hier het volledige standpunt van het Netwerk tegen Armoede.


 
 
6. Startavond Welzijnszorg : 10 oktober vanaf 19 uur in Kortrijk
 
 
 
 

 
7. Darwin op de huisvestingsmarkt: "Survival of the fittest"
 
Discriminatie op de huisvestingsmarkt blijft een zeer groot en alomtegenwoordig probleem, zo blijkt uit een rondvraag van DeWereldMorgen.be. De zwakste groepen hebben het vaak het moeilijkst om een woonst te vinden. Werkloos? Vergeet het maar, dat staat vandaag zwart op wit in vastgoedadvertenties. Ben je daarbij ook allochtoon, dan kan je het helemaal schudden.
Het is een oud zeer, discriminatie op de huisvestingsmarkt. Zeer moeilijk te bewijzen, ook. Maar als bij de huurvoorwaarden van het West-Vlaamse vastgoedkantoor Era Becue zwart op wit staat dat een kandidaat-huurder een vast inkomen uit arbeid moet hebben, dan is dat een inbreuk op de antidiscriminatiewet. Er wordt dan wel een uitzondering gemaakt voor pensioen- en invaliditeitsuitkeringen, toch betekent dat dat je niet in aanmerking komt als huurder indien je werkloos bent, of interimmer, of een jonge zelfstandige met onregelmatig inkomen.
In het verleden vonden ook al opmerkelijke onderzoeken plaats. In 2009 ondervonden leden van de huisvestingsactiegroep Alarm van de Molenbeekse vzw Bonnevie dat 28 procent van de 101 geteste eigenaars een verschillend antwoord gaven aan bellers met een Belgische dan wel vreemd klinkende naam.
In 2010 dan onthulde een undercoverreportage van het één-programma Volt dat negen op de tien vastgoedmakelaars bereid waren in te gaan op de vraag van kandidaat-verhuurders om niet te verhuren aan allochtonen. Zoals zo vaak veroorzaakte ook deze Volt-undercoverreportage heel wat ophef. Verontwaardigde persberichten werden de wereld ingestuurd, parlementaire vragen gesteld en sensibiliseringscampagnes gelanceerd. Vandaag lijkt de situatie nog niet verbeterd.
 
Financiële garanties
 
In het Vlaams-Brabantse Halle loopt bij vzw Pin (Partners en Integratie) een project waarbij immigranten met een verblijfsvergunning nieuwkomers – meestal asielzoekers – helpen met onder meer de zoektocht naar een stek op de privémarkt.
Omdat ze het Nederlands nog niet beheersen of de wetgeving niet altijd duidelijk is, heeft de meerderheid van de asielzoekers nog geen werk en zijn ze daarom afhankelijk van een vervangingsinkomen. Afhankelijk zijn van een OCMW blijkt op de privéhuisvestingsmarkt echter een onoverkomelijk probleem. “Je moet het letterwoord nog maar laten vallen of je krijgt een nee”, getuigt 'toeleider' Lidia Avanesyan. “Mensen die bij het OCMW zijn aangesloten hebben het zeer moeilijk.” Slechts 1 op 50 gezinnen vindt iets via de zogenaamde ‘toeleiders.' De rest is aangewezen op een informeel netwerk van vrienden en kennissen.
Verhuurders zijn er blijkbaar als de dood voor dat de asielaanvraag van asielzoekers op een dag afgewezen wordt, ze geen OCMW-steun meer krijgen en daarom hun huur niet kunnen betalen.“Wij gaan er nu van uit dat we niet meer met traditionele vastgoedagentschappen kunnen werken, omdat ze allemaal een arbeidscontract willen zien, altijd”, zegt Togolees Corneille Hogbenu.
Een verhuurder heeft natuurlijk financiële garanties nodig. Verhuren is tenslotte een economische bezigheid. Verhuurders mogen dan ook vragen naar bewijzen van zogenaamde 'solvabiliteit.' Toch is het bij wet verboden én strafbaar om een onderscheid te maken tussen inkomsten uit arbeid of uit andere bronnen. Vermogen is immers een beschermd kenmerk. Dit wil zeggen dat op deze basis niet gediscrimineerd mag worden, en evenmin op grond van leeftijd, seksuele geaardheid, handicap, gezondheid en nog enkele andere categorieën.
 

“Geen vreemden”

Uit een rondvraag bij Vlaamse discriminatiemeldpunten blijkt dat discriminatie op de huisvestingsmarkt een groot en alomtegenwoordig probleem is. Het meldpunt Antwerpen, verantwoordelijk voor tientallen kleinere steden en gemeenten, meldt een toename in het aantal meldingen, net als de zone-Aalst en Sint-Niklaas. Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) stelt in zijn Jaarrapport 2011 een voortdurende toename vast van meldingen van weigeringen om te verhuren op basis van het inkomen van een kandidaat-huurder.
Sommigen krijgen te maken met onversneden racisme. Afgelopen juni moest Danny De Pauw (52) op zoek naar een nieuw appartement, omdat de eigenaar het zijne wilde betrekken. De vrouw van Danny, Elisabeth (50), is van Soedanees-Congolese origine en woont al dertig jaar in België.
Na een eerste bezoek, ongeveer half juni, kregen ze van de eigenaar telefonisch te horen dat die uit overleg “met de buurt” geconcludeerd had “geen Afrikaanse” te wensen. Niet veel later beet een eigenaar hem toe, vanuit de inkomhal wijzend naar Elisabeth die in de auto zat: “Geen vreemden!” Letterlijk. En dan nog eens: een vastgoedmakelaar laat weten dat de verhuurder hen door zijn venster gezien had en besliste dat ze “niet welkom” waren. Danig geschrokken van die confrontaties, doet Danny zijn verhaal bij het Meldpunt Discriminatie Aalst. “Heel moeilijk te bewijzen”, klinkt het daar. En dat is het ook. Als er niets op papier staat, ontkent men en daarmee is de kous af.

“Survival of the fittest”

Naast een diepgeworteld maatschappelijk probleem, kan men discriminatie ook zien als een gevolg van schaarste op de huurmarkt, waardoor verhuurders veel selectiever kunnen zijn in de keuze van huurders. Dat zegt Katia Hoorne van de Brugse vzw Westkans, die de discriminatiemeldpunten van Brugge, Kortijk en Oostende coördineert.
“Discriminatie op de huisvestingsmarkt is maar een deel van het probleem, een symptoom”, zegt Hoorne. “Het hoofdprobleem is overduidelijk een algemeen tekort aan huisvesting. Daardoor ontstaat een situatie van survival of the fittest, waarbij minder vermogende mensen, zwakkere groepen, etc, sowieso uit de boot vallen. Huurders zijn bovendien heel goed beschermd in België en moeilijk weg te krijgen. Daarom kiest een verhuurder altijd voor wat volgens hem het meest risicoloze huurdersprofiel is. Er kan pas echt aan discriminatie gewerkt worden als eerst het huisvestingstekort wordt aangepakt, op federaal niveau. Want het één vloeit voort uit het ander. Uiteraard blijven we strijden tegen discriminatie. Maar voorlopig is het dweilen met de kraan open.”
De Belg heeft een baksteen in zijn maag. Door sterke fiscale aanmoediging vanwege de overheid is de voorbije decennia een huisvestingslogica ontstaan die hoofdzakelijk gericht is op eigendomsverwerving. We willen kopen, niet huren. Uit statistieken blijkt echter dat vooral de hogere inkomensgroepen de overstap naar een eigen woonst kunnen maken. In 2010 was 43,7 procent van de 25 procent laagste inkomens eigenaar tegenover 89 procent van de 25 procent hoogste inkomens. De minst vermogenden kunnen vaak niet anders dan huren maar krijgen dan te maken met een onverbiddelijke marktlogica. Het aanbod volgt de vraag niet, prijzen gaan omhoog en huren wordt nog moeilijker.
 
 
 
8. Nationale Actie: 30 september 
 
 
 

 
9. Sing fot the climate: 22 en 23 september 
 
 
Al meer dan twintig jaar shuiven de wereldleiders de klimaatverandering voor zich uit. Jaar na jaar komen zij samen om dit probleem te bespreken. Jaar na jaar maken ze beloftes en leggen ze uit waarom deze of gene doelstelling niet of maar deels gehaald is. Vaak spreken ze hierbij in de toekomende tijd: tegen 2020 gaan we..., in 2050 zal er... Ondertussen zijn de gevolgen niet meer te overzien en vallen er nu al massaal veel slachtoffers te noteren. Dit jaar zullen er 300.000 mensen sterven door de klimaatverandering. Slachtoffers die vooral in het Zuiden vallen.
Het is dringend tijd dat we van de toekomende tijd af geraken. Het moment waarop we niet meer terug kunnen, komt immers steeds dichter bij. Als we vandaag niks doen, kan het morgen te laat zijn.
Daarom hebben 58 organisaties besloten om de schouders te zetten onder een derde Big Ask. Deze organisaties heten de Klimaatcoalitie. Samen vertegenwoordigen ze een groeiende groep mensen die zegt: nu is het genoeg.
Nic Balthazar, de Klimaatcoalitie en 11.11.11 roepen iedereen op om zaterdag 22 en zondag 23 september mee te doen aan de grootste zangbetoging ooit. In elk dorp, in elke gemeente en in elke stad willen we mensen samenbrengen. Mensen zoals jij die het net als ons beu zijn. Beu om te zien dat er steeds verwezen wordt naar later. Daarom zullen we zingen, en dat zingen gaan we opnemen. Om te laten zien aan de wereld wat we bedoelen.
Registreer je dus snel op onderstaande webpagina en vraag je vrienden en kennissen dat ook te doen. Samen creëren we daardoor één grote zangstonde, één groot weekend, één fijn maar ook ernstig moment waarin we zeggen: DO IT NOW.
 

 

10. Film: Joseph, de rebel
 
 
 

 
 
11. Startavond Basisgroepen
 
 
 
12. Profetische Stemmen: bezoek aan "De Tinten" op 22 november
 
In het kader van onze vernieuwde reeks "Profetische Stemmen" willen we ook elk semester een bezoek brengen aan interessante projecten. Voor het eerste semester hebben we een bezoek gepland aan "De Tinten" in Gent op donderdagavond 22 november. 
Het bezoek aan deze vrijwilligersorganisatie voor mensen zonder wettelijk verblijf, vluchtelingen en asielzoekers staat open voor alle geïnteresseerden, maar speciaal willen we vooral de vrijwilligers van alle diaconale projecten uit ons bisdom hiervoor uitnodigen.
Een uitnodiging volgt nog, maar het zou goed zijn mocht je nu al de datum vrij houden in jouw agenda.
Voor meer info omtrent "De Tinten" klik op onderstaand filmpje:
 
 
Diocesane Dienst Diaconie Brugge, Bosdreef 5 Torhout, info@diaconiebrugge.be, 0488/809178