'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

30 november 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
1ste zondag van de Advent - B-jaar 2017.
"Waakzaamheid"

Jes. 63,16b-17.19 64,3b-7  -  1 Kor. 1,3-9  -  Mc. 13,33-37
"Met open ogen durven kijken"
Ik hoop dat je je niet in slaap laat sussen
door de welvaart en de onverschilligheid
van de samenleving
– zegt God –
maar dat je waakzaam blijft
voor de zorgen en de vragen
van mensen om je heen
en met open ogen durft te kijken
naar hun pijn en naar hun vreugde.

Alleen op die manier kan je je hart
voorbereiden op mijn komst
en kan Ik in jou geboren worden.

Zorg er dus voor dat je ‘wakker’ blijft
en dat je een heldere kijk bewaart
op de ontwikkelingen in de wereld.
Misschien blijft de kerstster
dan ook boven jouw leven stilstaan
en mag je een bevoorrechte getuige zijn
van mijn menswording.
Erwin Roosen
 
Jes. 63,16b-17.19 64,3b-7 "Scheur de hemel open, daal af"
 
U, Heer, onze Vader, van oudsher heet U onze verlosser. Waarom, Heer, liet U ons van uw wegen afdwalen, waarom liet U ons hart verstenen, zodat het U niet meer vreest? Keer terug, omwille van uw dienstknechten, de stammen die uw eigendom zijn. Als U de hemel toch openscheurt om af te dalen! De bergen zouden wankelen voor uw aangezicht. Geen oog heeft een god buiten U gezien, die zo optreedt voor de mensen die op Hem vertrouwen. U ontmoet mensen die recht doen, en uw wegen gedenken. U bent kwaad, want wij zondigden. U bent kwaad op ons omdat we zondigden, toch worden wij gered. Wij hebben ons allemaal verontreinigd, heel onze gerechtigheid werd als bevlekte kleren; wij zijn allen al verwelkte bladeren de wind van onze zonden blaast ons weg. Niemand is er die uw naam nog aanroept, niemand heeft de moed om op U te steunen; want U hebt uw gelaat voor ons verborgen, en ons prijsgegeven aan onze schuld. En toch, Heer, bent U onze vader. Wij zijn de leem, U bent de boetseerder, wij zijn allen het werk van uw hand.
1 Kor. 1,3-9 — "God is getrouw"
Broeders en zusters,
Genade en vrede voor u vanwege God onze Vader en de Heer Jezus Christus! Steeds weer zeg ik mijn God dank voor zijn genade, die u in Christus Jezus is gegeven. Want in Christus bent u in ieder opzicht rijk begiftigd met alle gaven van woord en kennis, naarmate het getuigenis over Hem bij u ingang vond. Geen enkele genadegave ontbreekt u, en u ziet vol verwachting uit naar de openbaring van onze Heer Jezus Christus. Hij zal u laten standhouden tot het einde, zodat u geen verwijt kan treffen op de dag van onze Heer Jezus Christus. Getrouw is de God die u geroepen heeft tot gemeenschap met zijn Zoon, onze Heer Jezus Christus.
 
 Een jaar lang Marcus aan het 'Woord'...
Met het begin van de Advent slaan we ook een ander evangelie open: Marcus.
Marcus die voor het eerst het nieuwe genre evangelie componeerde. Hij is de oudste van de vier evangelisten die ons overgeleverd werden door onze Katholica.
Dat deze katholieke moeder het kaf van het koren heeft gescheiden en daardoor weinig meel heeft overgehouden is een zaak voor een andere discussie. Maar toch wil ik terzijde opmerken dat er veel meer dan vier evangelies gecirculeerd hebben in de eerste eeuwen na Christus en dat er een heel groot deel verdwenen is, of ons slechts bereikte buiten de Katholika om. Wij baseren ons hier op vier evangelies die sterk werden gekneed door Marcus.
Marcus stond trouwens prototype voor de overige drie evangelies. Dat Marcus niet alleen qua vorm maar ook qua inhoud zeer determinerend geweest is, is een zaak waar we ons pas de laatste decennia bewust van zijn geworden. Marcus schreef zijn evangelie in Rome, in het jaar 71, een jaar na de val van Jeruzalem. Hij schreef voor, wat wij nu, antisemitische Romeinen zouden noemen.
 
De Romeinen hebben het jaar voordien oorlogsbelasting moeten betalen om het leger te kunnen uitrusten dat naar Palestina was vertrokken om daar de opstandige Joden een toontje lager te doen zingen. Komen aandraven met een Messiaanse Jood was hetzelfde als staan roepen in een woestijn. Maar voor deze onmogelijke opdracht stond Marcus. Kunnen we hem dan verwijten dat hij zijn Romeinse toehoorders een beetje naar de mond praatte. Want net zoals deze typische Marcussaus die over het evangelie druipt, Zo hangt er aan de andere evangelisten ook altijd wel een historische geur.
Mattheüs spreekt altijd ten voordele van zijn kleine Christen-gemeente te midden van een grote joods samenleving. Lucas heeft het voor de Grieken en Johannes, Tja Johannes is mystiek, en Marcus is dus pro Romeins.
Maar wanneer we de historische horizon proberen weg te denken, dan komen tot een meer authentiek begrijpen van zijn  woorden van zo’n 2000 jaar geleden.
Naar Arnout Malfliet,
Filosofenfontein.
 Mc. 13,33-37 — "Kijk uit, wees waakzaam"
Kijk uit, wees waakzaam. Want je weet niet wanneer het moment daar is. Het is als met iemand die naar het buitenland is, zijn huis heeft achtergelaten en het beheer heeft overgedragen aan zijn knechten, ieder zijn eigen taak, en aan de poortwachter heeft opgedragen om waakzaam te zijn. Wees dus waakzaam, want je weet niet wanneer de heer des huizes komt, ’s avonds laat of midden in de nacht of bij het kraaien van de haan of bij het eerste ochtendlicht, zodat hij niet onverwacht komt en jullie in slaap vindt. Wat Ik jullie zeg, zeg Ik tegen iedereen: wees waakzaam.’
"Waakzaamheid"
Nooit was de waakzaamheid zo groot als in deze tijd. Zoemers, beepers, opflitsende helle lichten, snerpende alarmsignalen beveiligen onze huizen en wagens. Onzichtbare stralen en elektronische ogen houden ons alom in de gaten. Die alertheid is nog verhoogd door de dreiging van het terrorisme, de aanslagen die al lang niet meer ver van ons bed gebeuren. Nooit is men zo op zijn qui-vive geweest als nu. Elk mogelijk teken van onraad, bedreiging, onveiligheid wordt meteen opgevangen en gesignaleerd. Maar is het dit soort waakzaamheid waarover het evangelie spreekt?
 
Wat bedoelt Marcus als hij zegt: "Kijk uit, wees waakzaam"? Het is niet uit angst en wantrouwen dat we waakzaam moeten zijn volgens het evangelie, maar wel uit verwachting en vertrouwen omdat iemand op komst is naar wie we al zo lang uitzien. De advent roept op om waakzaam te zijn voor de komst van God in ons midden. Advent is wachten en verwachten, uitzien naar de Heer. Dat vraagt een voorbereiding en waakzaamheid. Vier weken lang willen we samen wachten op God. Mooi gezegd, maar wachten we wel werkelijk op God? We merken eigenlijk maar weinig van zijn komst in ons leven. Waar is God in ons leven, als het moeilijk gaat, als ik ziek ben, als ik oud word? God lijkt te volharden in het zwijgen.
De profeet Jesaja smeekt God om dit stilzwijgen te doorbreken: "Scheur toch uw hemel open en daal af. Blijf niet eindeloos zwijgen, u bent toch onze Vader!" (vgl. Jesaja 64,3-8). Juist in de duistere dagen van het leven, vraagt het evangelie om waakzaamheid. God is de komende, vooral en juist in deze schijnbaar godverlaten wereld. God komt tot ons in duizend, duizend dingen, maar we moeten er oog voor leren hebben. Een verhaal hierover kan veel duidelijk maken.
 
Op een nacht verscheen Christus aan een vrome weduwe en zei haar dat hij morgen bij haar op bezoek zou komen. De weduwe stond onmiddellijk op en begon haar huis te schrobben en te boenen totdat alles blonk als een spiegel. Nauwelijks was ze daarmee klaar of er werd aan de deur gebeld. Vol verwachting ging de vrouw opendoen. Daar stond haar dochter, die in de buurt woonde. Moeder, vroeg ze, mag ik mijn kleintje een uurtje bij jou laten? Ik moet even boodschappen gaan doen. Het spijt me, kind, antwoordde de vrouw, vandaag kan het echt niet, want ik verwacht hoog bezoek. Tegen de middag werd er weer aan de deur gebeld, nu stond er een bedelaar, die van tijd tot tijd een bord soep en een boterham kreeg. Nee, zei de vrouw, vandaag gaat het niet, ik heb echt geen tijd. Een uurtje later werd er weer gebeld en daar stond de pastoor, die op zijn ronde was om geld in te zamelen voor de restauratie van zijn kerk en van de gelegenheid gebruik wilde maken om even een praatje te komen maken. Het spijt me, meneer pastoor, zei de weduwe, kom een andere keer terug, ik heb nu echt geen tijd, ik verwacht bezoek. Zo ging de dag voorbij. Teleurgesteld ging de weduwe naar bed.
's Nachts verscheen Christus haar opnieuw en zei: "Tot driemaal toe heb ik je willen bezoeken, maar je had telkens geen tijd. Je hebt het gunstige ogenblik aan jou voorbij laten gaan."
 
Zo komt God voortdurend in ons leven in de gestalte van mensen die ons nodig hebben: een klein kind, een vreemde voorbijganger, een bejaarde vrouw... We hebben het vorig weekend nog gehoord, precies op het feest van Christus, koning van het heelal: "Wat jullie aan de minsten van mijn broeders doen, hebt je aan mij gedaan” (Matteüs 25,40). Als morgen Christus bij ons aanklopt, zullen we dan zien dat hij het is? Daarom zei Jezus: Wees waakzaam. God komt op een uur en op een wijze die we niet verwachten. Ik had honger, ik was ziek, zat in de gevangenis... Zullen we dan zien dat hij het is? Laten we onze ogen niet sluiten voor de zorgen en de vragen van mensen om ons heen, maar waakzaam blijven voor ieders levensverhaal. Laten we ons hart niet afschermen voor het grauwe en gerimpelde gezicht van de arme die om hulp vraagt, maar samen met hem of haar zoeken naar een betere toekomst. In het gelaat van de arme of zieke medemens komt Christus ons tegemoet.
@preekvdw
Wat zijn onze verwachtingen ?

Met Kerstmis vieren we de geboorte
van een nieuwe wereld.
Tenminste, met Kerstmis geven we stem
aan onze hoop en ons verlangen
dat die nieuwe wereld er komen zal.
De hoop dat vrede mag groeien
en het verlangen naar een plek
waar mensen zich geborgen mogen weten.

Elk jaar opnieuw,
miljoenen mensen tussen hoop en vrees,
tussen droom en realiteit,
tussen verlangen en dagelijkse orde.

Met welke verwachting vieren we dit jaar Kerstmis?
Hopen we dat na 24 december alles anders zal zijn?
Geloven we dat Jezus de wereld zal redden?
Zijn we ervan overtuigd dat zijn geboorte alles zal veranderen?
Dat ruzie, oorlog en de verharding om ons heen
als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen?

Uit 'Samen Tegen Armoede'
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'.
Ook via dat kanaal sturen we onze
'Preek van de week' de wereld in.

   
Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.