'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

12 oktober 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
28ste zondag door het jaar - A-jaar 2017.
"Feest voor iedereen"

Jes. 25, 6-10a  -  Fil. 4, 12-14. 19-20  -  Mt. 22, 1-14
"Help me, God"
Ik hoop dat ik U hoor, God,
wanneer Gij mij uitnodigt om feest te vieren
en te delen in uw vreugde.

Ik weet dat Gij alleen het beste met me voorhebt,
maar toch twijfel ik soms aan U.
Wil dan vrienden sturen
die me op de kruispunten van mijn leven komen afhalen
en me tot bij U brengen.

En help me bij elke ontmoeting
het feestkleed van de vriendschap
en de liefde te dragen,
ook wanneer ik zal sterven
en wanneer Gij mij vragen zult
of ik met heel mijn leven heb liefgehad.
Erwin Roosen
 
Jes. 25, 6-10a "De sluier die alle naties bedekt wordt verscheurt"
 
De Heer van de machten richt op deze berg voor alle volken een feestmaal aan met uitgelezen gerechten, een feestmaal met belegen wijnen, verrukkelijke, uitgelezen gerechten, belegen, gelouterde wijnen. Op deze berg verscheurt Hij de bedekking die over alle volken ligt, de sluier die alle naties bedekt. De Heer God vernietigt de dood, en veegt de tranen van alle gezichten, op heel de aarde wist Hij de smaad van zijn volk uit: de Heer heeft het gezegd! Op die dag zal men zeggen: `Dat is onze God.’ Wij hoopten op Hem en Hij heeft ons gered. Dat is de Heer, op wie wij hoopten; laat ons blij zijn en juichen om de redding die Hij heeft gebracht. Want op deze berg rust de hand van de Heer.
Fil. 4, 12-14. 19-20 — "Aan God zij de heerlijkheid"
Broeders en zusters,
Ik weet wat het is om armoede te lijden, ik weet ook wat het is om in overvloed te leven. Ik ben volledig ingewijd. Ik kan volop eten en ik kan honger lijden, ik kan in overvloed leven en ik kan armoede lijden. Ik kan alles aan, dankzij Hem die mij kracht geeft. Toch hebt u er goed aan gedaan mij te helpen in mijn moeilijkheden. En mijn God zal vanuit zijn rijkdom in al uw noden voorzien door u de heerlijkheid te schenken in Christus Jezus. Aan onze God en Vader zij de heerlijkheid tot in alle eeuwigheid! Amen.
 
Mt. 22, 1-14 — "Velen zijn geroepen, weinigen uitgekozen"
Opnieuw sprak Jezus tot de hogepriesters en oudsten van het volk in gelijkenissen: `Met het koninkrijk der hemelen gaat het als met een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon. Hij stuurde zijn slaven om de gasten te roepen die voor de bruiloft genodigd waren, maar ze wilden niet komen. Hij stuurde weer andere slaven met de opdracht: `Zeg tegen de genodigden: Kijk, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en het mestvee zijn geslacht, en alles staat gereed. Kom naar de bruiloft.” Maar ze trokken zich er niets van aan en gingen hun eigen weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn handel. De overigen grepen zijn slaven vast, mishandelden en vermoordden hen. De koning werd woedend. Hij stuurde zijn soldaten, liet die moordenaars ombrengen en hun stad in brand steken. Toen zei hij tegen zijn slaven: `Het bruiloftsmaal is klaar, maar de genodigden waren het niet waard. Ga nu dus naar de kruispunten van de wegen, en nodig iedereen die je maar tegenkomt uit voor de bruiloft.” Die slaven gingen naar de wegen en brachten iedereen mee die ze tegenkwamen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal liep vol met gasten. Maar toen de koning binnenkwam en de gasten zag, merkte hij iemand op die geen bruiloftskleding aan had. Hij zei tegen hem: `Vriend, hoe ben je hier binnengekomen zonder bruiloftskleding?” Hij wist niets te zeggen. Toen zei de koning tegen de dienaren: `Bind hem aan handen en voeten en werp hem in de uiterste duisternis.” Het zal daar een gejammer zijn en een tandengeknars. Immers, velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitgekozen.’
"Feest voor iedereen"
Meestal worden we lang op voorhand uitgenodigd voor een huwelijksfeest. We kijken er naar uit. Vrouwen denken al aan hun kapsel en aan wat ze zullen aantrekken. Jonge mensen denken al aan hun geliefkoosde muziek en dans. Ze zullen wel uit de bol gaan tot in de kleine uurtjes. Fijnproevers watertanden al van al het lekkers dat op tafel zal komen. Een uitnodiging voor zo'n huwelijksfeest sla je zomaar niet af. Je zou al ziek moeten zijn of toevallig in het buitenland zitten.
 
In het evangelie dat we vandaag lezen gaat het dan nog wel om een koning die uitnodigt! Het gaat om het huwelijksfeest van de prins. Je wordt 'ten paleize' uitgenodigd! Een koninklijk feestmaal met alles erop en eraan. Zeg nu zelf: wie laat zo 'n kans voorbijgaan? Antwoord: alle genodigden! Er komt niemand. Geen kat. Hoe is dat nu mogelijk? Misschien was er iets mis met de post? Je weet maar nooit. Dus komt er een tweede, dringende uitnodiging. En opnieuw komt er niemand opdagen. Niemand. Je moet dan weten dat in het Oosten een uitnodiging weigeren een grove belediging is. De koning blijft dus letterlijk met de gebakken peren zitten. Maar het verhaal wordt steeds erger. Want diegenen die een tweede keer werden uitgestuurd worden mishandeld, sommigen zelfs vermoord. Het is al te gortig! De koning wordt dan heel woest, laat de moordenaars ombrengen en steekt de stad in brand. De grote middelen! Maar het verhaal gaat nog verder. Voor de derde keer wordt er uitgenodigd. Iedereen wordt nu van de straat geplukt. Wie men maar vindt. 'Goeden en slechten' staat er. De zaal in het paleis loopt vol. Wat een buitenkans! Je kan vanzelfsprekend niet verwachten dat al die mensen van de straat, totaal verrast en onverwacht in die koninklijke feestzaal terecht gekomen, chique uitgedost zijn. En toch is dat blijkbaar het geval. Want er is er eentje die in het oog springt omdat hij er maar heel gewoon bij loopt. Een of andere arme sloeber. Kan hij er wat aan doen als ze hem zomaar, in zijn sjofel plunje, het paleis binnen loodsen? Maar de sukkelaar wordt aan handen en voeten gebonden en eruit gegooid. Terug de straat op! Wat een bizarre parabel is dat! Eigenlijk een knotsgek verhaal.
 
De vraag is wat voor blijde boodschap er nu in zo'n onmogelijk verhaal steekt. Wat bedoelt Matteüs met deze parabel van het mislukte bruiloftsfeest? De eerste zin is eigenlijk al belangrijk: Jezus sprak tot de hogepriesters en de oudsten van het volk. Deze parabel is een antwoord, een reactie op religieuze leiders die niet aanvaarden dat Jezus aan tafel gaat met zondaars. Met tollenaars en prostituees. In het Rijk Gods van Jezus worden mensen onverdiend en om niet uitgenodigd om plaats te nemen aan het goddelijk vriendschapsmaal. M.a.w. Gods Liefde voor ons, mensen, is onvoorwaardelijk, belangeloos, gratuit.
 
Is het dan zo moeilijk voor ons, om ons met dit gratuite aanbod van liefde in te laten?
 
In een van zijn boeken vertelt dominee Nico Ter Linden dat hij aan de kinderen van het schooltje in zijn dorp vroeg: begrijpen jullie dat nu? De tafels zijn gedekt, de spijzen zijn warm, de wijn staat klaar, maar de zaal blijft leeg. Waarom komen die genodigden nu niet? Een jongetje in de klas steekt de vinger op en antwoordt: "Ze zijn bang dat ze hem moeten terugvragen."
 
Daar steekt wat in! Bang om terug te vragen. Bang om te dicht bij die Jezus te komen. Bang om hem te vragen binnen in je leven te komen. Liever wat afstand houden. Want Jezus opent je ogen voor waar het op aankomt. Als we Jezus binnen laten, zijn manier van denken en doen toelaten, dan moet er misschien het een en ander veranderen in ons leven. Deze parabel rekent af met een manier van denken die alleen weet heeft van veel verdienen, van presteren, van macht en aanzien verwerven. Van zo hard werken dat men geen tijd heeft voor het wezenlijke. Een leven van drukte en jacht. In zo'n leven is gratuite liefde zonder eigenbelang, zonder bijbedoelingen, nonsens. Aandacht hebben voor mensen, respect, attenties, kunnen luisteren, waardering hebben, tijd maken voor gesprek van hart tot hart, mensen bevestigen, dat wordt dan afgedaan als belachelijk en nutteloos. Dat is een andere wereld waar men onverschillig voor is. De genodigden tot de bruiloft zijn onverschillig. Ze gaan naar hun akkers of naar hun zaken. Ze doden de dienaars van de koning. Hier zinspeelt Matteüs duidelijk op de profeten die gedood werden. Het leven en de boodschap van Jezus liggen in dezelfde lijn. Daarop steunt ons christelijk leven. Die onvoorwaardelijke gratuite liefde toelaten in je leven. Ingaan op die genadige onverdiende liefde die God in Jezus ons aanbiedt en ze terug geven aan anderen. Dat betekent dan veel dingen en 'waarden' waarop je je leven baseert, relativeren en loslaten. Je laat je leven dan bepalen door het evangelische Rijk Gods van Jezus. En dat is een heel proces. Een 'omkering van alle waarden'.
Wie kunnen dat proces het best aan? Wie zijn er het minst bang voor? Wellicht zij die zich bevinden op de kruispunten van het leven. Die het kruis al gezien en ervaren hebben. De 'verliezers' in onze welvaartsmaatschappij. De 'losers', zoals men ze noemt. Zij die weerloos en machteloos niet kunnen optornen tegen de overmacht van geld en geweld. Die uit de boot vallen. Die niet mee kunnen. De vele marginalen.
 
Jezus heeft zich vooral gericht tot deze marginale mensen. De leiders van het joodse volk zijn niet ingegaan op Jezus uitnodigende boodschap. Ze hebben hem afgewezen en geliquideerd. Maar armen, zieken, gebrekkigen, onreinen, zondaars en tollenaars zaten bij Hem aan tafel in alle vriendschap en genegenheid. Zij stelden hun hart in vertrouwen open voor Jezus en zijn blijde boodschap. Dat is het feestgewaad dat iedereen moest aantrekken om deel te nemen aan de koninklijke bruiloft. Door dit vertrouwen zijn we bereid het andere en nieuwe van het evangelie in ons leven toe te laten. Authentieke evangelische liefde kan het leven tot een 'feest' maken: “Feest voor iedereen!”
 
De man zonder feestgewaad die er wordt uitgegooid is de mens die nog vol wrok en haat zit . Hij kan dat onverdiende van Gods liefde niet plaatsen. Hij eist nog straf en genoegdoening. Hij is de mens van de plicht en de wet. Innerlijk is hij niet blij en gelukkig door onvoorwaardelijke gratuite liefde. Hij kan die dan ook geen handen en voeten geven, gebonden als hij is door farizeïsme, legalisme en formalisme. We kunnen denken aan de oudste zoon in de parabel van Lucas over de barmhartige vader. Die oudste wil ook niet deelnemen aan het feest voor de jongste zoon. Hij is de man van de plicht en het harde werk die liefde verdient. Maar de vader is voor hem even lief als voor de jongste. Lucas is bij uitstek de evangelist van de milde barmhartigheid. Matteüs volgt meer de harde lijn. Denk maar aan de strafrede tegen de farizeeërs. In zijn parabels oordeelt hij zwart-wit . Dikwijls is er sprake van buitensluiten. Matteüs is scherp en hard om ons te behoeden voor farizeïsme. De tegenpool van het christelijk leven.
 
Misschien kunnen we bedenken dat we nooit helemaal over heel de lijn en altijd christelijk zijn. Dat die gratuite onvoorwaardelijke en barmhartige milde liefde niet altijd en overal zuiver aan bod komt. Dat we als christenen ook nog uitsluiten, afwijzen, veroordelen. We noemen ons wel christenen, en willen dat ook zijn, maar soms zijn we ook farizeeërs. De uitnodiging van Godswege blijft. Ons antwoord is soms: ‘ja... maar!’ Echt christen worden is een opdracht voor een heel leven!
@preekvdw
"Een uitnodiging"

We zijn uitgenodigd.
Vanaf de hoeken van de straten
zijn we geroepen om deel te nemen
aan het bruiloftsfeest van de Zoon.
We zijn welkom aan zijn tafel.
We mogen deelhebben
aan het feest van het leven.
We zijn van harte welkom.
Onze afkomst, onze daden
doen er niet toe.
De deur naar de feestzaal
staat open voor iedereen.
 
Maar soms komt het ons niet uit.
Zaken gaan nu eenmaal voor.
We willen eerst onszelf
veilig stellen.
Of we hebben andere dingen te doen.
Brood en spelen maken ons
soms doof voor de uitnodiging.
Er wordt zo vaak een beroep
op ons gedaan.
Onze agenda is al overvol,
de werkdruk al te groot.
Een andere keer misschien…
 
We zijn allen uitgenodigd.
Het feest moet doorgang vinden,
met of zonder ons.
Het kan niet uitgesteld worden.
Zonde, als je die uitnodiging
naast je neerlegt.
Want dan gaat voor jou
het feest niet door.
 
Wim Holterman
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

   
Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.