'PREEK VAN DE WEEK'
Uw vitamientje voor de geest

12 juli 2017
 
Voor onze website: KLIK HIER
Stuur ons een e-mail: KLIK HIER
15de zondag door het jaar - A-jaar 2017.
"Een les van hoop en optimisme"

Jes. 55,10-11  -  Rom. 8,18-23  -  Mt. 13,1-23
"Met open oren en hart"
Ik hoop dat je oren goed genoeg horen
en dat je hart ver genoeg openstaat
om te ontdekken wat Ik met je voorheb
– zegt God –
en om het beste van jezelf te geven
bij de uitbouw
van een rechtvaardiger wereld.

Het is geen gemakkelijke opdracht
waar je voor staat
maar Ik weet
dat Ik aan je zoeken en proberen
groeikracht zal geven,
tot heel de aarde, én alle mensen op die aarde,
de kleuren zullen dragen van mijn verbond
– zegt God.

Erwin Roosen
 
Jes. 55,10-11 "Het Woord dat komt uit mijn mond"
 
“Zoals de regen en de sneeuw uit de hemel vallen en daar pas terugkeren wanneer zij de aarde hebben gedrenkt, haar vruchtbaar hebben gemaakt en haar met groen hebben bedekt, wanneer zij het zaad aan de zaaier hebben gegeven en het brood aan wie moet eten; zó zal het ook gaan met het woord dat komt uit mijn mond; het keert niet vruchteloos naar Mij terug; het keert pas weer wanneer het mijn wil heeft volbracht en zijn zending heeft vervuld.”
Rom. 8,18-23 — "Wees niet zonder hoop"
Broeders en zusters,
ik ben ervan overtuigd, dat het lijden van deze tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid waarvan ons de openbaring te wachten staat. Ook de schepping verlangt vurig naar de openbaring van Gods kinderen. Want zij is onderworpen aan een zinloos bestaan, niet omdat zij het zelf wil, maar door de wil van Hem, die haar daaraan onderworpen heeft. Maar zij is niet zonder hoop, want ook de schepping zal verlost worden uit de slavernij der vergankelijkheid en delen in de glorierijke vrijheid van de kinderen Gods. Wij weten immers, dat de hele natuur kreunt en barensweeën lijdt, altijd door. En niet alleen zij, ook wij zelf, die toch reeds de eerstelingen van de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten over ons eigen lot, zolang wij nog wachten op de verlossing van ons lichaam.
 
Mt. 13,1-23 — "Zijn als goede grond"
Op zekere dag verliet Jezus zijn huis en ging aan de oever van het meer zitten. Toen verzamelde zich bij Hem een menigte zó talrijk, dat Hij in een boot moest stappen om daar plaats te nemen, terwijl de hele menigte langs het strand bleef staan. Hij sprak tot hen over vele dingen in gelijkenissen. “Eens - zo begon Hij – ging een zaaier uit om te zaaien. Bij het zaaien viel een gedeelte op de weg en de vogels kwamen het opeten. Een ander gedeelte viel op de rotsachtige plekken, waar het niet veel aarde had; het schoot snel op, omdat het in ondiepe aarde lag. Toen de zon was opgekomen, kreeg het te lijden van de hitte, zodat het verdorde bij gebrek aan wortel. Weer een ander gedeelte viel onder de distels en deze schoten op, zodat het verstikte. Een ander gedeelte tenslotte viel op de goede grond en leverde vrucht op: deels honderd-, deels zestig-, deels dertigvoudig. Wie oren heeft, hij luistere.” Zijn leerlingen kwamen Hem vragen: “Waarom spreekt Gij tot hen in gelijkenissen?” Hij gaf hun ten antwoord: “Aan u is het gegeven de geheimen van het Rijk der hemelen te kennen, maar aan hen is het niet gegeven. Aan wie heeft, zal gegeven worden, en wel in overvloed; maar wie niet heeft, hem zal nog ontnomen worden, zelfs wat hij heeft. Als Ik tot hen spreek in gelijkenissen, dan is het omdat zij, ofschoon zij ogen hebben, niet zien en ofschoon zij oren hebben, niet horen of begrijpen. Zo wordt in hen de profetie van Jesaja vervuld die aldus luidt: Met uw oren zult gij luisteren en toch niet verstaan, met uw ogen zult gij kijken en toch niet zien. Want verhard is het hart van dit volk, met hun oren luisteren ze slecht en hun ogen doen zij dicht, uit vrees dat zij zouden zien met hun ogen, met hun oren zouden horen, met hun hart zouden verstaan, zich zouden bekeren en Ik hen zou genezen. Maar gelukkig úw ogen, omdat zij zien, en úw oren, omdat zij horen! Want voorwaar, Ik zeg u: Vele profeten en rechtvaardigen hebben verlangd te zien wat gij ziet, maar zij hebben het niet gezien; en te horen wat gij hoort, maar zij hebben het niet gehoord. Gij dan, luistert naar de gelijkenis van de zaaier: Zo dikwijls iemand het woord van het Koninkrijk wel hoort, maar niet begrijpt, komt de boze en rooft weg wat gezaaid ligt in zijn hart; dat is hij die op de weg gezaaid is. Die op rotsachtige plekken werd gezaaid, is hij die het woord hoort en het terstond met blijdschap opneemt: maar hij heeft geen wortel geschoten, hij leeft bij het ogenblik, en als hij omwille van het woord onderdrukt of vervolgd wordt, komt hij onmiddellijk ten val. Die gezaaid werd tussen distels is hij, die het woord wel hoort, maar dit wordt door de zorgen van de wereld en de begoocheling van de rijkdom verstikt en zo blijft het zonder vrucht. Maar die in goede aarde werd gezaaid, is hij die het woord hoort en begrijpt en daarom vrucht draagt; bij de één is de opbrengst honderdvoudig, bij een ander zestigvoudig en bij een ander dertigvoudig.”
"Een les van hoop en optimisme"
In mijn plattelandsdorp zijn – naast grote landbouwbedrijven – gelukkig ook nog heel wat kleinere boerenbedrijfjes te vinden. Ik herinner me nog dat enkele jaren geleden één van deze kleinere boeren me zei: “Het evangelieverhaal over die zaaier is me een raadsel. Een boer kijkt toch goed uit zijn ogen als hij zijn kostbare zaaigraan uitstrooit. Zou hij er dan niet op letten dat het allemaal op vruchtbare grond terechtkomt, en niet op de weg, op keiharde grond en op een plek waar distels groeien?” Ik antwoordde hem: “Je bent in goed gezelschap. De leerlingen van Jezus begrepen het ook niet. Ze hadden uitleg nodig”. En die boer weer: “Ja, maar als ik die begin te lezen, begrijp ik er helemaal niets meer van. Een gelijkenis vertelt men toch om iets duidelijk te maken en niet om het te verbergen”.
 
Als die boer hier nu zat te luisteren, zou ik hem eerst uitleggen dat je een parabel zoals die van de zaaier moet lezen als een beeldverhaal. Om het te verstaan, moet je je verbeelding laten werken. Je moet de beelden doen spreken. Jezus heeft aan zijn leerlingen uitgelegd wat de beelden van de parabel verbeelden. Alleen aan zijn leerlingen. Voor de grote menigte moest de betekenis van de parabel een raadsel blijven, door hun eigen schuld. Hun oren waren verstopt en hun ogen verblind.
 
In de christelijke gemeenschap waarvoor Matteüs zijn evangelie geschreven heeft, zullen ze hem wel begrepen hebben. Ze waren een minderheid. De grote meerderheid van  de Joden had geen oren naar hun boodschap en geen begrip voor hun christelijke wijze van leven. Ze hoorde wel, maar wilde niet luisteren. Ze zagen wel, maar wilde niet zien. Het zaad van Gods Woord was aan hen niet besteed. Ze  kregen niets te weten van de geheimen van Gods koninkrijk. Maar de christenen mochten zich verheugen. Ze werden gelukgewenst omdat ze met open oren luisterden en met open ogen zagen. Aan hen werden de geheimen van het koninkrijk onthuld. De geheimen achter de beeldspraak van het kwistig uitgestrooide zaad.
 
Het kost ons niet veel moeite het beeldverhaal van de zaaier te lezen door de bril van de Matteüsgemeenschap en onze verbeelding te laten werken. We zitten in een vergelijkbare situatie. Ook weer die van een minderheid.
 
In het beeld van de zaaier moeten we in de eerste plaats God zien die aan het werk is. Hij is niet als een slordige boer die er zomaar op los zaait. God is genereus. Hij spreidt zijn woord over de hele wereld uit, over alle velden en wegen, waar ook maar mensen wonen. Overal kunnen ze het horen.
 
Het kan ons treurig stemmen dat Gods Woord tegenwoordig zo weinig gehoor lijkt te vinden. Maar zo was het al toen het evangelie werd geschreven. De beelden van de parabel spreken voor zich: zaad dat op de weg valt en kapot wordt getrappeld, zaad op de rotsgrond waar het geen  wortel kan schieten, tussen de distels die het overwoekeren.
Zou vandaag dan ook niet één vierde van het zaad in ontvankelijke grond vallen en vruchten in overvloed voortbrengen? Door dat kleine gedeelte op maar een stukje grond kan de hele streek worden gezegend.
 
Maar treurig kunnen we toch vooral worden als we bedenken dat we in het beeld van de zaaier de mensen, ook onszelf, moeten zien door wie God zijn Woord verspreidt. De moed schijnt velen in de schoenen te zinken: gelovige ouders en opvoeders, catechisten, voorgangers en predikanten, gewone gelovige mensen. We zijn een minderheid geworden, we hebben de indruk dat alles wat met geloof te maken heeft niet meer ernstig wordt genomen, in een hoek geduwd en ook nog  belachelijk gemaakt.
Ik zie bij velen de neiging om zich als egels op te rollen of zich af te  zonderen met de kleine groep van gelijkgezinden.
Maar als we ons zo laten ontmoedigen, missen we de pointe van de parabel, zijn 'zedenles'. Want ook deze parabel eindigt in een 'zedenles'. Dat is niet een waarschuwend opgestoken vinger: Let op, zorg ervoor dat je vruchtbare bent! Neen, het is een les van hoop en optimisme. Het zaad van Gods Woord wordt hoe dan ook nooit tevergeefs gezaaid. We lezen het ook in de poëtische woorden van de profetische belofte van Jesaja. Gods Woord is als de regen en de sneeuw die vanuit de hemel de aarde komen drenken. Het keert niet onverrichterzake naar de hemel terug.
 
Gods Woord moet op vruchtbare bodem in ons zodanig kunnen groeien dat we erdoor gedreven worden om het te doen klinken in de wereld waarin we leven. Dit wil niet zeggen dat we met onze God en ons geloof te pas en te onpas moeten komen aandragen bij mensen die er niet in geïnteresseerd zijn. We moeten in grote bescheidenheid door onze inzet, door onze humor en optimisme meeleven en openstaan waar het nodig is. Zo geven we het bevrijdende Woord op onze manier gestalte bij degenen die troost en steun nodig hebben. Zaaien zoals de milde zaaier, zonder te berekenen wat de ander daarmee zal aanvangen. 
 
@preekvdw
"Een jongeman had een droom..."

Achter de toonbank in een winkel
zag hij een engel staan.
'Wat verkoopt u, mijnheer?', wilde hij weten.
De engel antwoordde vriendelijk: 'Alles, wat u maar wil.'
De jongeman zei: 'Dan had ik graag
een mooi getuigschrift
een boeiende en goedbetaalde job
een gelukkig gezin
een wereld zonder honger
een wereld zonder oorlog
een...'

Toen viel de engel hem in de rede en zei:
'Excuseert u mij,
u hebt mij verkeerd begrepen.
Wij verkopen hier geen vruchten, mijnheer,
wij verkopen alleen de zaden en
de uitnodigingen om eraan te beginnen werken.'
Predikbroeders in woord en daad
Dominicanen in Vlaanderen in de twintigste eeuw
De orde der dominicanen, ook gekend als predikbroeders of predikheren, bestaat in 2016 achthonderd jaar.
Op vraag van de Vlaamse dominicanen heeft de faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven een boek samengesteld waarin de recente geschiedenis van de dominicanen in Vlaanderen centraal staat. Onderzoekers van de faculteit hebben origineel werk verricht in verband met figuren en activiteiten die het Vlaamse dominicaanse leven in de twintigste eeuw karakteriseren.
De rode draad in het boek is dan ook de verkondiging of prediking 'in woord en daad', die tot het wezen van het dominicaanse leven behoort. Of het nu gaat om spirituele, theologische, culturele, sociale of politieke kwesties, de dominicanen hebben, tot vandaag, steeds blijk gegeven van wat in hun motto 'Veritas' besloten ligt: ze zijn rusteloze Godzoekers die doorheen de tijd hun leven in dienst stellen van de steeds weer te ontdekken waarheid. De predikbroeders hebben op hun eigen wijze het verhaal van Dominicus gestalte gegeven in de geschiedenis van kerk en maatschappij in Vlaanderen. Hiervan wil dit boek een weerslag bieden.

Met bijdragen van Dries Bosschaert, Marcel Braekers, Mark De Caluwe, Bernard de Cock, Georges De Schrijver, Ignace D'hert, Leo Kenis, Mathijs Lamberigts, Anton Milh, Toon Osaer, Stephan van Erp, Dries Vanysacker en Sander Vloebergs.
 
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 25,95euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Dominicus ontmoeten
Dominicus de gedreven prediker

De Spaanse priester Dominicus stichtte achthonderd jaar geleden de Orde der Predikers, beter bekend als de dominicanen.
Na een moeizaam begin groeide de Orde uit tot een invloedrijke internationale beweging van religieuze mannen en vrouwen, tot op de dag van vandaag.
 
In dit boek leren we Dominicus kennen als een gedreven prediker die voortdurend biddend en denkend contact hield met God. Tegelijk had hij oog voor de concrete noden en vragen die op zijn pad kwamen. Een heilige om na te leven. 

De auteur van het boek, Paul Dominikus Hellmeier ( °1977, Landshut, Duitsland) trad in 1999 in bij de orde van de dominicanen.
Van 2010 tot 2015 was hij werkzaam als docent middeleeuwse wijsbegeerte.
Thans is hij rector van de Theatinerkerk in München en prior van het daaraan verbonden Dominicanenklooster.
Als abonnee bij 'Preek van de week' kan u dit boek,
voor de prijs van 16,50 euro,
rechtstreek bestellen via de website van uitgeverij 'Halewijn' te Antwerpen: Klik hier. 
Download deze preek en de lezingen als word-bestand
Wil je dus verder aan de slag met de lezingen en de 'Preek van de week'...
Dan kan je hieronder alles downloaden als word-bestand.
 
 ! KLIK HIER ! 
Onze abonnees...
Dubbel ontvangen...
Misschien ontvangt u deze 'Nieuwsbrief' op twee e-mailadressen. Mogen we u dan vragen één van deze adressen uit te schrijven. Iedere verzending kost ons trouwens centjes.
 
Een nieuw e-mailadres...
Wenst u uw 'Nieuwsbrief' in de toekomst op een andere of nieuw e-mailadres te ontvangen, dan kan u onderaan deze 'Nieuwsbrief' die wijziging zelf doorvoeren.
Volg ons ook via...
Facebook...
Vanaf nu zijn we ook te vinden op 'Facebook'. Ook via dat kanaal sturen we onze 'Preek van de week' de wereld in.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
 
Google+...
Heb je geen account op 'Facebook', kan je ons ook - zonder account - terugvinden via 'Google+'.

Klik op het logo... en neem een kijkje.
 
Twitter...
Heb je een account op 'Twitter',
volg ons dan en je krijgt een melding
telkens er een 'Preek van de week' verschijnt. 

 
Klik op het logo... en volg ons.
'PREEK VAN DE WEEK'
Vicariaat van de Vlaamse Dominicanen - Ravenstraat 98 - 3000 Leuven.
Verantwoordelijke uitgever: Pater Marcel Braekers o.p. - Vicaris. E-mail: klik hier
Redactie - webmaster: Peter Gijsbrechts o.p. - E-mail: klik hier
Website: klik hier.