Nieuwsbrief 1 februari 2011 Jaargang 3, nr 1.
Veerle Wauters Koophandelstraat 7 3270 Scherpenheuvel 0497 31 71 26 veerle@jugo.be www.jugo.be http://jugo.be/blog	Fijne Imbolc! Jawel ... ze leeft nog! De vorige nieuwsbrief dateert van 1 oktober; het lijkt alweer zo lang geleden... Maar ik ben er weer ;-) De afgelopen maanden heb ik me als een beer in zijn winterhol gevoeld. De winter is de periode die ons uitnodigt om naar binnen te keren, om stil te worden, om onder de grond te kruipen zodat we in de lente als vernieuwd weer naar boven kunnen komen. Ookal laat onze huidige manier van leven niet echt toe dat we dit radicaal toepassen (we kunnen moeilijk allemaal enkele maanden verlof nemen op ons werk), toch is het mogelijk om de energie en sfeer van de winter persoonlijk te beleven. In november en december kan je heel goed voelen hoe alles donkerder en stiller wordt. Het leven in de natuur lijkt stil te vallen. Iedereen blijft binnen en wil gaan cocoonen. Veel mensen geven aan in deze periode last te hebben van depressieve neigingen. De vraag is of dit altijd werkelijk “depressie” is. De winter nodigt ons uit om stiller te worden en naar binnen te keren, ons bezig te houden met onszelf, met wat er in ons leeft, met hoe we ons voelen. Het eind van het jaar is ook het moment om een balans op te maken van het voorbije jaar en stil te staan bij hoe we het komende jaar graag willen zien verlopen. Wanneer we in de loop van het jaar geen tijd hebben gehad om voldoende stil te staan bij verdrietige momenten en onszelf zijn voorbijgelopen door alsmaar flink door te doen, dan kunnen we daar in de winter een stevige weerslag van krijgen. Als we dan naar binnen keren, botsen we op het verdriet en de frustratie die daar opgeslagen zitten. Je kan dat als depressie ervaren maar je kan het ook zien als een kans om wat je had weg geduwd nu naar boven te laten komen en los te laten zodat je een pak lichter aan het nieuwe jaar kan beginnen. Daarenboven is het een kans om te gaan ontdekken hoe het komt dat je in de loop van het jaar verdriet of frustratie ophoopt. Op welke manier loop je aan jezelf voorbij, laat je over je grenzen gaan en blijven moeilijke situaties zich steeds maar weer herhalen? Als je daar meer inzicht in krijgt, kan je ook voorkomen dat dit zich verder zal blijven herhalen en krijg je de kans om op een andere manier in het leven te staan, lichter, meer tevreden, vrijer,... Deze winter heb ik nog veel sterker dan de vorige jaren die nood aan naar binnen keren gevoeld. Het hervallen in een ziekte die ik dacht overwonnen te hebben, noodzaakte me om stil te worden en mezelf een hele hoop vragen te stellen. Wat mij betreft, is fysieke ziekte een veruiterlijking van een emotioneel onevenwicht. De meest blijvende en stabiele 'oplossing' is dan ook het emotionele onevenwicht herstellen... Als een beer in mijn winterhol heb ik me enkele maanden terug getrokken uit de drukte van de sociale contacten, uit het feestgedruis, uit de vele afleidingen en alles wat ik nog 'zou moeten doen',... Vandaar dat er al die tijd geen nieuwsbrieven verschenen. Deze weg naar binnen bleek een heel mooi proces te zijn waarbij ik aanvankelijk heel diep de stilte in moest, de duisternis, de leegte. Onderweg kwamen er veel inzichten en vielen er vooral verschillende mentale kaders en illusies in duigen. Tot ik in de diepste stilte kwam waar er niets meer is en waar dat 'niets' tegelijk 'alles' is. De laatste week voel ik hoe daaruit kleine sprankeltjes van licht naar boven borrelen, kleine kriebelende vreugdevolle lachjes, speelsheid, humor, zin in het leven,... Diep vanbinnen begint de lente zich te roeren. Het donkerste stuk van de winter hebben we achter de rug. Ik merk rondom mij dat velen de kriebels beginnen te voelen. Er begint een ongeduld te leven: waar blijft de lente? Illustratie 2: http://gravidasemforma.blogspot.com/2011/01/viva-2011.html Op 2 februari, valt het oude Keltische nieuwjaar: Imbolc. Imbolc wil zeggen 'in de buik'. Diep in de buik van de aarde is de lente nu aan het beginnen: diep onder de grond begint het nieuwe leven zich te roeren. Bovengronds is het nog winter, maar diep onder de grond bereidt het nieuwe leven zich voor. Diep in de stammen van de bomen komt de sapstroom weer op gang waardoor de bomen zich kunnen voorbereiden op de nakende lente. De sfeer en energie van deze periode van de winter is daarom helemaal anders dan die van de maanden november en december waar we nog helemaal gericht zijn op het steeds dieper in de stilte gaan terwijl de dagen alsmaar korter worden. Imbolc is gewijd aan de godin Brigid. Deze drievoudige godin van het vuur wordt vaak afgebeeld met een grote vlam op of rond haar hoofd. In het godinnenorakel is zij de godin van de inspiratie. “Brighid, wat 'stralend' betekent, is een drievoudige Keltische godin van het vuur: het vuur van inspiratie, de smeedkunst, poëzie, genezing en voorspelling. Barden (dichters) konden niet zonder haar inspiratie en deden dan ook vaak een beroep op haar. Volgens de legende werd Brighid geboren terwijl er een vlam uit haar hoofd oplaaide die haar met het heelal verbond.” (bron: Het Godinnen Orakel van Amy Sophia Marashinsky en Hrana Janto). Wat mij betreft, klopt de energie van inspiratie heel mooi met deze periode. Inspiratie is iets wat diep vanbinnen gebeurt, als eerste stap naar het creëren van iets nieuws. Inspiratie is het zaadje dat begint te kriebelen en wil kiemen. Uiteindelijk ligt er nog een lange weg tussen inspiratie en creatie: het zaadje groeit niet op één dag uit tot een bloem of plant die zijn kopje boven de grond steekt. Voordat het plantje zichtbaar wordt, legt het nog een hele weg af onder de grond. En hoe zeer we ook uitkijken naar de lente, toch heeft het geen zin om in de grond te gaan graven en aan de kiemende plantjes te gaan trekken... We moeten ze de tijd geven om dag na dag onder de grond hun krachten op te doen en stilaan naar het aardoppervlak toe te groeien. En pas als ze er klaar voor zijn, zullen ze hun kopje boven de grond uitsteken. Voor mij is dit een grote uitdaging: de inspiratie langzaam zijn eigen weg laten gaan, diep vanbinnen. Ik zou liefst meteen nog, nu, onmiddellijk, een nieuw idee willen uitwerken tot de uiteindelijke realisatie ervan. Maar daarbij sla ik de periode 'in de buik' over... De aarde moet eerst zwanger zijn van het leven eer het in de lente effectief geboren kan worden. Ik wens je toe dat je deze periode van inspiratie ook in alle rust zijn eigen weg kan laten gaan en deze 'zwangerschapsperiode' kan toelaten zodat datgene wat geboren wordt, ook effectief levensvatbaar kan zijn. Dan is de lente werkelijk een nieuw begin... Fijne Imbolc! Illustratie 3: http://mellendijk-gedichten.blogspot.com/2010/12/als-in-moskou-de-sneeuwklokjes-bloeien.html En geniet ondertussen van de eerste tekenen dat de lente onderweg is: de eerste bloemetjes laten zich zien (het sneeuwklokje als dappere eerste!) en de schapen beginnen te lammeren (toch degene die hun natuurlijke ritme kunnen volgen)... Illustratie 4: http://www.berthevansoest.nl/Winterleggingen.html PS: voor liefhebbers: op youtube is er mooie keltische muziek te vinden in het teken van Imbolc.
Veerle Wauters Koophandelstraat 7 3270 Scherpenheuvel 0497 31 71 26 veerle@jugo.be www.jugo.be http://jugo.be/blog

Nieuwsbrief
1 februari 2011

Jaargang 3, nr 1.

Veerle Wauters

Koophandelstraat 7

3270 Scherpenheuvel

0497 31 71 26

www.jugo.be

Fijne Imbolc!

Jawel ... ze leeft nog! De vorige nieuwsbrief dateert van 1 oktober; het lijkt alweer zo lang geleden... Maar ik ben er weer ;-)

De afgelopen maanden heb ik me als een beer in zijn winterhol gevoeld. De winter is de periode die ons uitnodigt om naar binnen te keren, om stil te worden, om onder de grond te kruipen zodat we in de lente als vernieuwd weer naar boven kunnen komen. Ookal laat onze huidige manier van leven niet echt toe dat we dit radicaal toepassen (we kunnen moeilijk allemaal enkele maanden verlof nemen op ons werk), toch is het mogelijk om de energie en sfeer van de winter persoonlijk te beleven. In november en december kan je heel goed voelen hoe alles donkerder en stiller wordt. Het leven in de natuur lijkt stil te vallen. Iedereen blijft binnen en wil gaan cocoonen.

Veel mensen geven aan in deze periode last te hebben van depressieve neigingen. De vraag is of dit altijd werkelijk “depressie” is. De winter nodigt ons uit om stiller te worden en naar binnen te keren, ons bezig te houden met onszelf, met wat er in ons leeft, met hoe we ons voelen. Het eind van het jaar is ook het moment om een balans op te maken van het voorbije jaar en stil te staan bij hoe we het komende jaar graag willen zien verlopen. Wanneer we in de loop van het jaar geen tijd hebben gehad om voldoende stil te staan bij verdrietige momenten en onszelf zijn voorbijgelopen door alsmaar flink door te doen, dan kunnen we daar in de winter een stevige weerslag van krijgen. Als we dan naar binnen keren, botsen we op het verdriet en de frustratie die daar opgeslagen zitten. Je kan dat als depressie ervaren maar je kan het ook zien als een kans om wat je had weg geduwd nu naar boven te laten komen en los te laten zodat je een pak lichter aan het nieuwe jaar kan beginnen. Daarenboven is het een kans om te gaan ontdekken hoe het komt dat je in de loop van het jaar verdriet of frustratie ophoopt. Op welke manier loop je aan jezelf voorbij, laat je over je grenzen gaan en blijven moeilijke situaties zich steeds maar weer herhalen? Als je daar meer inzicht in krijgt, kan je ook voorkomen dat dit zich verder zal blijven herhalen en krijg je de kans om op een andere manier in het leven te staan, lichter, meer tevreden, vrijer,...

Deze winter heb ik nog veel sterker dan de vorige jaren die nood aan naar binnen keren gevoeld. Het hervallen in een ziekte die ik dacht overwonnen te hebben, noodzaakte me om stil te worden en mezelf een hele hoop vragen te stellen. Wat mij betreft, is fysieke ziekte een veruiterlijking van een emotioneel onevenwicht. De meest blijvende en stabiele 'oplossing' is dan ook het emotionele onevenwicht herstellen...
Als een beer in mijn winterhol heb ik me enkele maanden terug getrokken uit de drukte van de sociale contacten, uit het feestgedruis, uit de vele afleidingen en alles wat ik nog 'zou moeten doen',... Vandaar dat er al die tijd geen nieuwsbrieven verschenen.
Deze weg naar binnen bleek een heel mooi proces te zijn waarbij ik aanvankelijk heel diep de stilte in moest, de duisternis, de leegte. Onderweg kwamen er veel inzichten en vielen er vooral verschillende mentale kaders en illusies in duigen. Tot ik in de diepste stilte kwam waar er niets meer is en waar dat 'niets' tegelijk 'alles' is. De laatste week voel ik hoe daaruit kleine sprankeltjes van licht naar boven borrelen, kleine kriebelende vreugdevolle lachjes, speelsheid, humor, zin in het leven,...
Diep vanbinnen begint de lente zich te roeren. Het donkerste stuk van de winter hebben we achter de rug.
Ik merk rondom mij dat velen de kriebels beginnen te voelen. Er begint een ongeduld te leven: waar blijft de lente?

Illustratie 2: http://gravidasemforma.blogspot.com/2011/01/viva-2011.html

Op 2 februari, valt het oude Keltische nieuwjaar: Imbolc.
Imbolc wil zeggen 'in de buik'. Diep in de buik van de aarde is de lente nu aan het beginnen: diep onder de grond begint het nieuwe leven zich te roeren. Bovengronds is het nog winter, maar diep onder de grond bereidt het nieuwe leven zich voor. Diep in de stammen van de bomen komt de sapstroom weer op gang waardoor de bomen zich kunnen voorbereiden op de nakende lente. De sfeer en energie van deze periode van de winter is daarom helemaal anders dan die van de maanden november en december waar we nog helemaal gericht zijn op het steeds dieper in de stilte gaan terwijl de dagen alsmaar korter worden.

Imbolc is gewijd aan de godin Brigid. Deze drievoudige godin van het vuur wordt vaak afgebeeld met een grote vlam op of rond haar hoofd. In het godinnenorakel is zij de godin van de inspiratie.
“Brighid, wat 'stralend' betekent, is een drievoudige Keltische godin van het vuur: het vuur van inspiratie, de smeedkunst, poëzie, genezing en voorspelling. Barden (dichters) konden niet zonder haar inspiratie en deden dan ook vaak een beroep op haar. Volgens de legende werd Brighid geboren terwijl er een vlam uit haar hoofd oplaaide die haar met het heelal verbond.” (bron: Het Godinnen Orakel van Amy Sophia Marashinsky en Hrana Janto).

Wat mij betreft, klopt de energie van inspiratie heel mooi met deze periode. Inspiratie is iets wat diep vanbinnen gebeurt, als eerste stap naar het creëren van iets nieuws. Inspiratie is het zaadje dat begint te kriebelen en wil kiemen. Uiteindelijk ligt er nog een lange weg tussen inspiratie en creatie: het zaadje groeit niet op één dag uit tot een bloem of plant die zijn kopje boven de grond steekt. Voordat het plantje zichtbaar wordt, legt het nog een hele weg af onder de grond. En hoe zeer we ook uitkijken naar de lente, toch heeft het geen zin om in de grond te gaan graven en aan de kiemende plantjes te gaan trekken... We moeten ze de tijd geven om dag na dag onder de grond hun krachten op te doen en stilaan naar het aardoppervlak toe te groeien. En pas als ze er klaar voor zijn, zullen ze hun kopje boven de grond uitsteken.

Voor mij is dit een grote uitdaging: de inspiratie langzaam zijn eigen weg laten gaan, diep vanbinnen.
Ik zou liefst meteen nog, nu, onmiddellijk, een nieuw idee willen uitwerken tot de uiteindelijke realisatie ervan. Maar daarbij sla ik de periode 'in de buik' over...
De aarde moet eerst zwanger zijn van het leven eer het in de lente effectief geboren kan worden.

Ik wens je toe dat je deze periode van inspiratie ook in alle rust zijn eigen weg kan laten gaan en deze 'zwangerschapsperiode' kan toelaten zodat datgene wat geboren wordt, ook effectief levensvatbaar kan zijn. Dan is de lente werkelijk een nieuw begin...

Fijne Imbolc!

Illustratie 3: http://mellendijk-gedichten.blogspot.com/2010/12/als-in-moskou-de-sneeuwklokjes-bloeien.html

En geniet ondertussen van de eerste tekenen dat de lente onderweg is: de eerste bloemetjes laten zich zien (het sneeuwklokje als dappere eerste!) en de schapen beginnen te lammeren (toch degene die hun natuurlijke ritme kunnen volgen)...

Illustratie 4: http://www.berthevansoest.nl/Winterleggingen.html

PS: voor liefhebbers: op youtube is er mooie keltische muziek te vinden in het teken van Imbolc.

Veerle Wauters
Koophandelstraat 7
3270 Scherpenheuvel
0497 31 71 26
veerle@jugo.be
www.jugo.be
http://jugo.be/blog

	Powered by YMLP.com