Infobrief Diaconie Brugge  November 2010, 2de jaargang nr. 4



1. Bij wijze van bezinning

Barmhartig
 
Het is een wat ouderwets woord: barmhartig. Maar de zin ervan is zo rijk, dat het niet uit ons taalgebruik mag verdwijnen.
Je kunt het op twee manieren lezen. ‘Barmhartig’ kan warmhartig zijn. De betekenis is duidelijk. Barmhartige mensen zijn mensen met een warm hart, een hart dat luistert en onderdak verschaft, een hart dat klopt voor de ander. Maar ‘barmhartig’ laat zich ook uitleggen als: hart hebbend voor wat arm is. Het correspondeert dan met het Latijnse ‘miserecordia’. Deze betekenis is wel het mooist. Een betekenis, die de eerste trouwens volledig insluit. Een hart, dat klopt voor een ander, is per definitie een warm hart.
Barmhartig. Veel in deze wereld moet ‘arm’ worden genoemd. Talloze mensen zijn er beroerd aan toe: materieel, economisch, sociaal. En hoe groot is ook de psychische armoede.
Hoe reageer je nu op al die armoede? Je kunt er koud onder blijven. Onaangedaan leef je je eigen leventje. Alsof je geen hart hebt. Innerlijk ben je leeg. Harteloos ben je.
Of je wordt geraakt. Zo warm en zo menselijk als je bent, trek je het je aan. Je lijdt eronder.
Heb je een hart, dan heb je ook handen. Concreet onderneem je iets om de miserie van die ander te verlichten.
Een mens, die hart en handen heeft. Een completer en prachtiger mens is niet denkbaar.
 
(Hans Bouma)
 
 
2. Brief van Bisschop De Kesel
 
 
Midden oktober ontving onze bisschop een brief van staatssecretaris voor maatschappelijke integratie en armoedebestrijding Philippe Courard. Daarin stond de vraag of ons bisdom kon helpen in de zoektocht naar opvangplaatsen voor asielzoekers. Vanuit KMS en de diocesane Dienst voor Diaconie zijn wij bereid hieraan mee te werken. Vandaar ook dat wij het schrijven van de bisschop aan de parochies en religieuze gemeenschappen van ons bisdom in onze nieuwsbrieven van deze maand publiceren.
 
Goede vrienden,
Beste medewerkers,
 
Vorige week kreeg ik een brief van staatssecretaris Philippe Courard met de vraag of het bisdom Brugge kan meewerken bij het zoeken naar opvangplaatsen voor asielzoekers. Ik citeer: “Wij zoeken gebouwen, die Fedasil (federale dienst voor opvang van asielzoekers) of een van zijn partners (zoals het Rode Kruis) zouden kunnen huren voor de opvang van asielzoekers in het kader van de opvangwet. Gezien deze context en het spoedeisend karakter ervan, zouden deze woningen relatief snel beschikbaar moeten zijn en zich bij voorkeur lenen tot het inrichten van collectieve huisvesting.”
 
Mag ik u vragen om deze oproep van de staatssecretaris heel ernstig te nemen? De goede opvang van mensen die in ons land asiel zoeken, is een delicaat maar dringend probleem. Door in te gaan op dit verzoek stellen we als kerkgemeenschap een concreet teken van solidariteit en menselijkheid.
 
De gebouwen hoeven niet perfect in orde te zijn, maar wel leefbaar. Fedasil zorgt voor de rest. Ook de duur van de hulpverlening wordt met hen besproken.
Indien er ruimte beschikbaar is, wil dan tegen maandag 8 november een bericht sturen aan vicaris Kris Depoortere, met een korte beschrijving van de situatie (kristiaan.depoortere@bisdombrugge.be). Hij zal dan contact opnemen met de staatssecretaris.

Met heel veel dank voor uw medewerking,

+ Jozef De Kesel
 

3. Campagne Welzijnszorg

Werk armoede weg.
 
 
Met de slogan ‘Werk armoede weg’ trok Welzijnszorg in het najaar   van 2009 het eerste campagnejaar op gang. Tijdens deze campagne gingen de medewerkers van Welzijnszorg dieper in op de knelpunten die mensen in armoede ondervinden om aan een goede baan te geraken en om een leefbaar inkomen te verwerven. De weg naar de arbeidsmarkt met een begeleiding op maat, de kracht van de sociale economie en de vaak verborgen armoede bij zelfstandigen kwamen aan bod tijdens deze campagne.
 
Voor ons geen carriere in armoede
 
 
De campagne ‘Werk armoede weg’ was echter nog niet afgelopen. Welzijnszorg stelde vast dat herkomst de grootste drempel is in de zoektocht naar werk en naar een plaats in onze samenleving. De meest kwetsbare groep op de arbeidsmarkt zijn de mensen die hun land zijn uitgevlucht om politieke, economische, medische of familiale redenen. Met het tweede campagnejaar van ‘Werk armoede weg’ wil Welzijnszorg streven naar gelijke kansen op de arbeidsmarkt en begeleiding op maat naar een passende job voor iedere werknemer, ongeacht leeftijd, geslacht of huidskleur!
 
Schrijf je memo tegen armoede!
 
 
Met deze campagne wil Welzijnszorg de positie van mensen van een andere origine op onze arbeidsmarkt versterken, zodat werk ook voor deze groep een hefboom uit de armoede is. De campagne wordt mee gedragen door ACV, ABVV, ACLVB, UNIZO, het Internationaal Comité en Welzijnsschakels. Samen klagen ze de wantoestanden op de arbeidsmarkt aan, maar stellen ook enkele concrete en haalbare veranderingen voor.
 
Deze vier beleidsvoorstellen zijn hiervan het resultaat:
 
  1. De invoering van een diversiteitsbeleid bij bedrijven die overheidsopdrachten uitvoeren.
  2. Begeleiding naar werk op maat voor allochtone werkzoekenden.
  3. Een veilig loket voor werknemers zonder papieren.
  4. Een Europees minimum-inkomen boven de armoedegrens voor elk EU-land.
Armoede wegwerken blijft dé grote uitdaging! Met deze politieke eisen wil Welzijnszorg, samen met hun partners, de drempels op de arbeidsmarkt verkleinen. Ook jouw steun hebben ze daarvoor nodig! Ook jij kan je hiervoor inzetten door je eigen memo tegen armoede neer te schrijven! Zo geven we samen een sterk signaal aan het beleid!
 
Meer informatie is te vinden op hun website: www.welzijnszorg.be.
 



VANUIT HET BEELD VAN DE BRUG EN HET BISDOM BRUGGE
 
 
De brug verzamelt en verbindt
wat binnen is met buiten
wat is geweest met wat nog komen zal.

Zij nodigt uit tot wederkerigheid
en overbrugt het water van de scheiding
zij doet wat liefde doet
en maakt gastvrijheid mogelijk.

(zuster Caritas Van Houdt – Male)
Bruggen worden gelegd over stromen en kloven. Soms is het niet meer dan een plank over een sloot; soms is het een gigantisch kunstwerk waar jaren aan gebouwd is. Bruggen zijn verbindingen, tussen vaste voet en vaste voet, tussen koninkrijk en niemandsland. Zo zijn er bruggen te slaan tussen volken, groepen, klassen en rassen. Tussen tegenpartijen en tegengestelde belangen, soms water en vuur. Tussen ‘armen en ‘rijken’, winnaars en verliezers, de ‘happy few’ en de uitgesloten ‘verworpenen der aarde’. Onze opdracht als kerkwerkers is: altijd weer bruggen bouwen tussen mensen. De extremen bij elkaar houden. Niet ‘verdelen en heersen’, maar ‘verbinden en helen’.

Alle verkeer, alle relatie gaat over en weer over bruggen. Rusteloos reizen van en naar de ander. Loslaten en daarin je houvast vinden. Het is de roeping van ieder een brug te zijn over alle mogelijke afgronden en kloven die mensen scheiden.
In het aloude ganzenspel is nummer zes de brug – en wie het geluk heeft van op die brug terecht te komen, mag meteen doorschuiven naar nummer twaalf… Zo redden bruggenbouwers vanouds de wereld en bieden toekomst aan wie vastgelopen is. Hoor maar naar deze tekst, de litanie-van-alle-mensen:
 
‘Een moeder is brug tussen haar schoot en het leven.
Een vriend is brug tussen alleen en samen.
Een verpleegster is brug tussen leven en dood.
Een priester is brug tussen mensen en God.
Een vader is brug tussen klein-blijven en groot-worden.
Een oude mens is brug tussen verleden en toekomst.
Een dichter is brug tussen werkelijkheid en droom.
Een kind is brug tussen reeds en nog niet.
Een meisje is brug voor haar jongen.
Een jongen is brug voor zijn meisje.
De nacht is brug tussen gisteren en morgen.
Een zoen is brug tussen spreken en zwijgen.
Een lied is brug tussen klank en woord…
 
Ieder van jullie kan een brug zijn
waarover ik loop.
En ik vraag jullie:
zorg dat ik veilig kan overgaan.
Ik zal jou herkennen
als de rots in de rivier,
als de steen in de bedding,
als de steunende hand,
als het woord dat mij draagt.
 
Ik zal hardop jouw naam noemen,
als jij mij draagt…’
 
(vrij naar M. Ploem en H. Roeffaers in ‘Als een zachte bries…’)

Brug-zijn betekent soms grote eenzaamheid en altijd een gevaar op ‘overspanning’. Maar het grote voordeel van het bruggenbestaan is: dat je van twee kanten bereikbaar bent; dat je contact hebt met beide oevers (basis en beleid), en vooral: dat je vanzelfsprekend en voortdurend heel dicht bij de stroom van het leven aanwezig bent, terwijl je die tegelijk van op wat afstand kunt bekijken… Wij willen met de Dienst Diaconie van het bisdom ‘Brugge’ via onze visie en werking een daadwerkelijk pleidooi houden voor een waarachtig ‘ponti-ficale’ Kerk – al kunnen wij in de praktijk soms niet veel meer aanreiken dan een stapsteen of een springplank. Buigzaam en bescheiden willen wij ‘er-in-Godsnaam-zijn’, met een spiritualiteit van dienstbaarheid. Hier en daar kleine ‘Gist-en-Spiritus-fabriekjes’ helpen bouwen, huizen en plekken helpen stichten van gastvrijheid en ontmoeting, geïnspireerd door de Geest, de gist van ‘Bruggeman’. Maar we geloven…
 
Als er nog meer mensen bruggen bouwen
geblokkeerden nieuwe kansen geven,
over kloven onrecht, over veten,
vredelievend naar het goede zoeken.
 
Als er nog meer mensen teder leven,
niet alleen aan centen en aan surfen denken
en de kinderen spelend leren delen
en voor hen wat stilte en groen bewaren…
 
Als er nog meer mensen willen wachten
op wie trager gaat
en van harte handen reiken
naar de uitgetelde, uitgebuite medemens.

Dan, en dan alleen, gebeurt het wonder:
de toekomst opent poorten op een nieuw begin.
Iedereen mag leven, niemand in de rand.
Een taak voor velen: niemand aan de kant…
 
Geert Dedecker
 

5. (Kans)armoede in Izegem
 
 
 

 

6. Provinciale tentoonstelling: Open in armoede, over de kracht van mensen
 




7. Dialoogcafé in Brugge


 
Op woensdag 1 december om 19 uur organiseert de werkgroep "Brugge Dialoogstad" in de conferentiezaal van het stadhuis een dialoog tussen mensen in armoede en beleidsverantwoordelijken. Dit alles in het teken van 2010 als Europees jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting.
Er zijn twee gespreksrondes van een half uur aan zeven tafels rond volgende onderwerpen: arbeid, cultuur, wonen, gezondheid, onderwijs en opvoedingsondersteuning, vooroordelen en uitsluiting, participatie en informatie. De zeven thema's werden voorbereid door de verenigingen waar armen het woord nemen en worden door hen telkens ingeleid.
De bedoeling is dat de deelnemers niet zozeer in discussie gaan, maar vooral op een respectvolle manier een luisterend oor hebben voor elkaar. 
De dialoog wordt afgesloten met een plenum waarin de woordvoerders van de zes politieke fracties en van de vier verenigingen waar armen het woord nemen elk drie minuten krijgen om te verwoorden wat hen getroffen heeft, wat ze bijgeleerd hebben, waar ze werk willen van maken...
De hele avond wordt afgesloten door een slotwoord van de burgemeester en met een receptie aangeboden door de stad Brugge.
De werkgroep "Brugge Dialoogstad" is samengesteld uit vertegenwoordigers van volgende organisaties:
Wieder, Ûze Plekke, Oarm in oarme, Samenlevingsopbouw West - Vlaanderen, Amnesty International, Integraal, 't Sas Brugge, Diocesane Dienst Diaconie en ATD Vierde Wereld.
 
 
8. Boek: "Welvaart zonder groei. Economie voor een eindige planeet"

Professor Tim Jackson stelt de noodzaak van economische groei ter discussie én wat het betekent welvarend te zijn. Hij biedt ons alternatieven om vol aan het leven deel te nemen zonder een beroep te hoeven doen op een onhoudbare accumulatie van materiële dingen.

Onze samenleving zit vast in een dilemma. We hebben enerzijds economische groei nodig om onze sociale zekerheid veilig te stellen. Anderzijds vragen we nu al meer van onze aarde dan ze kan dragen.
Dit dilemma vormt het vertrekpunt van het boek Prosperity without Growth van de Britse professor Tim Jackson. Zijn zoektocht naar het verzoenen van ons verlangen naar een goed leven met de beperkingen van een eindige planeet, levert niet enkel een boeiende vraagstelling op. Jackson geeft ook aan hoe we er uit geraken. Hij schotelt ons een nieuw economisch model voor dat ecologische investeringen en een groene diensteneconomie centraal stelt.
Tim Jackson is hoogleraar duurzame ontwikkeling aan de Universiteit van Surrey en directeur van de Research Group on Lifestyles, Values and Environment (resolve) aldaar. Sinds 2004 was hij Economics Commissioner van de Sustainable Development Commission (SDC), het onafhankelijke adviesorgaan van de regering van het Verenigd Koninkrijk. Tim Jackson was als zodanig de auteur van het opzienbarende SDC-rapport Prosperity without Growth?, dat nu is omgewerkt en uitgebreid tot het boek Welvaart zonder groei. Tim Jackson adviseert regeringen, de VN, EU, Wereldbank en OESO. Naast zijn academische werk is Tim Jackson een prijswinnende toneelschrijver met talrijke radiostukken voor de BBC op zijn naam.
hardcover - 280 p.


Diocesane Dienst Diaconie Brugge, Bosdreef 5 Torhout, info@diaconiebrugge.be, 0488/809178