'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

13 september 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
24ste zondag door het jaar - A-jaar 2017.
"Onberekenbare maar niet onbereikbare vergiffenis"

Sir. 27,30-28, 7  -  Rom. 14,7-9  -  Mt. 18,21-35
"Een warm hart"
Lieve God,
ik hoop dat U begrijpt
dat het niet altijd even gemakkelijk is
om vergeving te schenken
en nieuwe kansen aan te reiken.
Toch wil ik U vragen dat U mij helpt
om het telkens opnieuw te proberen,
tot zeventig maal zeven keer als het moet.
Laat mij niet wachten
tot de andere de eerste stap zet
of tot de situatie zo muurvast zit
dat er geen uitweg meer is.
Maar geef mij de durf zélf het initiatief te nemen
en met een warm hart naar medemensen toe te gaan,
op dezelfde manier zoals U naar mij toekomt. 

Erwin Roosen
 
Sir. 27,30-28, 7 "Koester geen wrok"
 
Wrok en woede zijn iets afschuwelijks: alleen een zondaar blijft ermee lopen. Wie wraak neemt, zal de wraak van de Heer voelen: Hij zal zijn zonden nooit uit het oog verliezen. Vergeef je naaste zijn onrecht: dan worden, wanneer je erom bidt, jouw eigen zonden kwijtgescholden. Kan een mens die tegenover een medemens in zijn woede volhardt, bij de Heer zijn heil komen zoeken? Kan hij die onverbiddelijk is voor zijn medemens, om vergeving bidden voor zijn eigen zonden? Als iemand die zelf maar een mens is, in zijn wrok volhardt, wie zal dan verzoening bewerken voor zijn zonden? Denk aan het einde en houd op met haten; denk aan de ondergang en de dood en houd je aan de geboden. Denk aan de geboden en koester geen wrok tegen je naaste; denk aan het verbond met de Allerhoogste en zie door de vingers wat maar onwetendheid is.
Rom. 14,7-9 — "Hem behoren wij toe"
Broeders en zusters,
Niemand van ons leeft immers voor zichzelf alleen, en niemand sterft voor zichzelf alleen. Zolang wij leven, leven wij voor de Heer, en sterven wij, dan sterven wij voor de Heer: of wij leven of sterven, Hem behoren wij toe. Daarvoor is Christus gestorven en weer levend geworden: om Heer te zijn over doden en levenden.
 
Mt. 18,21-35 — "Tot zeventig maal zeven keer"
In die tijd kwam Petrus bij Jezus en zei: `Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder vergeven als hij mij iets misdoet? Tot zeven keer toe?’ Jezus zei hem: `Niet tot zeven keer toe, zeg Ik je, maar tot zeventig maal zeven keer toe. In dit opzicht gaat het met het koninkrijk der hemelen als met een koning die met zijn dienaren afrekening wilde houden. Toen hij begonnen was met afrekenen, werd er iemand bij hem gebracht die een schuld had van tienduizend talenten. Omdat hij niet kon betalen, gaf de heer het bevel om hem met vrouw en kinderen en alles wat hij had te verkopen, zodat hij zou kunnen betalen. Daarop viel de dienaar voor hem neer en vroeg: `Heb geduld met mij, en ik zal u alles betalen.” De heer kreeg met die dienaar te doen en liet hem vrij, en hij schold hem het geleende geld kwijt. Toen die dienaar buiten kwam, trof hij een van zijn mededienaren, die hem honderd denariën schuldig was; hij greep hem bij de keel en zei: `Betaal wat je me schuldig bent.” Daarop viel zijn mededienaar voor hem neer en smeekte hem: `Heb geduld met mij, en ik zal je betalen.” Dat wilde hij niet, integendeel, hij liet hem zelfs gevangenzetten tot hij het verschuldigde bedrag betaald zou hebben. Toen zijn mededienaren zagen wat er gebeurd was, waren zij buitengewoon ontstemd en gingen alles wat er gebeurd was aan hun heer vertellen. Toen riep zijn heer hem bij zich en zei: `Jij slechte dienaar, ik heb je heel die schuld kwijtgescholden, toen je mij daarom smeekte. Had juist jij geen medelijden moeten hebben met je mededienaar, zoals ik medelijden heb gehad met jou?” En zijn heer werd zo kwaad, dat hij hem overleverde aan de beulen, totdat hij heel zijn schuld zou hebben terugbetaald. Zo zal ook mijn hemelse Vader met jullie doen, als niet ieder van jullie zijn broeder van ganser harte vergeeft.’
"Onberekenbare maar niet onbereikbare vergiffenis"
Petrus vindt dat zeven keer vergiffenis schenken aan iemand die je kwaad deed al een hele prestatie is. Maar Jezus zegt neen: “je moet zeventig maal zeven keer” vergiffenis schenken. Dat is 490 keer. Daar geraak je de tel bij kwijt. En dat is juist Jezus’ bedoeling. In zijn wereld, het Rijk Gods, wordt niet geteld. Er zijn geen grenzen aan vergiffenis schenken. Wat is de motivatie van Jezus voor een onbeperkte vergeving? Dat maakt hij duidelijk in de parabel over de knecht die door zijn heer tienduizend talenten werd kwijtgescholden. Maar een moment later vloog die man een medeknecht naar de keel omdat die hem slechts honderd denariën schuldig was. Nu moeten we even omrekenen. Tienduizend talenten is een fabelachtige som. Want één talent is gelijk aan zeshonderd denariën. Een denarie was toen het dagloon van een landarbeider. Het gaat dus om tienduizend keer zesduizend daglonen! Zo ongeveer anderhalf miljoen euro! De schuld van de andere knecht valt daarbij totaal in het niet. Slechts honderd denariën, nog geen driehonderd euro.
 
De heer in de parabel is het beeld van God. Hij vergeeft ons een onbetaalbare schuld. Reeds in het Bijbelboek Exodus (34,6-7) lezen we de reactie van God na de verering van het gouden kalf, de verbondsbreuk van het volk. “Toen riep de Heer zijn naam uit: Ik ben een God die liefdevol is en genadig, trouw en waarachtig. Duizenden geslachten bewijs ik mijn liefde, schuld, misdaad en zonde vergeef ik..." Op een andere plaats staat er dat God onze zonden wegwerpt achter zijn rug. Zoals een verstokte roker een peukje sigaret achteloos weggooit. Jezus, de menselijke verschijning van God, zei voortdurend: “ Wees barmhartig zoals uw hemelse Vader barmhartig is”. Hij vertelde de parabel van de barmhartige vader die zijn jongste zoon, die hem zo op het hart getrapt had, vergiffenis schonk. Jezus vergaf Zacheüs, Maria Magdalena, de overspelige vrouw, zijn beulen die hem kruisigden. Dat is de motivatie waarom christenen vergeven. Omdat God zo oneindig barmhartig is. Omdat Jezus Christus deze goddelijke barmhartigheid openbaarde. Omdat wij hem willen navolgen en daardoor Gods liefde uitbeelden, geschapen als we zijn naar zijn beeld.
 
Maar we mogen daar niet zomaar vlot en simpel over spreken. Er kunnen in een mensenleven dingen gebeuren die zo erg zijn dat vergeven schier onmogelijk is. Denk maar aan de terreur en het geweld her en der. Je moet het maar meemaken dat je meest geliefden door aanslagen omkwamen. Of denk aan Dutroux en wat hij heeft aangericht. Denk aan wat er in onze eigen kerk is gebeurd, of aan partners die elkaar onmenselijk behandelen. Soms is het kwaad zo groot en zo verwoestend dat het niet binnen één mensenleven verzoend kan worden. We mogen de slachtoffers niet opzadelen met een verkeerde oproep tot vergeven. Ze zijn niet geholpen met het advies: je moet het maar vergeven. Je kan het afschuwelijke kwaad hen aangedaan toch niet ontkennen. Woede, agressie en boosheid hebben recht van bestaan. Vergeven is nooit het kwaad bagatelliseren. Maar het is ook niet kwaad met kwaad vergelden. Haat en weerwraak maken de ellende nog groter. Wie alleen maar haat vernietigt zichzelf. Hij, of zij, wordt een tweede keer slachtoffer.
 
Vergeven en vergiffenis krijgen is een ongelooflijk kostbare mogelijkheid die ons wordt gegeven. De enige uitweg om de dodelijke spiraal van het kwaad te doorbreken. Om niet te verharden en te verzieken. 'Zeventig maal zeven keer' is geen onverbiddelijk gebod maar een woord dat wijst naar het wonder van genade . Naar een mogelijkheid vanuit het christelijk geloven.
Soms kan je alleen maar verlangen te vergeven en enkel inwendig vergeven. Zoals die vrouw die op een bezinningsdag zei dat ze haar ex-partner niet kan vergeven. 'Hij heeft mijn huwelijk en de jeugd van mijn kinderen geruïneerd. Maar ik verlang zo ver te komen dat ik hem niet langer haat en vervloek.' Ze wilde haar leven niet laten overheersen door het kwaad. Ze wilde innerlijk genezen en loslaten wat haar was aangedaan.
 
Vergeven is dus niet vergeten zoals men dat dikwijls zegt. 'Zand erover!' Neen. Vergeven is juist onthouden. De waarheid van het kwaad aan het licht brengen. Het ideaal is daarom wederzijdse bekentenis. Uitpraten. Je kan maar iets goedmaken als je weet dat de ander het zal aanvaarden. Je belooft te vergeven als de ander zijn/haar fouten bekent. Het kwaad moet serieus genomen worden en uitgesproken. Maar als slachtoffer mag je niet keihard en meedogenloos zijn zoals de knecht in de parabel. We mogen de ander niet vastpinnen op zijn daad. Een mens valt nooit helemaal samen met zijn daden. Het berokkende kwaad is onomkeerbaar. Maar vergeving doorbreekt juist het definitieve en schept nieuw leven. Vergeving doet opnieuw vertrouwen in het diepste goede in een mens. Dat is bevrijdend en opent toekomst. Dat vraagt veel van beide kanten. Het is soms een lang groeiproces dat veel geduld vereist. Goddank gebeurt het dat mensen het opbrengen om een nieuw begin te maken. Dan daagt er iets van die nieuwe wereld van het Rijk Gods van Jezus. Zeventig maal zeven keer wordt ons gevraagd om zo aan die beweging van bevrijding mee te doen. Het zal niet altijd lukken. Maar diep in ons hart weten we: zonder barmhartigheid is het geen leven. Vergeving schenken en ontvangen wekt ons op tot nieuw leven. Niets strekt zozeer tot geluk als een vergevende liefde.
@preekvdw
"God is onberekenbaar"

God is onberekenbaar groot
in zijn kosmisch gewaad
met sterren onnoembaar, ontelbaar, bezaaid.

God is onberekenbaar diep
in de eeuwen van het mensenverhaal:
in hun pogen en falen,
hun liefde en haat.

God is onberekenbaar ver
als hun hart zich sluit
en Kaïn nogmaals
zijn broeder vermoordt.

God is onberekenbaar klein
als in waanzin de mens zichzelf vergroot
tot meester van goed en van kwaad.

God is onberekenbaar mild
als morgen het hart zich bekeert
en vanzelf een nieuwe toekomst begint.
 
Manu Verhulst
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'. Ook via dat kanaal sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Google+...
Heb je geen account op 'Facebook', kan je ons ook - zonder account - terugvinden via 'Google+'.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.