Nieuwsbrief nr. 118
 
Mei 2020
 
Beste ,
 
Vanochtend op het nieuws werd verteld dat de helft van alle Covid mensen die opgenomen zijn geweest op de intensive care trombose oploopt. Dat was weer een nieuw aspect aan het nog zo mysterieuze virus. Kijk wat jij kunt doen om je spijsvertering gezond te houden. In de spijsverteringsorganen begint de weerstand. Daarom een filmpje van de Maag, Lever, Darmstichting.
Verder in deze nieuwsbrief een recept, gezondheidtips en een onkruidbeschouwing. 
 
 
Column
 door Ilse Meelberghs

Als de inspiratie het toelaat verschijnt er zo nu en dan, of misschien frequenter, een column van Ilse Meelberghs. Hieronder vind je er direct al een. Ilse schrijft graag en houdt van de natuur, houdt van perspectief en helpt die jou vinden door je uit te dagen in vraag en antwoord. https://momentenvanimpact.nl/
 
We leerden elkaar vorig jaar kennen op de vergadering van Klein Geluk Roerdalen en zouden in de Geluksweek het Lemniscaat Lopen aanbieden. In de tuin bij Op een Blaadje. Toen kwam Corona en de rest is geschiedenis. Nu vonden we een nieuwe vorm. Laat het je inspireren.
 
 
 
Onkruid eten leidt tot nieuw feit
 door Ilse Meelberghs

Als kind was het duidelijk. Er is bos. Daar mag bijna alles. Je klimt er in je lievelingseik. Je sjouwt er met geurend hout voor de hut. Een enkele keer neem je de schup mee om een gat te graven. Of je doet er niks, liggend in het lange kriebelgras langs de geurende felgele brem.  
Er is tuin. Daar zit je in, speel je op het gras of in het badje. Als het seizoen daar is maak je een ketting van madeliefjes. 
Er is dierentuin, daar raap je eitjes, rent weg voor verontwaardigde kippen en eenden, aait Moederpoes, zoekt de steeds ontsnappende hond Brutus en voert Rex, de pikzwarte pony. 
En er is moestuin. Daar moet je uit de buurt blijven. Daar komt werk uit. Opdrachten zoals het rangen van een emmer rode besjes of het peulen van een tafelberg heldergroene erwten met af en toe een vette witte made erin. 
  
Wat dit te maken heeft met onkruid eten? 
Nou, het legt een beetje uit hoe ik planten heb leren onderverdelen. Wat in de moestuin staat is veilig en smakelijk eten. Geen sperziebonen zijn zo lekker als die uit den hof van os mama. Wat in de tuin staat is mooi. En de rest is onkruid: lekker eten voor de pony en kippen, materiaal om hutten mee te bouwen of een ondergrond voor niksen. De logische gevolgtrekking: ik eet alleen wat in de moestuin staat, onkruid eet ik niet dus onkruid hoort niet in de moestuin. 
 
  
Echt nooit onkruid of mooie planten gegeten? 
Toch wel.  Met Moe -de straatgrootmoeder- plukten we jonge scheuten van paardenbloemen en bakten de lekkerste pannenkoeken ooit. Ik pluk af en toe voorzichtig wat dingen in de tuin om thee van te maken. Vijf geurende viooltjes belanden bovenop de pasta met witte saus en spruiten. Gewoon omdat het er leuk uitziet. Bij de omelet met brandnetel kook ik de brandnetel veel te lang om zeker te zijn dat de brand eraf is. Een beetje spelen met onkruid. Geen overtuigde onkruid-eter. 
 
Wat was er dan dit keer anders? 
Ik vraag het me ook af. Ik had zin om een lekkere boterham ook mooi te maken. De viooltjes zijn uitgebloeid en de kleur geel ontbreekt op mijn regenboogbrood. Marianne had me recent verzekerd dat je ook de paardenbloemen veilig kan eten. Zo kwamen de felgele sliertjes paardenbloem op mijn brood terecht. Toen ik mijn regenboog online deelde kwam er een uitprobeertip: paardenbloemengelei.
Ik had wel zin in natuur voelen en ging aan de slag. Boodschappen doen gaat ook in  coronatijden tamelijk snel. 
Vervolgens 100 bloemen plukken. Nooit gedacht dat ik die in 10 minuten bij elkaar zou hebben en dat er dan nog bloemen over zouden zijn in de tuin.  
Helemaal zeker weet ik nog steeds niet of dat groen aan de onderkant van de bloem er perse af moet. Ik pulk het er wel af want dan voel en zie ik keer op keer de prachtige structuur van de bloem. Nog wat koken, zeven en ander gedoe. 
Twee uur na het besluit om gelei te gaan maken staan er potjes paardenbloemsap op het aanrecht. Sap, je ging toch gelei maken? Voor gelei is geleisuiker nodig. Die is gemaakt van dierenspul. Ook al ben ik geen 100% veganist, ik  heb mezelf beloofd om alle nieuwe kookdingen vegan te doen. Sap van onkruid uit de tuin dus.
 

Hoort onkruid nu wel in de tuin? 
Nagenietend van het doen en het resultaat komt het inzicht. Een voedselbos, mijn hoogste ideaal in ecologisch tuinieren, is niet alleen een bos dat je aanlegt zodat je er veel van kan eten. Het is voor mij spannender dan dat. Het is eten wat er al in het bos staat. Onkruid eten dus. En dan hoort onkruid dus wel in de tuin. Dan blijven de paardebloemen niet per ongeluk maar expres staan. En dat feit druist in tegen alles wat ik geleerd heb over goed tuinierschap. 
  
Wat ik nu ga doen met deze wijsheid? 
Ik weet het nog niet. De extraverte paardebloemen zijn bijna uitgebloeid. De volgende uitdaging in de tuin is kattenstaart (Heermoes). Het groeit welig en vertelt dat mijn grond te weinig mineralen heeft. De kattenstaart haalt die mineralen vanuit de diepte naar boven lees ik bij de deskundigen. Uitroeien of laten staan en eten?
 
Recept voor paardenbloemsap
 
 
Het maken van paardenbloemsap is een dankbaar karweitje, dat ongeveer een half uur tijd vraagt. 
 
Pluk rond het middaguur op een zonnige dag geopende paardenbloemen (6 volle handen). Doe de bloemen (zonder steel) in de pan samen met twee citroenen (in stukken) en laat deze zachtjes koken in 1 tot 1,5 liter water. Filter dit en druk daarbij de bloemen heel goed uit.  Een takje bloeiende rozemarijn of tijm in de potjes zorgt voor wat extra aroma bij de pittige honingachtige smaak. Kook 1 liter van het vocht samen met 15 grote eetlepels honing of 400 gram suiker. Giet de siroop kokend heet in flessen. Daarna kun je het op elk gewenst moment aanlengen met water of koolzuurhoudend water. De holle stelen van de paardenbloemen laten zich lenen als rietje.  Laat voor het zicht wat bloemen zitten in de fles. 
 

Een leuke site om een kijkje te nemen is die van Salus. Salus verkoopt sappen, van Aardappelsap tot Weegbreesap. Voor als je het liever kant en klaar koopt. 
 
Geneeskrachtige planten
 
In deze nieuwsbrief neem ik je mee naar het rijk der geneeskrachtige planten. Dit keer aandacht voor de Paardenbloem. 
 

Paardenbloem -  Taraxacum officinale

Composietenfamilie

Merkwaardig is dat de paardenbloem vóór de 15e eeuw nooit als zodanig in de kruidenboeken wordt genoemd. Pas in 1546 beschrijft Bock de plant als urinedrijvend middel. In de officiële geneeskunde had men in vroeger eeuwen weinig waardering voor de paardenbloem, al bleef het volksgebruik algemeen.
 
In het begin van de 20e eeuw leeft de belangstelling plotseling op, er ontstaat zelf een taraxacotherapie, die tot een veel bredere waardering leidt. Dat het gebruik zo algemeen wordt hangt misschien ook samen met het zeer algemene voorkomen. Overal vindt men de paardenbloem, het hele jaar door. Het is een moeilijk uit te roeien , overblijvend, kruid, dat na zonsopgang steeds blijmoedig zijn bloemen opent voor een ruime kring van belangstellenden. Bijen halen er honing uit, kinderen vermaken zich ermee en vroeg opstaande stedelingen gaan het als Molsla oogsten.
 
Als stamplant voor het geneeskundig gebruik is over deze plant het laatste woord nog niet gesproken. De bekende Nederlandse paardenbloemspecialist Professor van Soest komt tot bijna 200 soorten en ondersoorten binnen de aloude Taraxacum officinale, en de vraag is welke het meest werkzaam is.
 

Werkzame bestanddelen:
bitterstoffen, inuline, looistof, anorganische zouten, provitamine A, vitamine B, C, triterpeenderivaten, flavanoïden.

Eigenschappen:
aansterkend, bloedzuiverend, eetlustopwekkend, galsecretie-bevorderend, vitamine C-aanvullend.
 
Aambeien, aderverkalking, asthenie, cholesterol, geelzucht, huid, jicht, lever, malaria, nier- of galstenen, obstipatie, reuma, spataderen, voorjaarskuur, wrat.
 
 
Marianne Janssen-Willems
Voedingsdeskundige
Natuurgeneeskundige
Tussen de Bruggen 14 - 6063 NA Vlodrop
0475 527561 - 06 46022065
 
 
 
Foto's zijn eigendom van Marianne Janssen-Willems (tenzij anders vermeld)
Copyright - niets uit deze nieuwsbrief mag zonder toestemming worden overgenomen.