'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

4 oktober 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
27ste zondag door het jaar - A-jaar 2017.
"De ultieme bekering"

Jes. 5, 1-7  -  Fil. 4, 6-9  -  Mt. 21, 33-43
"Ik heb je nodig"
Ik heb je nodig
– zegt God –
om mijn droom van een rechtvaardige
en mensvriendelijke samenleving
stap voor stap uit te bouwen.

Je moet daar geen hoeksteen van worden,
laat dat maar aan Jezus over.

Maar wat Ik wel van je verwacht,
is dat je doet wat je kunt
om je christen-zijn te vertalen
in concrete dienstbaarheid
en in gedeelde vreugde.

Durf daarom te kijken
in het diepste van het hart van je medemensen.
En misschien ontdek je
dat je mijn naam waar kunt maken
door er te zijn voor anderen, zomaar,
net zoals Ik er wil zijn voor jou.
Erwin Roosen
 
Jes. 5, 1-7 "Hij hoopte op recht, maar zag onrecht"
 
Ik wil zingen voor mijn dierbare vriend, het lied van mijn dierbare vriend en zijn wijngaard. Mijn vriend had een wijngaard op een vruchtbare helling. Hij spitte hem om, verwijderde de stenen en beplantte hem met edelwingerd. Hij bouwde er een wachttoren en kapte ook een wijnpers uit. Nu verwachtte hij dat hij druiven zou dragen, maar hij bracht slechts wilde bessen voort. Welnu, bewoners van Jeruzalem, mensen van Juda, doe uitspraak tussen Mij en mijn wijngaard. Wat kon Ik nog voor mijn wijngaard doen dat Ik niet heb gedaan? Waarom bracht hij slechts wilde bessen voort, terwijl Ik verwachtte dat hij druiven zou dragen? Welnu, Ik zal u vertellen wat Ik met mijn wijngaard ga doen. Zijn omheining haal Ik weg, zodat hij kaal wordt gevreten; zijn muren verniel Ik, zodat hij wordt vertrapt. Een wildernis maak Ik ervan, hij wordt niet gesnoeid en niet gewied, distels en doorns groeien er hoog, en de wolken verbied Ik om hem met regen te besproeien. De wijngaard van de Heer van de machten is het huis van Israël, zijn bevoorrechte planten zijn de mensen van Juda. Hij hoopte op recht, maar Hij zag onrecht, Hij zag geen betrachting, maar verkrachting van recht.
Fil. 4, 6-9 — "De Heer is nabij"
Broeders en zusters,
Verheug u altijd in de Heer. Nog eens: verheug u! Uw vriendelijkheid moet bij alle mensen bekend zijn. De Heer is nabij. Wees niet bezorgd, maar laat al uw wensen bij God bekend worden door te bidden en te smeken en door een dankgebed te zeggen. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw hart en uw gedachten bewaren in Christus Jezus. Tenslotte, broeders en zusters, blijf aandacht besteden aan al wat waar en edel is, rechtvaardig en rein, beminnelijk en aantrekkelijk, aan al wat deugd heet en lof verdient. En breng in praktijk wat u geleerd en overgeleverd is, en wat u van mij hebt gehoord en gezien. Dan zal de God van vrede met u zijn.
 
Mt. 21, 33-43 — "Hij is de hoeksteen geworden"
In die tijd sprak Jezus tot de hogepriesters en oudsten van het volk: Luister naar een andere gelijkenis. Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde. Hij zette hem met een omheining af, groef er een perskuil in en bouwde er een wachttoren. Hij verpachtte hem aan wijnbouwers en vertrok naar het buitenland. Maar toen de tijd van de vruchten gekomen was, stuurde hij zijn slaven naar de wijnbouwers om de vruchten in ontvangst te nemen. De wijnbouwers grepen zijn slaven vast; de een gaven ze een pak slaag, een ander doodden ze, een derde stenigden ze. Hij stuurde toen andere slaven, meer dan de eerste keer, en ze deden met hen hetzelfde. Later stuurde hij zijn zoon naar hen toe, met de gedachte: mijn zoon zullen ze ontzien. Maar toen de wijnbouwers de zoon zagen, zeiden ze tegen elkaar: `Dat is de erfgenaam. Kom, laten we hem doden en zijn erfdeel in bezit nemen.” Ze grepen hem vast, gooiden hem de wijngaard uit en doodden hem. Welnu, wanneer de eigenaar van de wijngaard komt, wat zal hij dan met die wijnbouwers doen?’ Ze gaven Hem ten antwoord: Hij zal die ellendelingen een ellendige dood bezorgen, en de wijngaard zal hij aan andere wijnbouwers geven, die vruchten aan hem afdragen wanneer het er de tijd voor is.’ Jezus zei tegen hen: `Hebt u nooit in de Schriften gelezen: De steen die de bouwlieden afgekeurd hadden, die is de hoeksteen geworden. De Heer heeft dit gedaan; het is een wonder in onze ogen? Daarom zeg Ik u: Het koninkrijk van God zal u ontnomen worden en gegeven worden aan een volk dat de vruchten van het koninkrijk voortbrengt.
"De ultieme bekering"
Het beeld van de wijngaard is heel vertrouwd in de Bijbelse literatuur. Het wordt vaak geassocieerd met een intieme relatie. Ook het gebruik van dit beeld om de relatie tussen God en het volk tot uitdrukking te brengen, roept een bijzondere vertrouwelijkheid op. Zoals liefhebbende partners elkaar nabij zijn in de wijngaard, zo ook God en zijn volk. Al zijn er in Zeeland geen wijngaarden, we kunnen ons daar toch wel iets bij voorstellen.
En toch is oplettendheid geboden. De gelijkenis van de wijngaard heeft namelijk een bewogen geschiedenis achter de rug. Een geschiedenis met bijzonder pijnlijke gevolgen voor de relatie tussen christenen en joden. De parabel is namelijk vaak zo uitgelegd dat hij uitbeeldt wat zich feitelijk heeft afgespeeld in de relatie tussen beide gemeenschappen: de christenen hebben de plaats van het ongelovige joodse volk ingenomen. Vanwege zijn onverbeterlijke halsstarrigheid heeft het volk Israël zijn bijzondere positie als uitverkoren volk verspeeld. Zij hebben immers, zoals de parabel suggereert, de profeten die door God gezonden waren verworpen. Uiteindelijk hebben ze zelfs de zoon van God vermoord. Daarom is de liefde van God uitgegaan naar een volk dat wel naar de profeten luistert, en dat zijn zoon wel erkent: de christelijke kerkgemeenschap.
 
Deze voorstelling heeft de joodse gemeenschap in een bijzonder negatief daglicht geplaatst. Men heeft hen inderdaad beschuldigd van godsmoord. Jezus was toch de enige zoon van God. Op grond hiervan is de joodse gemeenschap in de loop van de geschiedenis ettelijke keren vervolgd geweest en het voorwerp geworden van spot en haat. Het duurt tot het pontificaat van paus Johannes XXIII eer daar voorgoed verandering in komt.
 
En inderdaad, een aandachtige lezing van de context waarin deze parabel thuishoort, laat een andere ‘pointe’ zien. We zitten volop in de polemische sfeer die zich in de loop van Jezus’ optreden heeft ontwikkeld. Een vijandige sfeer ten aanzien van de hogepriesters en de oudsten van het volk. Zij interpelleren Jezus over zijn bevoegdheid. Omtrent hetgeen hij doet en zegt. Jezus geeft echter geen antwoord rechttoe rechtaan. In plaats daarvan vertelt hij een parabel. Een verhaal met een dubbele bodem, met de bedoeling zijn tegenstanders te confronteren met hun eigen houding.
 
Het incident situeert zich namelijk op een ogenblik dat het einde van het Matteüsevangelie in zicht komt. We naderen de ontknoping. Het is al een hele tijd dat de leiders zich ergeren aan zijn optreden, omdat ze voelen dat hij hun gezag ondermijnt. Daarom ook komen ze luisteren naar wat hij te vertellen heeft. En telkens weer komt hun ergernis tot het kookpunt: ze kunnen zijn bloed wel drinken. Steeds vaker proberen ze hem daarom te schofferen en in verlegenheid te brengen.
 
Jezus is hen echter te slim af. Hij gaat niet in op het debat. In plaats daarvan vertelt hij een verhaal dat iedereen begrijpt. Maar met een dubbele bodem. Over een prachtige wijngaard die een grote oogst opbrengt en over pachters die helemaal geen zin hebben om de oogst af te staan aan de rechtmatige eigenaar.
 
Iedereen begrijpt het verhaal: de pachters zijn de machthebbers. Zij hebben de zaak onder controle. En het verhaal maakt duidelijk hoe Jezus over hen denkt: hun dagelijkse bezigheden hangen aan elkaar van list en bedrog. Wat dat oplevert is dood en ellende. De mensen die recht hebben op de vruchten van de grond, trekken aan het kortste eind. De omstanders snappen meteen wat Jezus bedoelt. De gewone mensen komen te kort door de listen en het bedrog van de machthebbers. Ze komen zelfs zoveel te kort dat ze er onder door gaan. Geen sprake van gerechtigheid, van eerlijkheid, van ‘allen zijn geroepen’. En Jezus laat zijn toehoorders zelf het oordeel uitspreken over de pachters. "Wat dunkt u", vraagt hij hen. "Hij zal hen een ellendige dood doen sterven en de wijngaard aan anderen geven die wel de vruchten afdragen."
 
Die eerste woorden die de omstanders uitspreken klinken hard. We begrijpen echter de verontwaardiging die er in doorklinkt en we zouden allicht ook zo reageren. Het valt echter op dat Jezus zich die woorden niet eigen maakt. Zijn oordeel is veeleer een oproep. Hij zegt: "het rijk Gods zal u ontnomen worden en gegeven aan een volk dat wel de vruchten opbrengt". Hij spreekt geen veroordeling uit. Hij vertelt de parabel eigenlijk als een ultieme poging om mensen tot inkeer te brengen. Om hen tot het besef te brengen dat list en bedrog niet thuis horen in het rijk van God.
 
En inderdaad, na de moord op zijn zoon, is de heer van de wijngaard niet terug gekomen om de pachters uit te roeien. Er is geen sprake van vergelding. God neemt geen wraak. De verrezen Christus is evenmin teruggekeerd om de joden te veroordelen. Hij neemt geen wraak. De parabel is bedoeld als een laatste poging om mensen tot inkeer te brengen. Wanneer de verrezen Christus terugkeert, dan is het om zijn geest te schenken aan wie zich daarvoor openstelt. Zo doorbreekt hij de spiraal van geweld en agressie, van list en bedrog. Zo maakt hij echt een nieuw begin. Zoals Jezus geleefd en gesproken heeft, zo begint het nieuwe leven. Het vraagt van allen een houding van openheid en ontvankelijkheid. De terugkeer van Christus betekent geen afrekening, maar de gave van zijn geest aan allen die zich daarvoor open stellen.
@preekvdw
"De vruchten van het Rijk"

De aarde is niet ons bezit.
We hebben ons leven niet in de hand.
Als mens op deze aarde
zijn we een voorbijganger.
In de korte tijd die ons is toegemeten
hebben we de taak goede vruchten te dragen.
 
De waarde van ons leven wordt niet bepaald
door het bezit dat we vergaren.
Het enig belangrijke is
wie we als mens zijn.
Ons leven is goed
voor zover we bijdragen aan het geluk
en het welzijn van anderen.
Ons leven is waardevol,
als we al het mogelijke doen
om van onze aarde een paradijs te maken.
 
We zijn als pachters in de wijngaard.
De opbrengst komt ons niet toe,
maar aan hen die met ons leven
en die na ons de aarde bewonen.
We worden uitgenodigd
om ons steentje bij te dragen
aan het bouwwerk van het Rijk van God.
 
De hoeksteen hiervan is
de man van Nazareth.
Verzameld rondom Hem
en in navolging van Hem,
kan ons leven blijvend
goede vrucht dragen,
tot opbouw van mens en wereld.
 
Wim Holterman
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

   
Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.