Infobrief Diaconie Brugge  December 2010, 2de jaargang nr. 5



1. Bij wijze van bezinning

In vuur en vlam voor solidariteit
 
 
Solidariteit dat komt niet vanzelf,
dat
is nooit verworven geweest,
ook niet in het verled
en.

Solidariteit werd soms gevoeld,
even maar en dan konden grote verschillen
overbrugd worden om iets te veranderen.

Solidariteit vraagt een nieuwe mentaliteit,
een geest van oprechtheid met
een mentaliteit van : ik heb genoeg,
wat ik doe, doe ik voor u.

Solidariteit is waardering opbrengen,
zich willen inzetten voor een gezamenlijk doel,
hier in de eigen omgeving, maar
ook de ogen wereldwijd gericht.

Solidariteit vraagt openheid,
zich willen geven aan de ander,
zonder iets onmiddellijk terug te vragen.

Solidariteit smeekt om respect,
samenwerken in verscheidenheid met iedereen
met het oog op het welzijn voor iedereen.

Solidariteit is het bindmiddel
tussen mensen en hun kleine vriendenkring
om uit hun kot te komen.

Solidariteit daagt uit,
roept op om te komen tot
openheid en verdraagzaamheid.

Polle Bueckenhout n.a.v. de Sociale Kerstmarkt op de markt in Tervuren op 11 december 2010
 
2. KAJ wint prijs van Vlaams Jeugdwelzijnswerk
 
 
De verkiezing tot Vlaams Jeugdwelzijnswerk van het jaar 2010 door de CERA-stichting is voor KAJ de ideale gelegenheid om haar interimactie extra in de kijker te zetten. We stelden een aantal vragen aan Bart Holvoet, voorzitter van KAJ Vlaanderen.
 
Waarom is KAJ ooit begonnen met de interimactie?
 
Van heel wat werkzoekende jongeren uit onze afdelingen hoorden we een tweetal jaar geleden nogal wat ongenoegen over de manier waarop de interimkantoren hen behandelden. In datzelfde jaar werden deze jongeren uitgenodigd op de Nationale Raad om uit te wisselen over hun ervaringen met interimbureaus, ze waren op zijn zachtst gezegd “not amused”. Er werd toen ook besloten om de bevindingen van onze werkzoekende kajotters te toetsen aan de ervaringen van werkzoekende jongeren die de KAJ nog niet kenden en zo ving de interimactie aan.
 
Kun je enkele concrete voorbeelden geven waarom die werkzoekende jongeren kwaad waren?
 
Jazeker, heel wat van de werkzoekende jongeren vertellen dat ze concreet werk worden beloofd, maar als ze de papieren komen tekenen, dan blijkt de job toch niet door te gaan. Laundry mocht als kok aan de slag in een hotel, uiteraard was hij enorm tevreden. Het interimbureau belde hem om te zeggen dat hij de daaropvolgende dag mocht beginnen. Hij kwam er vol enthousiasme toe, tot bleek dat er  een fout gebeurd was, de hoteleigenaar had enkele maanden voordien al iemand aangenomen.
 
De jonge werkzoekenden krijgen ook veel hoopvolle signalen van de interimbureaus, maar nadien horen ze er niets mee van. Noël uit Oostende werd opgebeld met de melding dat hij naar Adecco in Brugge mocht gaan omdat ze daar iets voor hem hadden. Toen hij er aankwam, bleek niemand van iets te weten, niet van de afspraak en al evenmin van de job waar ze het aan de telefoon over hadden. Ze konden er enkel een nieuw dossier opmaken, maar hij had al een dossier bij Adecco in Oostende. Het was dus een nutteloze verplaatsing, nadien hoorde hij ook niets meer van Adecco Brugge.
 
Het is voor jongeren ook helemaal niet duidelijk wie werk krijgt, wat de criteria zijn. Een voorbeeld is het verhaal van Michael die zag een vacature hangen aan de ruit van Randstad, de opdracht was om valiezen te vervoeren op het vliegveld van Oostende. Hij geloofde oprecht in zijn kansen, want er stond zelfs dat er geen diploma gevraagd werd. Toen hij binnenging en vroeg of die job nog vrij was, antwoordde de consulente van wel. Hij vroeg haar ook of ze kon bellen naar het bedrijf om te vragen of  hij die job mocht hebben. Ze antwoordde meteen het niet zou lukken voor hem omdat hij niet over een A2-diploma beschikte, alhoewel op de vacature duidelijk stond dat er geen diplomavereisten waren. Toen hij de consulente om uitleg vroeg antwoordde ze dat hij toch een diploma nodig had.
Ik denk ook aan het verhaal van een gast uit Oostende die een vacature zag hangen voor een bedrijf waar ze 6 mensen zochten. Hij ging binnen in het kantoor en hoorde de consulente tegen de persoon voor hem zeggen dat hij geluk had, dat hij de eerste kandidaat was. Toen hij aan de beurt was en vroeg naar de job, zei de dame dat alle 6 de plaatsen ingenomen waren. Hij confronteerde haar met wat hij net gehoord had, waarop zij antwoordde dat er inderdaad nog plaats was, maar dat dit toch geen job voor hem zou zijn.
 
Zo hebben we met KAJ al ettelijke verhalen en feiten verzameld.
 
Wat is er tot nu toe al gebeurd?
 
Er zijn op verschillende plaatsen in Vlaanderen en Brussel jongeren bevraagd aan interimkantoren, zo hebben we onder andere in Aalst, Antwerpen, Lokeren, Gent, Brussel, Ieper en Oostende al tientallen verhalen van jongeren verzameld. In Ieper en Oostende mondde dit uit in een eerste persactie met de jongeren. In Ieper deden Rino en Broos hun vele negatieve ervaringen met interimkantoren uit de doeken in “Pinokkio Interim”, de maandag erop mochten ze hun verhaal nog eens overdoen op Radio 2 West-Vlaanderen. In Oostende heette de persactie “Interim Alarm”, Laundry vertelde er een heleboel feiten die de werking van de interimsector aan de kaak stelden, daarenboven zorgde hij ook voor een interimrap.
 
Waarom heeft de CERA-stichting net jullie project verkozen tot Vlaams Jeugdwelzijnswerk 2010?
 
KAJ kiest volgens de CERA-stichting met haar (lokale) interimacties voor een solidaire opstelling en komt op voor de belangen van kwetsbare groepen. Dit doet KAJ door het doordacht opnemen van een signaalfunctie, samen met de jongeren zelf. KAJ werkt niet vanuit een medelijdenperspectief, maar stelt zich op als medestander van de jongeren. In dit fraaie voorbeeld van empowerment beslissen de jongeren mee in alle facetten van het project. Er groeit een gezamenlijke kracht die tot structurele beleidsbijsturing kan leiden in het belang van kwetsbare groepen.
 
Zetten jullie de strijd ook verder?
 
Vanzelfsprekend, we willen op korte termijn nieuwe lokale acties opzetten in de steden waar we verhalen aan het verzamelen zijn, bijvoorbeeld in Antwerpen, Brussel en Aalst. We willen er nog beter in beeld brengen wat werkzoekende jongeren beleven en samen met hen deze nieuwe acties opzetten. Op langere termijn willen we meer acties opzetten en genoeg jongeren engageren op nationaal vlak de manier waarop de bevoegde instanties en de verschillende beleidsmakers jongeren steunen bij hun zoektocht naar werk te verbeteren.

 
 
3. Participatief preventieproject jongvolwassen en schulden: 'laat je gelden'

 
Op 2 december stelden CAW Stimulans Kortrijk en Groep Intro Kortrijk hun Participatief preventieproject jongvolwassen en schulden: "Laat je gelden" voor.

Na 2 jaar werken en zoeken en 10 projectgroepen verder... met inbreng van zowat 80 jongvolwassenen, CAW Stimulans, OCMW's, het collega CAW, de Ipsoc - Katho, Groep Intro, Vlaamse Gemeenschap en Lions Mercurius Kortrijk, presenteren we de resultaten en bevindingen: een Toolbox
Doelstelling: in groepsverband preventief werken rond schulden.
Doelgroep: kwetsbare jongvolwassenen die aan de start staan van hun zelfstandig leven.
Inhoud: een concreet preventief werkpakket met uitgeschreven visie, handleiding en CD-rom met methodieken.
Werkwijze: ontwikkeld vanuit een praktijkervaring in nauwe samenwerking met CAW's, Groep Intro, OCMW's en Ipsoc - KATHO.
Bestellen en info: sabinevergult@cawstimulans.be
 



VANUIT DE ‘HORIZON’ EN HET ‘PERSPECTIEF’…
 
Wie zou ooit in de schilderkunst of de tekenacademie het ‘perspectief’ hebben uitgevonden?
Het lijkt zo simpel als pompwater: je trekt een lijn dwars over je blanke blad – dat is de horizon.  Daarmee is op zichzelf al een klein wonder gerealiseerd. Want meteen verschijnt op dat blad een vóór- en een achtergrond, en alles krijgt diepte en verte. Je hebt door het trekken van die horizontale lijn iets wezenlijks toegevoegd aan al het oppervlakkige; er komt een derde dimensie bij in jouw tekenblad. Zienderogen groeit er een hier én een overkant, met aan die overkant oneindig veel plaats voor vergezichten, visioenen en dromen.
Wanneer je dan nog een punt aanduidt op die horizon (het vluchtpunt, het verdwijnpunt), en alle lijnen van je tekening of schilderij naar dat éne punt gaat richten, dan ontstaat er ‘perspectief’. 

Papa, waartoe dient de horizon?

Er is een prachtig verhaal van de Zuid-Amerikaanse schrijver, journalist en historicus  Eduardo Galeano, waarin een man een hele dag lang op stap gaat met zijn zoontje, in een weidse vlakte zonder huis of kluis.  En dat jongetje stelt alsmaar vragen:
  • Papa, die lijn die we daar zien in de verte, wat is dat?
  • Dat is de horizon, jongetje.
  • De horizon, papa, wat is dat?
  • Dat is de plaats waar de hemel en de aarde elkaar raken, ventje.
  • En is er achter die horizon nog iets papa?
  • Natuurlijk jongetje, daar is nog een heel ander land, dat wij nu nog niet kunnen zien.
    Daar is de overkant.
En dan, na een lange stilte:

  • Papa, hoe komt dat toch: hoe sneller wij stappen, hoe meer de horizon achteruit gaat.
    Waarom komen wij daar nooit dichter bij?
  • Dat is nu eenmaal zo, jongen. Daar kan ik niets aan doen. De horizon, daar kom je nooit helemaal bij.
  • Maar papa, waartoe dient die horizon dan?
  • De horizon, jongetje, die dient opdat wij altijd maar verder zouden blijven stappen...
Wat een geniale uitvinding toch, dat ‘perspectieftekenen’..! Sinds die horizon er is en dat punt, staan wij met zijn allen in een groter, driedimensionaal geheel. Er is een Verte om naar op weg te gaan.  Ons kleine verhaal is voortaan gesitueerd in het landschap van het Grote Verlangen, het maakt deel uit van de grote Droom van ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde…

Ernst Bloch heeft de aandacht gevestigd op het belang van de horizon als de plaats waar de droom van het mogelijke zichtbaar en tastbaar wordt. De plek waar het visioen kan ‘aarden’. Hij spreekt tegelijk heel indringend over het heden als over ‘de frontlijn van de toekomst’, de plaats hier en nu waar over heil en toekomst van de wereld wordt beslist. Op die plaats, zegt hij, ontstaat de hoop, gefundeerd op de menselijke kracht dingen te kunnen en te willen veranderen…

Perspectief bieden…
Met een beetje verbeelding en wat goeie wil kan men in het nieuwe logo van de Dienst Diaconie de horizon uitgetekend zien, waarbij de figuurtjes in de verte als het ware het vluchtpunt of verdwijnpunt vormen van een mogelijke perspectieftekening.
Wij willen met de Dienst Diaconie van het bisdom Brugge - in alle bescheidenheid, maar toch heel kordaat en beslist -  in dat grote perspectief gaan staan. Wij willen alle lijnen van ons denken en handelen steeds weer bundelen en richten op dat ene punt: de concrete mens in nood. Wij willen mee helpen toekomst bieden aan kansloze mensen. Hen structuur en perspectief aanreiken, kansen bieden om te (her)beginnen, uitzicht geven op een nieuw en ander, een menswaardig leven. We willen de banaliteit van een oppervlakkig en uitzichtloos bestaan met hen, door hen en voor hen helpen openbreken naar een ‘derde dimensie’ toe. En dat allemaal in het spoor van de grote ‘Meester van het Perspectief’, de Toekomstmens bij uitstek: Jezus van Nazareth. Hij die heeft gezegd: ‘Ik ben gekomen opdat de mensen leven zouden hebben, en wel in overvloed…’ (Joh. 10,10).
Misschien zal iemand dan opwerpen: ‘Maar wie zal zeggen of dat wat mij hopen bestaat? Ach, het is ermee als met de wegen op aarde: eerst zijn er geen wegen, maar ze ontstaan als mensen in dezelfde richting gaan…’  (Lee Sjuun)
 
 
5. Erfgoeddag zoekt christelijke deelnemers
 
 

BRUSSEL (KerkNet) – Op zondag 1 mei volgend jaar gaat in heel Vlaanderen opnieuw de Erfgoeddag door. Het thema is dit keer ‘Armoe Troef’. „Ook de Kerk vond het altijd belangrijk om aandacht te hebben voor de minderbedeelden”, zegt coördinator Roel Daenen. „Daarom zou het mooi zijn dat ook een aantal katholieke verenigingen en organisaties met hun erfgoed naar buiten zou komen.”
Wie op Erfgoeddag een zoektocht, tentoonstelling, filmvoorstelling of ander initiatief wil organiseren, kan zich nog tot 17 december aanmelden via www.erfgoeddag.be Er zijn wel een aantal voorwaarden aan de deelname verbonden. De activiteit moet op de dag zelf plaatsvinden en een link hebben met het thema. Bovendien moet elk initiatief gratis zijn voor het publiek.
 
6Gastgezinnen gezocht
 
 

De ontploffing van reactor 4 in Tsjernobyl op 26 april 1986, nu bijna 25 jaar geleden, was het begin van een tragedie die zich vele eeuwen zal laten voelen. 
In totaal leven zo'n twee miljoen mensen in gebieden waar de neerslag van plutonium-239, strontium-30 en cesium-137 zo groot is dat er geen dieren zouden mogen gefokt worden en geen landbouwproducten geteeld zouden mogen worden op deze gronden. De middelen ontbreken echter om hier iets aan te doen. 
Vooral kinderen ondervinden de kwalijke gevolgen van dit besmette voedsel. 
Op een  termijn van twee tot drie generaties verwachten radiobiologen een sterke toename van een aantal genetische afwijkingen bij pasgeborenen. Nu al stelt men een toename vast van morfologische afwijkingen, hersendefecten en neurologische problemen. Niet te verwonderen dat er grote onrust heerst onder de bevolking en de bezorgdheid betreffende de kinderen sterk toeneemt.
Om die problemen te helpen verzachten werden overal ter wereld vrijwilligersorganisaties opgericht die tot doel stellen die kinderen uit de besmette regio in gastgezinnen te plaatsen gedurende de vakantiemaanden om hen zodoende een echte gezondheidskuur te geven en zo zijn er héél véél kinderen die naar gezonde streken op vakantie zouden willen gaan. Het is trouwens bewezen dat na één maand in een radioactief-vrije zone, de radioactiviteit in hun bloed drastisch daalt, de gezonde lucht en de gezonde voeding doet hen inderdaad enorm veel deugd.
In dat opzicht werd in 1993 een vzw opgericht: "Vlamingen helpen Tsjernobylkinderen".
Dankzij onze vereniging kunnen ieder jaar meer dan 100 kinderen in Vlaamse gastgezinnen verblijven. Ook in West-Vlaanderen worden nieuwe gastgezinnen gezocht. U kunt de kinderen een perfecte gezondheidsvakantie geven.
Om als gastgezin te fungeren voor de opvang van een Wit-Russich kind worden geen specifieke eisen gesteld. Een vertegenwoordiger van onze vereniging brengt wel een bezoek vooraf aan het kandidaat-gastgezin: hierbij worden de doelstellingen van de vereniging nogmaals duidelijk gesteld, en krijgt de vereniging een globale indruk van de beweegredenen van het gastgezin.
Het eerste jaar kan men slechts voor één maand als gastgezin optreden (juli of augustus). Vanaf het tweede jaar kan men gedurende twee maanden een kind op vakantie krijgen. 
Misschien hebt u ook interesse of kent u iemand die zich geroepen voelt om een gezondheidskuur aan te bieden aan een Wit-Russisch kind. Aarzel dan niet om iemand te contacteren. 

Valerie Grimonprez
Verantwoordelijke West-Vlaanderen
Molenstraat 41
8582 Outrijve

Wim en Cathy Buyck-Vandenbulcke
Elzenlaan 18
8530 Harelbeke
Tel 056 704403 na 18 uur

Wij hopen dat bij het lezen van dit artikel, er vele Vlaamse harten zullen opengaan, er mensen zullen zijn die zich geroepen voelen om ons te steunen in dit toch wel mooi en nobele project en dat wij er zo zullen in slagen om samen met ons allen veel Wit-Russische kinderen gelukkig en vooral gezond te maken.

7. Soep op de Stoep



December: wintermaand, campagnemaand en vanaf nu ook Soep op de stoep-maand! Warme soep. Lekker, gezond en een warm gebaar dat niet veel moeite kost. Dat is de basis van Soep op de stoep, dat jaarlijks in december herhaald wordt.
Welzijnszorg werkt aan armoedebestrijding in Vlaanderen en Brussel. Waarom? Omdat armoede een onrecht is. Tijdens de decembermaand zetten we onze strijd tegen armoede extra in de kijker met Soep op de stoep. Duizenden vrijwilligers trekken de straat op en verkopen dampende, lekkere soep voor de armoedebestrijding in eigen land. Maar het is meer. Soep op de stoep is gezellig en brengt mensen samen. Het laat mensen praten over de armoedeproblematiek in eigen land en laat hun kennismaken met de campagne van Welzijnszorg.

Als je wenst te weten op welke plaatsen in ons bisdom een "soep op de stoep" - activiteit plaatsvindt, volg dan deze link:
 
 

8. Profetische stemmen, werken aan een spiritualiteit van diaconie (10 januari 2011)


"Profetische Stemmen" is een nieuw initiatief van onze diocesane dienst. Hiermee proberen we onze derde opdracht als dienst invulling te geven namelijk het ontwikkelen van een spiritualiteit van diaconie. 
Hiervoor willen we elke tweede maandag van de maand een hele dag samenkomen met geïnteresseerden in de Bremstruik in Roeselare. We zouden ook telkens iemand aan het woord laten die ten volle bezig is met diaconaal werk vanuit een welbepaalde spiritualiteit. 
Onze eerste "Profetische Stemmen" gaat door op maandag 10 januari 2011. En die dag komt Christine Bruggeman een inleiding geven.

Christine Bruggeman werd geboren in 1955 in Beselare bij Ieper. Zij studeerde maatschappelijk werk en werkte eerst in Teledienst Brugge. Haar innerlijke zoektocht bracht haar naar Taizé, waar geloven een universele en oecumenische dimensie kreeg. Terug thuis ging ze theologie studeren aan het seminarie. Alle later werk ligt telkens op deze twee sporen: het nabij zijn van mensen en het ingaan op Gods nabijheid. 
Zo bracht haar dit naar de vormingsdienst van het vicariaat Vlaams Brabant. Een vriendin Kleine Zuster van Charles de Foucauld nam haar in '98 mee naar Trosly waar ze Jean Vanier ontmoette, de stichter van de Internationale Arkgemeenschap. En zo leidde haar weg haar naar mensen met een mentale handicap en hun begeleiders. Sinds 2000 is zij helemaal in de Ark geëngageerd. Momenteel is zij de begeleidster van de Nederlandstalige gemeenschappen.

Verdere informatie over dit nieuwe initiatief van de dienst volgt later deze maand. Maar noteer alvast in je agenda:
 
Profetische Stemmen
maandag 10 januari 2011
De Bremstruik Roeselare
van 10.00 uur tot 16.30 uur

9. Vormingsavond: "Kwaad, schuld en vergeving"



 
 
Op 9 december 2010 organiseert "Tralies uit de weg" een vormingsavond waarin Ilse Cornu het zal hebben over "Kwaad, schuld en vergeving". Deze avond gaat door in de Bovenzaal van het gemeentehuis van Loppem, Dorp 1.

Inhoud

De actualiteit drukt ons voortdurend met de neus op het kwaad. Het lijkt alomtegenwoordig en toch wil (bijna) iedereen het goede... een vreemde paradox!
Waarom doen we kwaad en waarom doen we goed?  Hoe ga je om met schuld van anderen en van jezelf? Wat betekent erkenning voor slachtoffers? Wat doe je met je woede om het aangedane onrecht? Wat is de rol van straf en herstel? Wat is er nodig om te vergeven? Wat is vergeven wel en niet? Is dat altijd mogelijk? En last but not least: mogen we hopen dat het goede het kwade kan overwinnen?
 
Ilse Cornu

Ilse Cornu is theologe, docente ethiek en hoofdredacteur van de magazinereeks “Leven – wat er echt toe doet”. Het laatste nummer “Tussen goed & kwaad” verkent de complexe wereld van schuld, herstel en vergeving.
Zij is gehuwd en moeder van twee volwassen kinderen, en heeft in haar reeds rijk gevulde loopbaan heel wat publicaties verzorgd.

Praktisch

Om diverse kosten te kunnen betalen vragen we een toegangsprijs van 5 euro per persoon. Achteraf kans tot napraten bij een drankje. Iedereen is van harte welkom!

10. Provinciale Vrijwilligerstrofee 2011

Tijdens de Week van de Vrijwilliger in 2011 zal de provincie West-Vlaanderen haar tweede vrijwilligerstrofee uitreiken. Met dit initiatief wil het provinciebestuur de vrijwilligers en het vrijwilligerswerk waarderen en promoten.

De provinciale vrijwilligerstrofee wil een West-Vlaamse vereniging, organisatie of samenwerkingsverband die werkt met vrijwilligers bekronen voor de manier waarop zij met hun vrijwilligers omgaan. Basisvoorwaarde voor deelname is dat de vrijwilligersorganisatie ten minste voldoet aan alle wettelijke verplichtingen omtrent de rechten van vrijwilligers waaronder:

- het voldoende informeren van het vrijwilligers;
- hun vrijwilligers verzekeren voor hun vrijwilligerswerk;
- op een correcte manier omspringen met vergoedingen;
- het respecteren van geheimhouding en privacy.

Daarnaast zal de jury de kandidaat-organisaties beoordelen voor de manier waarop zij zich in hun beleid, projecten of initiatieven gericht op hun eigen vrijwilligers onderscheiden.

Organisaties uit eender welke sector (jeugd, sport, cultuur, bejaardenzorg, gemeente of OCMW...) kunnen tot en met 5 januari 2011 hun gemotiveerde kandidatuur indienen bij het Provinciaal Steunpunt Vrijwilligerswerk van West-Vlaanderen. Enkel kandidaturen per gewone post of per e-mail worden aanvaard.

Er werd een standaarddocument ontwikkeld dat kan dienen om uw kandidatuur in te dienen. Dit document kan opgevraagd worden bij het Provinciaal Steunpunt en zal vanaf eind deze week ook op de website van het steunpunt terug te vinden zijn.

De West-Vlaamse prijs wordt tijdens de Week van de Vrijwilliger 2011 bekend gemaakt.

Wie wordt de opvolger van het Begeleidingscentrum Spermalie uit Brugge en gaat aan de haal met de Vrijwilligerstrofee 2011?
 
 
11. Laat je strikken (vrijwilligersveters)
 
Ook dit jaar kun je opnieuw terecht bij het provinciaal steunpunt voor de unieke 
"Vrijwilligersveters". De groene schoenveters verbeelden jouw engagement in het vrijwilligerswerk én je kunt er anderen mee strikken om méé te stappen.
Zet je beste beentje voor en draag de groene schoenveters wanneer je vrijwilligerswerk verricht! Dit kan tijdens een activiteit, ledenfeest en vooral tijdens de Week van de Vrijwilliger van 28 februari tot en met 6 maart 2011.
Met de schoenveters in de schoenen help jij mee het vrijwilligerswerk in de kijker te stellen en kan je misschien nieuwe vrijwilligers werven!
Vrijwilligers zijn immers onmisbaar op weg naar een duurzame samenleving. Vraag dus om veters en laat je strikken in je vereniging, dienst of wijkcomité.*
Verder verspreidt het steunpunt ook opnieuw stapkaartjes. Deze stapkaartjes vormen de aankondiging van de provinciale campagne die meerdere acties omvat in de periode van december 2010 tot maart 2011. Ook deze stapkaartjes kunnen verkregen worden bij het provinciaal steunpunt.*

*zolang de voorraad strekt
 
12. Film "Miss Homeless" + Situatie in Oostende
 

Diocesane Dienst Diaconie Brugge, Bosdreef 5 Torhout, info@diaconiebrugge.be, 0488/809178