Beste tuinvrienden
Het koor van de nacht.
Toen we vroeger op het platteland gingen wonen verruilden we de nachtgeluiden van auto’s, sirenes, kroeggeluid uit de stad voor het ruisen van de wind, de klaterende regendroppels, een gestoorde fazant, de onvermoeibare bosrietzanger, een in de verte blaffende hond en soms heel ver weg toch iets mechanisch. Behalve dan tijdens oogsttijd. Dan gingen de boeren vaak de hele nacht door.
Toch wel aardig plattelandsidyllisch. Ik moest laatst, toen ik in de nacht wakker werd van alomtegenwoordig geluid aan deze vroege jaren ’70 denken . De jaren van rust in mijn geheugen.
Het lijkt wel alsof de nacht steeds aantrekkelijker is om herrie te schoppen.
Een overzicht.
De bosrietzanger en soms de karekiet blijven. Ook de schreeuw van de bonte piet en de fazant die uit de boom valt. Een uil die roept, een egel die fluit. Tot zover betrekkelijk rustig.
Maar dan.
Het stormt meer en het regent meer, en veel harder.
In het voorjaar de oorverdovende seksuele symfonie van kikkers en padden in de vijver, het overklotsende water en de leeglopende wangzakken.
Vroeger hadden we een koppeltje kippen zonder haan. Dat was rustig. De huidige haan, zeer zorgzaam weliswaar, wil de kippen al om drie uur ‘s ochtends van stok hebben. Hij heeft er elke ochtend zin in. En dat moeten ze aan de andere kant van het dorp weten. Ik verbaas mij erover dat de buren nog niet in cohorten met jachtgeweer in de aanslag aan de rand van de tuin klaar staan. Nog meer kabaal.
De duiven worden wakker en hebben net naast onze slaapkamer kwartier gemaakt. Hoe meer nesten, des te leuker. Trouwens veel van de vogels hebben nu weer een tweede nest.
En dan de schapen, die schapen. Naast ons is het geweldig om de schapen door het hoge gras te zien dwalen. Ruggen net boven de halmen uit. Sprookjesachtig, maar ’s nachts is het een ander verhaal. ’s Nachts blèren de moederschapen om hun te vroeg weggehaalde lammeren. Erbarmelijk en continue. Nogal wat schapen hoesten en rochelen en laten winden als oude mannetjes en dan met decibellen tegelijk. Onsmakelijk en ook continue.
Onze tuin zit vol met katten en katers van buren en van heel het dorp. Nu is onze kat weliswaar geholpen, maar dat helpt in dezen niet. Gekrijs van katten wordt beantwoord door het geblaf van onze honden die zich van hun bewakingstaak kwijten.
Alles met elkaar een kakofonie van geluid. Het is een wonder dat we nog slapen.
Het lijkt wel alsof het naar een apotheose gaat.
Laat ik er nou nooit aan gedacht hebben dat het wellicht het inluiden is van ons hoogzomerspektakel. Allemaal voorbereidend tromgeroffel. Allemaal tot meerdere eer en glorie van de Dahliadagen met te gekke bloemen, met het Dutch Wave sortiment en met weer een hele rits nieuwe dahlia’s. Met een mooi verhaal van Brian Kabbes over de Dutch Wave, met Theo Buijs, die als geen ander over vlinders kan vertellen. Met onze liefde en fascinatie voor al die planten die de zomer tot een caleidoscoop van kleur en geur maken. Kortom een zomerfeest, waar we u van harte voor uitnodigen.
O ja, het is op zaterdag 6 en zondag 7 augustus van 10.00-17.00 uur. Tijden van lezingen staan op de website. We vinden het leuk als u komt, we maken graag met iedereen een praatje, we hebben de tuin helemaal op orde en we hebben al onze schatten voor u uitgestald.
Eric Spruit
Fleur van Zonneveld
